Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

26 oktober 2015

Brekend nieuws (weer eens)


Het RIVM haalde vandaag nog maar weer eens alle grote media. Met nieuws? Nou nee, want het was een oud verhaal waar heel mediatiek Nederland zich als een roedel Pavlov-honden op stortte: we eten te veel zout en we zouden veel gezonder zijn als we ermee minderden. Klinkt bekend? Terecht, want dit bericht wordt zowat elk jaar in vette persberichten de wereld in geslingerd, en men is bij de media kennelijk erg kort van memorie.
Voor de duidelijkheid: op zich is het alarm terecht. Het is een feit dat veruit de meeste Nederlanders veel te zout eten. Dat mag je op zich best vaak zeggen ook. Het is alleen jammer dat de aanbevelingen waar het allemaal in uitmondt zo halfhartig blijven.
De industrie gaat heus niet zo snel het zoutgehalte in knutselvoer verlagen, dat heeft de ervaring inmiddels toch ruimschoots aangetoond. Het gaat allemaal met kleine stapjes, want de consument mag vooral niet te veel merken van een veranderde smaak. Dan zou hij namelijk wel eens een concurrerend product kunnen gaan kopen. Kun je niet hebben als voedingsgigant.
Waarom wordt er niet klip en klaar gezegd dat er enorme winst te behalen is door uitsluitend of tenminste grotendeels puur en onbewerkt voedsel te eten? Omdat de voedingsindustrie niet tegen de haren mag worden ingestreken? Ik vrees dat dat de voornaamste reden is. Alsof we onderhand niet genoeg ervaring hebben met dat concept van publiek-private samenwerking dat dus gewoon niet werkt. Vinkjes, godbetere!
En dan is er nog brood. Hoe kun je dat zoutverhaal nou serieus nemen als het Voedingscentrum nog steeds vertelt dat we elke dag (!!) zes à zeven (!!!!) volkoren boterhammen moeten eten? En waarom moeten we dat eten? Voor de vezels, ja, maar ook omdat veel Nederlanders jodiumtekort hebben en volkoren brood heel veel gejodeerd zout (!!!!!!) bevat. Intussen lift er op die waanzinnige hoeveelheid brood ook nog eens allerlei al even zout beleg mee.
Nee, dat schiet niet op. Zo lang de gezamenlijke Nederlandse voedingsvoorlichting het laaghangende fruit laat hangen (geen Cup-a-Soup elke dag om vier uur, dát zou schelen!) gaat het gewoon niks worden met de gezonder etende Nederlander. Wat overigens helaas niet alleen voor zout geldt.
Maak eens werk van een échte aanpak, zou ik zeggen!