Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

05 januari 2007

Margarine en digitale doorgeefluiken

Jazeker, ik heb geaarzeld. Behoorlijk geaarzeld. De foodbloggers zijn een community, een pril en nog vrij breekbaar gebeuren, en dat moet je koesteren. Iedereen is gebaat bij een goede samenwerking (zo ga ik later vandaag iets vertellen over de receptenwedstrijd die een initiatief is van Dining & Wining, en waarvan ik de eerste ronde ga hosten).

Maar er is nog iets waar we méér bij gebaat zijn, en dat is een hoge kwaliteitsstandaard. Daarbij moet kritiek af en toe kunnen. Het kan niet zo zijn dat ik hier supermarkten en restaurants afbrand en vervolgens onder het motto "het hemd is nader dan de rok" de collega's ongemoeid laat als ze iets doen waarbij ik ernstig de wenkbrauwen frons. En dat geldt vooral voor collega's die ik hoog heb zitten. Van wie ik bij elk bezoek hoop iets te vinden met hun eigen zo gewaardeerde signatuur.

Vandaar dus.

Regelmatige bezoekers van Eetschrijven weten dat het in mijn blog niet om de recepten draait. Soms zijn er wat meer in een gegeven periode, soms wat minder. Vrijwel al die recepten zijn van mijzelf of in elk geval door mijzelf "aangepunt"; heel sporadisch zijn er recepten van anderen. Daarbij kijk ik dan toch nog altijd even goed of ik er wel helemaal achter kan staan en vrijwel altijd heb ik ze zelf minstens één keer uitgeprobeerd.

Niet iedereen denkt er zo over. Karin heeft over een paar weken een schitterend kookboek in de winkel liggen en vindt--zo zei ze mij enkele weken geleden--dat ze haar eigen recepten dus niet zo maar hoeft weg te geven. Zit wat in. Ze vindt ook dat ze het wiel niet elke dag hoeft uit te vinden. Zit ook wat in. Mijn recepten staan trouwens ook in bladen die mensen moeten kopen, waaraan ik dan weer verdien. Persoonlijk zit ik er niet zo mee dat mijn bezoekers een enkel recept ook gratis krijgen en vind ik het belangrijker me hier van mijn beste kant te laten zien, maar ieder zijn eigen businessmodel.

En laten we wel wezen: een recept geselecteerd door iemand met kennis van zaken vertegenwoordigt ook een meerwaarde. Googelen kunnen we allemaal, maar herkennen of een recept inderdaad een beetje klopt, is niet iedereen gegeven. Tot zo ver kan ik het allemaal volgen.

Maar als dan iemand in wiens eigen recepten ik nooit margarine heb zien voorkomen gaat linken naar een recept dat begint met "Bak het gehakt rul (korrelig) in margarine", dan is die niet goed bezig. Die wordt een kritiekloos digitaal doorgeefluik, een soort Google in volzinnen zonder enige meerwaarde. Daarvoor komen mensen niet naar een blog. En als dat soort dingen te veel gaat gebeuren, laten ze de blogs straks links liggen. Dat is het lot geweest van menige internetportal die op zijn redactie dacht te kunnen bezuinigen.

Overigens zult u mij margarine niet geheel en al in de ban horen doen. Margarine en boter zijn bij het koken niet 1-op-1 verwisselbaar. Boter kan bijvoorbeeld lang niet zo heet worden als margarine, omdat het minder olie bevat. Als iets heet moet worden gebakken of gebraden, als ik de smaak van boter wil en beslist niet die van olie en als ik geen geklaarde boter bij de hand heb, gebruik ik soms zowel boter als margarine omdat die smaak voor sommige dingen beter is dan die van boter en olie bij elkaar. Maar dat is wat mij betreft altijd een weloverwogen beslissing, en niet één die voortkomt uit spraakverwarring of--om een term te lenen van Onno Kleyn--hatsekideekoken.

Ik krijg vast commentaar.

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home