Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 december 2016

Lichtvoetige zwaargewicht


Ik geef toe: ik heb geaarzeld. Lang geaarzeld. Negen weken geaarzeld. Kan ik dit boek, waar ik zelf--overigens tot mijn niet geringe trots--bij betrokken ben geweest, eigenlijk wel bespreken? Waarna zich meteen een tweede vraag aandiende: kan ik het eigenlijk maken om het niet te bespreken?

Die tweede vraag moet je vervolgens misschien even uitleggen en dan ben je dus al aan het bespreken. Want dit boek is er één dat, kort en goed gezegd, in de boekenkast van geen enkele liefhebber van goed en lekker eten mag ontbreken. Wie dit boek van kaft tot kaft heeft gelezen (iets waarvan auteur Onno Kleyn veronderstelt dat niemand het zal doen, waarin ik dan weer vermoed dat hij het behoorlijk mis heeft), weet zo ongeveer álles wat ertoe doet inzake eten en drinken. Niet alleen aan tafel en in de keuken, maar ook al vóór het via de diverse distributiekanalen tot ons komt.

Het knappe daarbij is dat dit kloeke standaardwerk van meer dan duizend pagina's bepaald geen taaie kost is. Daarvoor zijn diverse keuzes van de auteur verantwoordelijk. De allereerste is de opzet: geen alfabetische inventarisering van aardappel tot zwezerik (dat het boek met aardappelen begint is zuiver toeval; het eindigt met Lapse bessen), maar een thematische indeling die uiteenvalt in drie hoofdgroepen, te weten ingrediënten, technieken en overwegingen en landen. Dat die laatste dan weer slechts één hoofdstuk beslaat is helemaal niet erg. Wie zei er dat over alle aspecten van eten en drinken precies even veel te vertellen is?

Met dat woord "vertellen" heb ik meteen de tweede keuze bij de kop: de auteur heeft--en voor wie vertrouwd is met het werk van Onno Kleyn zal dat geen verrassing zijn--gekozen voor een verhalende schrijfstijl. In het hele boek wordt geritseld, geknisperd en gebruist dat het een aard heeft, en regelmatig worden er smakelijke anekdotes opgedist. Je waant je op die manier bij de auteur aan tafel, en dat treft want behalve een verdienstelijk kok is Kleyn ook een geboren verteller.

Wat ik persoonlijk echter het prettigst vind, is dat de auteur dingen vindt over de materie die hij bespreekt en die mening in bloemrijke bewoordingen de vrije loop laat. Zo staat onder het kopje "Knapperige friet" te lezen: "Slappe friet vinden wij niks. Maar niet iedereen denkt er zo over. De Britten eten hele grote, dikke frieten die lang zo knapperig niet zijn als de onze. Italianen magnetronnen friet als je niet uitkijkt. Er zijn zelfs lieden in de wereld die friet maar één keer frituren, op straffe van ruggengraatloze treurnis. Terwijl het toch zo simpel is (...)". Kijk, zo lees ik het graag. En ja, daarna volgt een uitgebreide handleiding voor smakelijk frituren. Recepten staan er overigens ook in, iets van 125 als ik goed geteld heb.

Is het boek compleet? Nee, natuurlijk niet. Hoe kun je nou in één boek alles vertellen wat er over eten en drinken te weten is? Kan ik bedenken wat er in voorkomend geval ontbreekt? Nee, dat evenmin. En dat is dus het knappe van de Grote Kleyn: je leest er niet alles in, maar wat je erin leest is ruw geschat 98,74% van wat je je ooit over eten en drinken af zult vragen. Voor de rest kun je vervolgens terecht in de tientallen andere boeken die je in de kast hebt staan.

En die betrokkenheid van mij? Geloof Onno vooral niet, die je vertelt dat ik het boek beter heb gemaakt en hem voor domheden heb behoed, daarmee vooral tonend hoe aardig hij is. Mijn bijdrage bestond hoofdzakelijk in lezen (wat ik toch wel gedaan zou hebben), instemmend knikken ten teken dat het goed was en hier en daar op details schoorvoetend iets te berde brengen. Het kwam mij op een ronkende dankbetuiging in het voorwoord te staan, die in geen enkele verhouding staat tot mijn verdienste maar waarmee mijn onsterfelijkheid wel een feit is. Ik weet wanneer ik het goed heb.

Mijn advies? Koop dit boek als kerstcadeau voor iemand die van het goede leven houdt, blader het door alvorens het in te pakken, besluit om het zélf te houden en koop er vervolgens voor die andere persoon nóg één. Het risico dat die ander precies hetzelfde doet neem je dan maar op de koop toe.

De Grote Kleyn, culinair compendium
Onno Kleyn, met onmisbare hulp van Charlotte Kleyn
Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar
1008 blz.
Adviesprijs € 45,00
ISBN 978 90 38803 470
(ook als e-book met als pluspunt dat het géén ruim twee kilo weegt: adviesprijs € 19,99 ISBN 978 90 38803 999)


1 Comments:

  • At 21 december 2016 om 00:09, Anonymous Hazel said…

    niet dat ik ze echt nodig had.. maar fijn dat je me extra redenen en munitie hebt gegeven om deze vette aankoop goed te praten :-)

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home