Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

31 oktober 2014

Kaasfondue met geredde peren


De herfst is--vandaag weliswaar voor de derde keer dit jaar, als je de sociale media mag geloven--definitief aangebroken. Wind en regen geselen mijn pittoreske eetschrijverswoninkje en waar ik nog maar 48 uur geleden zin had in een zomersalade op een terras, wil ik nu troostvoer. Kaasfondue!

Nu ga ik één ding niet doen, en dat is stukjes brood in die kaasfondue dompelen. Dat is namelijk wel érg machtig. En bovendien: brood is lekker, maar ik heb gisteren al brood gegeten. Dat hoeft dus weer even een paar dagen niet. En dat treft, want kaasfondue kan veel lichter en lekkerder, en we doen er nog een goede daad mee ook. Juist: we dompelen er stukjes peer in!

Peren, daar zitten we in Nederland nogal mee sinds ene Vladimir P. te M. boos op ons is. Ze zijn weliswaar niet gebakken, maar dreigen wel door gebrek aan afzetmarkt weg te rotten en daar zal het feit dat de buren van voornoemde heer P. ze sinds vandaag wel van ons willen hebben niet meteen al te veel aan veranderen.

Peren dus. Zorgt u wel dat u Nederlandse koopt, en liefst niet die van de super omdat de telers daar nóg niet altijd even veel beter van worden? En dan gewoon schillen en dompelen in een kaasfondue die u eveneens zelf maakt--omdat het een fluitje van een cent is, stukken lekkerder en u ook weet wat u moet doen om te voorkomen dat het lekkers in rubber verandert.

Lekker hoor! Morgen op tafel in Huize Eetschrijver! En ja, ik weet het: ik deed het in 2008 ook al zo. Maar toen las nog niet iedereen mee, en bovendien hebben we er nu gewoon extra veel reden voor.





1 Comments:

  • At 4 november 2014 14:30, Anonymous Henk Verhaar said…

    Hét geheim van een kaasfondue met een goede structuur: 2 procent (w/w) natriumcitraat...

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home