Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

05 april 2019

Broodjes bouwen

Ik kijk zo goed als nooit tv en dat moet je niet doen als eetschrijver. Want daardoor miste ik kennelijk een commercial van de HEMA, die ons aanspoort ons eigen broodje te bouwen. Het Voedingscentrum zag hem wel en zo kwam ik er alsnog achter. Onze voorlichter bouwde een braaf broodje dat aan al zijn regels voldoet en de naam "Broodje Schijf van Vijf" kreeg.

Duurzaam en gezond, met ruim 100 gram groente, veel vezels, weinig verzadigd vet en lekker licht, werft het Voedingscentrum op zijn Feestboek. Interessant, want hoe weten ze nou dat hun broodje, als het straks bij de HEMA komt te liggen, duurzaam is? Daarvoor zou je toch moeten weten waar HEMA zijn ingrediënten vandaan haalt, dunkt me. Enfin, laten we het potentieel duurzaam noemen.

Ineens had ik ook zin om een broodje te bouwen. Iets minder verantwoord, althans volgens de normen van het Voedingscentrum, maar zeker zo lekker. Ik besloot er namelijk knapperig uitgebakken spek in te verwerken, wat dus vol zit met Eng Verzadigd Vet, iets waar ik dan weer niet zo bang voor ben. Verder zitten er ook in mijn broodje volop groente en vezels.

Goed, ik had eikenbladsla willen hebben in plaats van icebergsla en eigenlijk had er nog dille bij gemoeten. Mocht mijn broodje straks bij de HEMA komen te liggen, dan zal ik al mijn eetschrijversgewicht in de schaal leggen om te zorgen dat dat gebeurt.

O ja, het broodje heet BLA, niet omdat ik zo'n grote mond heb, maar omdat het een variant is van de beroemde BLT of bacon-lettuce-tomato, waarbij ik de tomaat heb vervangen door avocado. Ik maak het thuis al jaren regelmatig en het is hemels lekker.

Voor een nieuw parlement moeten we nog wachten tot september, maar op mijn Broodje BLA kan nú gestemd worden. Lijkt me leuk als u dat doet. Al was het alleen maar omdat het niet alles Voedingscentrum is wat er gezond is. Om over lekker nog maar te zwijgen.


Partner van bol.com (88x31)

IJs voor iemand

Mijn geheugen werkt meestal uitstekend: ik kan me vaak de meest onwaarschijnlijke en triviale details nog herinneren. Op andere momenten gaapt er ineens een gat op een gênante plek. Zo weet ik echt niet meer wie mij om dit recept heeft gevraagd en ik kan het niet meer vinden ook. Maar goed, goed vanilleijs wilde iemand.

Het is wat met dat vanilleijs. Als je het googelt, wordt je gevraagd of je misschien "vanille ijs" bedoelde. Engelse ziekte, waar ik niet aan meedoe. Vanilleijs is één woord en als we dat nou gewoon vol hadden gehouden, was er misschien niet een hele leesluie generatie opgegroeid. Ja, opa moet af en toe even mopperen.

En nu we het toch over Engels hebben: daar bestaat de uitdrukking plain vanilla. Dat betekent zoiets als oersimpel of doodgewoon. Nederlanders zijn trouwens niet anders: ook wij vinden vanilleijs over het algemeen maar saai. Dat komt vermoedelijk doordat de overgrote meerderheid van wat in Nederland als vanilleijs wordt verkocht niet van vanille is gemaakt, maar van een chemisch troepje dat er in de beleving van de analfabeters die wij helaas in overgrote meerderheid zijn een beetje op lijkt. Echt vanilleijs--je herkent het aan de spikkeltjes--is goddelijk.

Ik zat ooit, vele jaren geleden en in een ander professioneel leven, in een vergadering met mensen van het chemiebedrijf Rhône Poulenc waarbij één van de aanwezigen trots opmerkte dat dat bedrijf "alle vanille ter wereld produceerde". Misschien had ik niet zo hard moeten lachen toen. Echte vanille komt dus niet uit een chemische fabriek. Het is de peul van een orchidee, die wij in onze onwetendheid ooit "vanillestokje" hebben genoemd. En daarvan maak je dus ijs. Verbijsterend lekker ijs. En wel zó:

Vanilleijs
Nodig:

- 400 ml biologische volle melk
- 250 ml biologische slagroom
- 2 dooiers van biologische eieren
- 6 eetlepels witte basterdsuiker
- 1 vanillestokje van goede kwaliteit

Snijd het vanillestokje in de lengte doormidden en doe het met de melk in een pannetje. Verhit de melk tot tegen het kookpunt en draai het vuur helemaal laag zodat de melk tegen de kook aan blijft (zet desnoods op een sudderplaatje). Laat zo een half uur of langer trekken.
Draai het vuur uit en vis de twee halve vanillestokjes uit de melk. Schraap met een scherp mesje het merg eruit en klop dit met een garde door de melk (bewaar de uitgeschraapte stokjes en gebruik die bv. om suiker mee te parfumeren).
Draai het vuur weer op de laagste stand aan. Klop de eierdooiers los met de suiker tot ze licht kleuren en schuimig zien en klop ze vervolgens door de melk. Blijf kloppen tot de massa licht begint te binden. Draai het vuur uit en blijf deze vla nog minstens tien minuten kloppen om te voorkomen dat de dooiers klontjes vormen. Laat afkoelen tot kamertemperatuur. Roer er de koude room door. Als u een zelfvriezende ijsmachine hebt, kan het mengsel er nu meteen in. Hebt u zo'n machine met een koelelememt, laat het mengsel dan nog even in de koelkast goed koud worden vóór u laat vriezen. Liefst binnen een uur geheel opeten, wat overigens geen enkele moeite zal kosten.