Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 mei 2014

Zeven min twee

Dit is de dag dat ik mijn zestigste levensjaar in ga. Ja, ik weet het: ik zie er veel jonger uit, dank u. En ja, ik zie er zelfs jonger uit dan vorig jaar rond deze tijd, maar laat ik niet op de zaken vooruitlopen. Wat ik eigenlijk wilde zeggen: vorig jaar rond deze tijd postte ik hier een bucket list van zeven dingen die ik in het afgelopen jaar wilde bereiken.

Zoals dat altijd gaat, is het niet allemaal gelukt. Die column of rubriek in dat landelijke dagblad? Je snapt het niet, maar nee, nog altijd niet. We houden de moed erin en zetten hem blijmoedig op de lijst voor dit jaar.

Maar eigenlijk klaag ik helemaal niet. Want de twee veruit belangrijkste items op mijn lijstje kan ik afstrepen. Dat boek? Dat is klaar. Ik heb het tussen 23 september vorig jaar en 31 maart dit jaar geschreven en heb gisteren de geredigeerde versie met mijn akkoord naar uitgeverij Unieboek-Het Spectrum gestuurd. "Weg van de supermarkt" verschijnt op 1 september van dit jaar. En ja, er kunnen bij mij gesigneerde exemplaren worden besteld en u kunt daar nú al op intekenen. Ik ben hier behoorlijk trots op, vindt u dat goed?

Het op één na belangrijkste item stond op nummer drie. Binnen een jaar op 99 kilo uit willen komen was best ambitieus voor iemand die zeven maanden eerder nog 130 kilo woog en op dat moment nog altijd 115. Maar ook dat is riant gelukt: al medio februari wees de weegschaal voor het eerst 98,9 kg aan, en met de 96 kg waar mijn gewicht uiteindelijk op uitkwam was ik met mijn 1,96 meter dik (haha) tevreden.

Eén punt is nog onbeslist: ik weet nog niet zeker of ik in het afgelopen jaar heb gegeten in een restaurant dat in de komende Michelin een ster krijgt, maar ik heb diverse ijzers in het vuur. Ook al noem ik voorzichtigheidshalve nog maar geen namen, ik heb er redelijk veel vertrouwen in.

De sterrenchef aan mijn tafel? Hij is nog niet aangeschoven, maar hij is uitgenodigd en hij heeft de uitnodiging geaccepteerd. Er komen ongetwijfeld foto's van de maaltijd. En nee: ook hier noem ik nog geen namen.

De misstand op eetgebied op de agenda krijgen? Misschien zorgt mijn boek daar wel voor. Want in Nederland is de politiek, ondanks alle schandalen van het afgelopen jaar, nog altijd niet zo heel erg geïnteresseerd in ons dagelijks voedsel. Het is onbegrijpelijk maar waar.

Ja, en dan is er tot slot dat margaritaijs. Dat ging niet helemaal zoals gepland. Het was lekker, maar er waren beren op de weg. Hele hebberige beren. Geen commercieel succes dus. Maar ik kan u vertellen: ik heb er gisteravond nog ééntje gegeten en wat is het toch heerlijk ijs. Voor vrienden maak ik het ook nog steeds, en eigenlijk is dat veel mooier.

Goed, ik ga vandaag een bescheiden feestje vieren want je begint niet elke dag aan je zestigste jaar. Godfried Bomans begon er zelfs nooit aan. En morgen ga ik weer verder met mijn tweede boek, dat--wilt u dat wel geloven?--volgens planning in mei volgend jaar verschijnt. En dat is dan, samen met die column of rubriek en die twee overstaande items, best wel weer even bucket list genoeg.






Lekker winkelen zonder zorgen - Gratis verzending en retour

6 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home