Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

18 december 2006

¡El Sombrero arriba!

Het is niet altijd kommer en kwel met het recenseren van restaurants. Sterker, meestal is het best leuk. Soms heb je zelfs een buitengewoon genoeglijke avond, zoals ik gisteren had in het restaurantje El Sombrero in Den Haag, door mij gebruikt als kapstok om de lezers van Internet Vakantie Magazine kennis te laten maken met de Mexicaanse keuken.

Ik was even aan het zoeken geweest, want van de "Mexicanen" in Nederland blijkt het overgrote deel Tex-Mex, gelegenheden waar je vooral kermistenten in veel felle kleurtjes op tafel getoverd krijgt. Ik had dan ook louter geselecteerd op de aanwezigheid van pollo mole poblano op de kaart, een heerlijk Mexicaans gerecht van kip in hartige en pikante chocoladesaus dat een Mexicaanse klassieker is (en waarvan ik nog steeds voor Silvia een recept zoek--sorry, Silvia: nog steeds niet gevonden en in dit restaurant wilden ze er ook niet van scheiden, maar ik ben het niet vergeten).

De Mexicaanse keuken is where east meets west: de lokale ingrediënten kregen door toedoen van de verder niet zo frisse Cortez een Spaanse twist die in 500 jaar is uitgegroeid tot een heerlijk festival van pikante en uitbundige smaken. Een ander kenmerk is overdaad: in Mexico wordt driemaal per dag copieus gegeten en het warme middagmaal, de comida, bestaat uit een gang of vijf. Na soep, een rijstgerecht, een vleesgerecht, een bonenschotel en een zoet dessert heb je inderdaad wel zin in die siësta.

Ik was over El Sombrero best te spreken. Alles was behoorlijk authentiek, al gaf men achteraf wel toe dat de kip in chocoladesaus enigszins was aangepast aan de Hollandse smaak en minder pikant en donker was dan hij eigenlijk hoort. Volgende keer bestel ik die beslist op oorlogssterkte. Alleen de dessertkaart mag wat mij betreft nog echter: het kan wel zijn dat mijn landgenoten vooral graag ijs en allerlei geestrijke koffies hebben, maar een kwartetje echte Mexicaanse desserts (karamelflan!) moet toch kunnen.

Maar geen klagen, zeker niet als je voor 25 euro de man je buikje kogelrond eet aan allerlei smakelijks. En als uitstekende margaritas (mijn favoriete cocktail) voor 5,75 per stuk gaan.

De complete recensie over een paar weken in Internet Vakantie Magazine.

1 Comments:

  • At 19 december 2006 om 18:11, Anonymous Silvia said…

    Hallo!
    Ik wacht geduldig af. Laten we het er maar op houden dat het gerecht alleen maar lekkerder en spannender wordt als ik er lang op wacht, toch?
    Ik bewonder je schrijfvaardigheid van de afgelopen dagen, kan het met lezen al bijna niet bijbenen...
    Veel plezier met de kerstvoorbereidingen en smaakvolle dagen toegewenst!

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home