Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

10 oktober 2017

Huppelkutjes en wondermiddeltjes


Allereerst even een welgemeend volgadvies voor de twitteraars onder u: volg Culinette. Zij heeft net zo min als wie ook de wijsheid in pacht maar haar uitgestreken nuchterheid geeft mij regelmatig een welkome wake-up call. Even een beetje om een hoekje denken kan nooit kwaad.

Goed, hier was ik het dus niet met haar eens, maar dat is mooi want dat verplicht je even voor jezelf op een rijtje te zetten waarom niet. En of Sylvia gelijk had? Nou, voor een heel groot deel wel. Maar ik ben het met Jeanette eens dat haar kritiek op het boek Food Pharmacy van Lina Nertby Aurell en Mia Clase weliswaar smullenswaard was, maar niet noodzakelijk productief.

Laat ik voorop stellen dat ik het dus ten gronde met La Witteman eens ben, nog los van het feit dat ik zoals altijd weer enorm om haar moest lachen. Het begint inderdaad een serieus probleem te worden dat allerlei jonge knappe meiden gezondheidskolder verkopen--doorgaans voor goed geld en niet zelden ronduit schadelijk--die vervolgens voor zoete koek wordt geslikt door mensen die de illusie hebben dat je maar hoeft te eten wat zij eten en je wordt ook weer 26, slank met een gave huid en een pronte boezem, en bovendien zó koopkrachtig dat je al die resorts óók kunt bezoeken in van die flitsende outfits. Want dat is, in een notendop, de kern van het bedrog dat ons, aanvankelijk via blogjes en Instagram en vervolgens--je snapt het niet maar het gebeurt--via steeds meer boeken, wordt gevoerd.

En ja, veel van die boeken worden nog bestsellers ook. Goed, je snapt die uitgeverijen dus eigenlijk best wel. Dat zijn ook geen filantropische instellingen. Give the people what they want!

Het is mij, net als Jeanette Culinette, duidelijk dat genoemde dames inderdaad in een gat springen, een groot gat waarin nog ruimte is voor hele generaties nieuwe neuzelende glamourgirlzzz die een grijpstuiver zien in andermans goedgelovigheid. Waar ik met haar van mening verschil, is in de overtuiging dat dit gat niet wordt opgevuld door mensen met verstand. Dat gebeurt namelijk wél. Het zijn vooral de lezers (v/m) die zich met graagte bij de neus laten nemen.

Kijk, op zich is het helemaal niet ingewikkeld. Hou je als verder gezond mens aan een handvol simpele leefregels (nee, ik ga dat boek niet wéér pluggen) en je bereikt en behoudt gegarandeerd een gezond gewicht. Dan hoef je helemaal geen glazen kleiwater te drinken, dozijnen kurkumawortels te schransen, voor een kapitaal aan zaadjes te eten die voor een fractie van die prijs bij de dierenwinkel als kanarievoer te koop staan of groenten tot sap te reduceren waarbij je driekwart van hun voedingswaarde in de groene kliko flikkert.

Het grote probleem? Naar mijn overtuiging--en ik baseer me hierbij op commentaren die ik kreeg op dat boek dat ik dus niet wéér ga pluggen--zijn die uiterst werkzame vuistregels te gewoontjes. Je moeder of oma zei dat allemaal ook al. Sáái!! Nul glamour! Kun je bij je vriendinnen echt niet over beginnen! En bovendien: als die gewone dingen zo goed werken, waarom doen dan niet veel meer mensen het zo?

Nou, domme dozen: dat doen ze niet omdat veruit de meesten zo redeneren. Het moet en zal allemaal buitenissig, want dat móet dan wel de heilige graal en de bron van de eeuwige jeugd zijn. Iets dat niemand nog heeft geprobeerd, yesss! En kijk eens hoe mooi die meiden eruit zien! Dat komt vast niet doordat ze 26 zijn en geld als water verdienen aan die oplichting, maar omdat ze elke ochtend spoelen met kokosolie, vooral geen brood en eieren eten en dagelijks bij wijze van ontbijt een uitgeperste citroen gevolgd door een smoothie van tarwegras en boerenkool in hun duckface gieten.

Nee, saai is het niet, dat klopt. Verstandig is het ook niet. Het helpt zelfs geen ene moer en met wat pech help je en passant nog je gezondheid naar de gallemiezen. Maar dat geeft niet, want tegen die tijd is er vast weer een ander boek. Met dingen die nog nóóit iemand heeft geprobeerd. Haske hip hoor!

P.S. Dat boek dat ik hier niet wéér ga pluggen werd natuurlijk geen bestseller. Ik schrijf dit stukje dus ongetwijfeld uit pure afgunst. Zo, die ouwe met zijn saaie gezwam over té simpele leefregels ook weer afgeserveerd. Daar drinken we nog een groene smoothie op!

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home