Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

21 augustus 2014

Een boerenmarktplein


Het zal weinigen van u, waarde eetlezers, zijn ontgaan dat ik een boek heb geschreven. Ja, ook omdat sinds een goed jaar de frequentie van mijn postjes hier nog verder is gedaald, en wel tot druppelniveau, zult u opmerken. Daar hebt u dan gelijk in. Ik hoop het met “Weg van de supermarkt”  allemaal een beetje goed te maken bij u. Ik vind met mijn legendarische bescheidenheid zelf dat het best een heel leesbaar boek is geworden. Maar dat mag u zelf beoordelen; het verschijnt over enkele weken.

Tijdens het schrijven van het boek ontdekte ik iets opmerkelijks: dat het nog altijd grote moeite kost om op internet informatie te vinden over leveranciers van wat ik voor het gemak maar even onder de noemer “echt en eerlijk eten” zal samenvatten. Wat er te vinden is, is versplinterd, onvolledig en niet zelden ook onbetrouwbaar. Ik heb meer dan eens voor de deur van een niet meer bestaande boerderijwinkel gestaan.

Omdat ik meende dat het toch niet zo moeilijk kon zijn om dat allemaal wat beter en professioneler aan te pakken, besloot ik zelf de handen uit de mouwen te steken. Het resultaat daarvan is nu in zijn prille vorm te vinden op www.boerenmarktplein.nl. Ik hoop die in de komende tijd te kunnen vullen met informatie over waar er in Nederland buiten de supermarkt om aan goed eten te komen is.

Daarbij kan ik uw hulp goed gebruiken, want ook ú kent natuurlijk fijne adresjes. Die winkel met bijzondere producten, die ambachtelijke producent van lekkere worst, die boerderijwinkel waar de karnemelk nog smaakt zoals vroeger, die boerenmarkt waar je je arm koopt als je niet uitkijkt, die leverancier van boerderijproducten aan huis die elke week weer zorgt voor fijne menu’s uit uw keuken.


Wat ik wil zeggen: ga er eens kijken. En deel vooral uw geheime tips. Al was het alleen maar omdat een leverancier van echt en eerlijk eten die meer bekendheid krijgt, ook makkelijker de strijd met de super kan volhouden. Win-win!







10 Comments:

  • At 21 augustus 2014 23:11, Anonymous Marc said…

    Waar het hem uiteindelijk natuurlijk om gaat is dat winkeliers -de producten die ze verkopen- online plaatsen en door een zoekmachine indexeerbaar maken.
    Zoeken op internet naar specifieke producten is een drama, los of dit "boerderij" producten zijn of import. Een versplintering van gegevens (slechts een focus op bio/boerderij producten) die ongewenst is.
    Helaas zijn winkeliers niet te bewegen hun bestellijsten (zonder prijzen) openbaar te maken (ik heb er al een aantal naar gevraagt). Terwijl dit wel de eenvoudigste manier zou zijn.
    Ik ben bang dat met "social sharing" we een verdubbeling van verouderde informatie krijgen die we nu ook al via zoekmachines aantreffen.
    Desalniettemin, een zeer goed streven en ik ben zeer benieuwd!

     
  • At 23 augustus 2014 12:46, Blogger FOODbazar said…

    Misschien moet je eens op FOODbazar kijken. Een typisch geval van ontsplintering.

     
  • At 23 augustus 2014 18:53, Anonymous Consument said…

    Wat is ontsplintering? Geen idee. En ook geen idee wat een webwinkel zoals Foodbazar te maken heeft met boerenmarktplein waar uitsluitend ambachtelijke producenten en specialisten, boeren en kwekers van uitstekende naam en faam, hun gegevens terug zullen vinden en dat eigenlijk alleen om de consument de Weg van de Supermarkt te wijzen.

     
  • At 2 september 2014 22:42, Anonymous Hannie van Blitterswijk said…

    Ik heb wel een paar adresjes. Hoe geef ik die door?

     
  • At 4 september 2014 18:16, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Hannie, het best kun je gewoon even naar de site boerenmarktplein.nl gaan en het aanmeldingsformulier gebruiken. Dan komt alles goed!

     
  • At 5 september 2014 10:03, Anonymous Anoniem said…

    Wat ik mis in het boek,en bij de commentaren is dat heel veel mensen wel beter en gezonder willen eten,maar dat daar ook een prijs aanzit.

    Veel mensen hebben geen of weinig tijd om alle adressen langs te gaan,en zijn blij dat ze alles in één keer uit de "supermarkt"kunnen halen.

    En veel andere mensen hebben het geld niet.


    Wat betreft het vlees dat met naalden wordt beprikt,en volgespoten met een mengseltje van tot pulp gekookte botten...(nog net geen pinkslime)

    wanneer je vlees bakt,en er komt iets grijzigs uit,dan is dat beslist geen vleesvocht: Het is dat erin gespoten mengseltje .Eraf scheppen,net zolang tot er niks meer is.

    Het ruikt regelrecht naar slachthuis,naar iets smerigs en bedorvens,en o.a. je huid wordt er smoezelig van.

    Wat dat betreft ben ik het wel met u eens, voor vlees ga ik vaak naar een Turkse slager. Die pakt een stuk vlees uit de koelcel,en snijdt eraf wat ik bestel.
    Daar is niks gekunstelds aan, en zijn lamskoteletten zijn zeer aan te prijzen.

    mvg mw Van Den Berghe

     
  • At 5 september 2014 12:44, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Dag mevrouw Van den Berghe, dank voor uw commentaar.

