Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

18 maart 2016

Néé! Géén suikertaks!



Ik was acht jaar geleden geen voorstander van een vettaks, en ik ben nu al evenmin een voorstander van de suikertaks. Wel vind ik de stap die in Groot-Brittannië is gezet een heel positieve.

Zo. Dat was vast weer lekker verwarrend. Niet zo raar, want die verwarring is door de Nederlandse media voluit georganiseerd. Zowel stand.nl van Radio 1 als Eén Vandaag lanceerden de stelling dat een suikertaks of suikerbelasting "ook hier" ten spoedigste moest worden ingevoerd.

Ook hier? Eh... in Groot-Brittannië IS helemaal geen suikertaks ingevoerd. Er is een taks ingevoerd op suikerhoudende frisdrank--overigens helemaal niets nieuws want dat deed Frankrijk jaren geleden al, maar dat terzijde--en dat is echt heel wat anders.

Suiker, dat mag duidelijk zijn, zit in het verdomhoekje. Links en rechts op internet zie je gezondheidsgoeroes opstaan die luidkeels verkondigen dat ze suikervrij gaan eten en ons oproepen dat ook te doen. Dikke onzin allemaal, want suikervrij eten kán helemaal niet. Om de doodeenvoudige reden dat er werkelijk geen enkel natuurlijk voedingsproduct te vinden is waar geen suikers in zitten. Soms wat meer, soms flink minder, maar echt: het zit letterlijk OVERAL in. Zonder één uitzondering.

Suikers zijn geen vergif. Sterker, we hebben ze nodig. Suikers of koolhydraten zijn één van de drie zgn. macronutriënten die de pijler vormen van ons voedsel. De andere twee zijn vetten en eiwitten en wie één van de drie niet binnenkrijgt, die maakt het niet lang.

Wat wél een probleem begint te vormen, met name in het westerse voedingspatroon, is de hoeveelheid toegevoegde geraffineerde suiker in industriële producten. Geraffineerde suiker, daarvan gaat er wereldwijd per jaar 160 miljoen ton doorheen. Dat is 22,5 kg per hoofd van de wereldbevolking, 12,5% van onze totale calorieënbehoefte per jaar alléén aan geraffineerde suiker, en het grootste deel daarvan halen we in huis in de vorm van industriële voedingsproducten. Zoete, maar ook hartige. Probeer maar eens in de schappen van de super een tomatensoep te vinden waar geen flinke hoeveelheid suiker in zit.

Nu zit er in tomatensoep behalve die suiker in elk geval nog het nodige aan waardevols. Dat geldt voor heel wat andere producten waaraan geraffineerde suiker is toegevoegd. Maar voor één product geldt dat dan weer niet: frisdrank. Daarin zit werkelijk NIETS dat we nodig hebben (nou ja, behalve water natuurlijk, maar dat komt uit de kraan), en daarentegen heel veel waar we hoognodig eens wat minder van binnen zouden moeten krijgen: geraffineerde suiker. En niet zo'n beetje ook.

Dus even voor de duidelijkheid: een suikertaks is onzin, even onwenselijk als onhaalbaar. Net als vet kun je suiker niet belasten zonder allerlei essentiële, waardevolle voedingsstoffen méé te belasten.

Een taks op suikerhoudende frisdrank daarentegen? Wat mij betreft een prima idee! En dat bedoelden stand.nl en Eén Vandaag ook. Alleen moest je om daarachter te komen wel een stuk verder kijken dan de koppen.

Het zou overigens wel mooi zijn als de opbrengst van zo'n frisdranktaks weer rechtstreeks ten goede zou komen aan de volksgezondheid. In Groot-Brittannië gaat hij rechtstreeks naar de financiering van sport voor schoolkinderen. In Nederland zouden we kunnen denken aan de financiering van kooklessen inclusief wat elementaire voedingsleer op lagere scholen. Ga ik daar misschien wel vast een boekje voor schrijven.

2 Comments:

  • At 5 april 2016 10:05, Blogger Simone Bosman- Zomer said…

    met suikervrij eten bedoeld 99% toch gerafineerde suikers vrij. Ik ben ook niet voor zo'n tax maar dan omdat het niet op die manier zou moeten. Goed idee dat kookonderwijs, wij doen het maar thuis :)

     
  • At 5 mei 2016 11:58, Blogger Unknown said…

    Deze reactie is verwijderd door de auteur.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home