Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

15 juli 2014

Leren koken


Het zal een maand of wat geleden zijn dat ik in mijn pittoreske eetschrijverswoninkje iets stond te koken voor een collega die bij mij te gast was en van wie ik de naam niet zal noemen. Omdat wij culijournaille altijd gespitst zijn op kunstjes die we van elkaar af kunnen kijken, had betreffende collega zijn glas crémant meegenomen naar mijn snobistisch ruim bemeten open keuken om toe te kijken hoe ik wat ui en knoflook verkleinde. Ik vond het prachtig gaan; hij niet: "Die snijtechnieken van jou zijn ook niet je dat, hè?", wierp hij mij na enig peinzen plompverloren voor de voeten.

Dat kwam hard aan. Eigenlijk had ik nooit goed leren snijden. Ik had zelfs alles wat ik in de keuken kon in de praktijk geleerd, hier en daar ingefluisterd door een professionele chefkok. Er komen hier prima dingen op tafel, maar kennelijk prikt een deskundige onmiddellijk door mijn techniek--of het gebrek eraan--heen.

Toen ik dus op Groupon las dat er voor een ronduit prettige prijs een introductiecursus basistechnieken beginners te boeken was bij  Kookstudio Amsterdam, besloot ik niet te aarzelen. Goed, er stond "beginners" maar ik kon maar beter de beker tot de bodem toe ledigen en bovendien sta je dan alvast niet voor aap temidden van een stel gevorderden. Hup: boeken! Ik kreeg nog te eten ook!

Op een mooie vrijdag begin juli--ik was één van slechts 1783 Nederlandse mannen die niet naar voetbal zaten te kijken--maakte ik mijn opwachting in het pand naast kookwinkel Duikelman aan de Gerard Doustraat om me daar gedurende een hele avond te laten bijpraten.

Nou ja, eigenlijk was ik ook wel nieuwsgierig naar de vakkennis. Ik stelde dus wat vragen en deed een paar dingen fout--uiteraard met opzet--en hield mijn oren en ogen goed open.

Het viel me bepaald niet tegen. We sneden julienne van een aantal groenten, fileerden poon en tongschar, beenden kip uit, leerden een préparation à table van een hele kip, sneden en roosterden groenten, maakten dressings, bereidden ijs en maakten een tarte tatin. Tussendoor kregen we nog heel wat warenkennis bijgebracht: hoe zie je het verschil tussen een plofkip en een eetbare kip, hoe zie je dat vis vers is en dat soort zaken. Conclusie: men kent zijn zaakjes, daar in Kookstudio Amsterdam. Logisch, want er loopt heel wat kookervaring rond. Het wordt allemaal helder en prettig overgebracht ook, in een heel relaxte sfeer. Men vergeet echt niet dat je er in de eerste plaats voor je plezier bent.

Daarna kon er worden plaatsgenomen aan tafel en kon het bereide worden opgegeten. Alleen al de maaltijd was het aan Groupon betaalde bedrag van € 37,50 al bijna waard, en helemaal als u weet dat er gul wijn werd geschonken.

Wat mij betreft dus niet alleen leuk om dan op mijn gevorderde leeftijd--geen der andere aanwezigen was veel ouder dan de helft van mijn jaren--toch nog eens te hebben meegemaakt, maar wat mij betreft ook zeer zeker een aanrader. De cursusprogramma's zien er ook prima uit en wie wil kan zelfs op locatie in Frankrijk een intensieve cursus gaan volgen.

Dat allemaal ga ik vermoedelijk niet doen, want ik ben sowieso monumentaal eigenwijs en er is nog zoveel méér te ervaren. Ik kan in elk geval weer iets beter snijden dan voorheen en dat is toch winst. In het ergste geval kan ik nog altijd besluiten de betreffende collega niet meer uit te nodigen.





1 Comments:

  • At 20 augustus 2014 12:26, Anonymous Eva said…

    Ik ben blij verrast met dit vlotte en humoristisch geschreven blog. Ga ik vaker opzoeken. Dank!

    Groetjes, Eva vh S

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home