    Het is mijn ervaring dat de supermarkt er vooral goed in is te ROEPEN hoe goedkoop hij is. In werkelijkheid valt dat nogal tegen. Er zijn buiten de super om veel voordeliger opties. Ja, ook duurdere, vooral in de hippe winkels in de Randstad. Maar het hoeft niet.

    Ik ga regelmatig naar de Turkse winkel. Die heeft uitstekende groenten en prima vlees voor prijzen waar de super niet aan kan tippen. Dat komt vooral doordat zijn toeleveringsketen veel korter is. Er hoeven niet zo veel partijen winst op te maken.

    Dat andere opties duurder zijn, komt overigens ook voor een groot deel doordat de supermarkten in Nederland vrijwel het hele distributiesysteem hebben ingepalmd en naar hun hand gezet. Kleinschalige bedrijven moeten daardoor vaak extreem veel kosten maken. Dat kan veranderen als meer mensen voor hun producten gaan kiezen: een grotere dichtheid van afnemers betekent automatisch schaalbesparingen in de distributie.

     
  • At 22 oktober 2014 10:08, Anonymous Anoniem said…

    Beste meneer Groothedde,
    Ik heb uw boek nog niet gelezen, maar u kunt uw boodschappen iedere zaterdagochtend toch gewoon op de boerenmarkt op het erf van de Stadsboerderij doen? Daar kunt u al uw boodschappen doen,

    Vriendelijke groet

     
  • At 22 oktober 2014 14:36, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Beste meneer of mevrouw, ik ken natuurlijk de boerenmarkt op de Kemphaan en noem die ook in 'Weg van de supermarkt'. Een heel fijne markt is het, laat daar geen twijfel over bestaan.Maar die markt alleen is natuurlijk voor de meeste mensen geen echt alternatief. Je moet maar net die drie uurtjes per week gelegenheid en zin hebben om voor de hele week in te slaan. Ikzelf kan bijvoorbeeld op zaterdagmorgen bijna nooit, omdat ik dan andere verplichtingen heb.

    Wegblijven van de supermarkt is meer dan het kennen van één adres, hoewel dat natuurlijk al een goed begin is.

    Overigens vertel ik in mijn boek niet alleen HOE je weg kunt blijven van de supermarkt, maar ook WAAROM je dat zou moeten doen. Daar zijn meer goede redenen voor dan je zo op het eerste gezicht zou kunnen denken.

     
  • At 28 augustus 2015 16:04, Anonymous Jeste said…

    Het is goed bedoeld, zo'n boerenmarkt. En eigenlijk vind ik ook dat het anders moet rondom de voedselvoorziening. Met veel belangselling het ik dan ook "Weg van de supermarkt" gelezen. Jammer genoeg wordt er van zoiets als een boerenmarkt een belevenis gemaakt. Dat hele groen linkse hippe duurzame gedoe gaat voor een heel groot deel om een belevenis. Ik wil echter geen belevenis, maar gewoon een product wat ik kan eten.
    Het is daarbij dan ook nog eens erg duur. Ik heb een erg laag inkomen, dus vandaar dat ik toch gewoon naar supermarkten ga. Naar verschillende winkels nog wel, voor de beste prijzen.
    De groen linkse hippe duurzame mensen hebben er volgens mij geen flauw benul van dat er een enorme kloof is tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Jullie groen linkse hippe duurzame mensen behoren tot de elite. Jullie hebben de leukste banen met de beste inkomens. En jullie kunnen het aan om minstens met 3 dingen tegelijk bezig te zijn en lange werkweken kunnen draaien. Het is echter zo dat niet iedereen dat kan. Maar de woonlasten zijn wel hoog en dat moet toch betaald worden. Door de verhipping (gentrificatie) die op steeds grotere schaal plaatsvindt, krijgen de armere mensen hebben het nog moeilijker.

    Als jullie groen linkse hippe duurzame mensen nou eens een fonds beginnen om duurzaam eerlijk biologisch eten betaalbaarder te maken voor de armen. Jullie kunnen makkelijk bezuinigen. Denk aan dingen als het niet meer eten en drinken in horecagelegenheden (we hebben toch huizen, dus waarom buiten de deur eten en drinken?), of het niet meer bezoeken van allerlei evenemten (er is ook genoeg vrijetijdsbesteding te bedenken die niets kost).

    Aan dat hele groen linkse hippe duurzame doe ik ook uit protest niet mee. Desondanks leef ik wel zeer bewust. Ik consumeer simpelweg weinig. Zo heb ik ook niet allerlei elektronika (de computer waar ik nu op schrijf is al zo'n 10 jaar oud) geen auto en reis ik nooit per vliegtuig. En ik beperk heel erg het gebruik van diensten die internetgrootmachten, zoals Google of Facebook, aanbieden. Dat is namelijk echt een groot gevaar, maar de groen linkse hippe duurzame beweging ziet hier ontzettend veel heil in. Vergeet niet dat hierin het echte grote gevaar in zit. Denk alleen al aan de mensen die voor de productie van al die elektronika zorgen, hier ver vandaan buiten ons zicht, onder slechte arbeidsomstandigheden en met grote milieubelasting tot gevolg.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home