Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

22 april 2014

Charlatan?


"Charlatan!", riep Midas Dekkers. "Oplichter! Hou nou toch eens op met je gezwets!". De plaats van handeling: de studio van waaruit het programma Pauw en Witteman wordt uitgezonden. Het mikpunt van Dekkers' tirade: Kris Verburgh, auteur van het boek "De voedselzandloper". Aanleiding: Verburgh had het gehad over 'de aard van de calorie'. Dat was niet naar de zin van Dekkers: "Een calorie is een calorie".

Daarin heeft Dekkers natuurlijk gelijk: er bestaat maar één soort calorie, en dat is een eenheid van energie. Maar dat is gelijk naar de letter. Naar de geest moet ik Dekkers beslist ongelijk geven: voedsel is natuurlijk méér dan alleen maar de som van het aantal calorieën, en wie de voedingswaarde van voedsel uitsluitend in calorieën uitdrukt, bezondigt zich aan kortzichtigheid.

Je eet het best en het gezondst wanneer de inname van calorieën en die van andere nutriënten in evenwicht is. Wie een pondje kristalsuiker naar binnen lepelt, heeft zijn calorieën voor de dag binnen. Hij komt echter allerlei macronutriënten (in dit geval vetten en eiwitten), micronutriënten (vitaminen, mineralen, sporenelementen) en voedingsvezels tekort. Vermoedelijk bedoelde Kris Verburgh, wat er ook verder op hem en zijn voedselzandloper aan te merken is, dat. En daar had hij dan groot gelijk in. Ik schreef het allemaal al eens eerder.

We moeten er sowieso eens vanaf, voedsel te beschouwen als een optelsommetje van calorieën en nutriënten. Daarmee impliceer je namelijk dat je straffeloos voedsel uit elkaar kunt halen om het op een andere manier weer in elkaar te zetten--dat dat zó maar kan zonder dat het gevolgen heeft voor de voedingswaarde, staat nog lang niet vast. Bovendien zet je de deur open voor malligheid als 'superfoods': voedsel waarbij de nuttige stofjes in zulke hoge concentraties aanwezig zouden zijn dat een hapje per dag je levensverwachting met decennia verlengt, of zoiets. Of dat tarwegras, qua smaak de levertraan van de 21e eeuw, met zijn zogenaamde fabelachtige voedingswaarde (aantoonbaar niet waar) en 'levende energie'. Allemaal overtrokken kolder.

Maar overtrokken, zo bleek gisterenavond wel, is het complete voedseldebat. Een tafel met een aantal experts die weinig anders deden dan tegen elkaar in schetteren en over elkaar heen tetteren, doorgaans allemaal tegelijk--zo hoog lopen de gemoederen op als het thema 'gezond eten' aan bod komt.

De gewone man is daarbij overigens de klos: ik betwijfel ten zeerste of er ook maar één gewone consument een sikkepit wijzer is geworden van deze uitzending. Die is precies even ver als voorheen: temidden van heel veel voedselbomen waarbij het bos geheel uit beeld is verdwenen. Jammer is dat, want op zich is het allemaal echt niet zo heel ingewikkeld.

Weet u wat? Ik schrijf er wel even een boek over. Ik ben nu toch bezig.






Weekdeals (336x280)

2 Comments:

  • At 29 april 2014 18:33, Blogger Piet said…

    Ik geef je 99% gelijk. Kris Verburgh is wel een charlatan. Kopers van zijn boek 'De Voedingszandloper' zouden de recensie "Een intellectueel oneerlijk boek" eens moeten lezen. Er zijn al gevallen bekend warbij mensen het leven lieten door zich strikt aan zijn adviezen te houde. Jammer alleen dat je Maarten 't Hart niet citeerde. De enige in het gezelschap die wat zinnigs zei. Overigens verschijnt binnenkort een nieuwe site met nog veel meer zinnigs over ons eten en onze (on)gezondheid.

     
  • At 5 mei 2014 01:36, Blogger Piet said…

    Nog een comment, want je bent onduidelijk. Waar heeft Verburgh dan "vermoedelijk" (?) gelijk in en waar staaf jij dat op? Op zijn blauwe ogen? Jouw blauwe ogen? Wie zegt, nee, wie weet wat een mens nodig heeft?

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home