Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

02 augustus 2013

Andere koffie


Als dit een artikel was voor een tijdschrift, ging ik nu eerst opzoeken hoeveel mensen er in Nederland nog Roodmerk koffie drinken. Ooit kreeg je vrijwel nergens iets anders. Inmiddels verkoopt de super andere smaken en hebben mensen Senseo's (marginaal beter) en Nespresso's (al een flink stuk beter). Er is veel vooruitgang, al weet ik dus niet hoeveel precies.

Zelf heb ik overigens niets van dat alles. Ik bezit onder andere een handbediende espressomachine van het merk La Pavoni (de Europiccola om precies te zijn). Daarmee zet ik espresso van koffie die ik zelf kies, koop en maal, en dus niet door anderen in padjes of cupjes laat stoppen. Ik eet tenslotte ook geen voedsel uit pakjes en zakjes.

Een tijdje geleden werd ik gevraagd door Boot Koffie in Baarn of ik niet eens zin had een cupping mee te maken. Een cupping is voor koffie wat een proeverij is voor wijn. Er worden onder strikte omstandigheden kommetjes koffie gezet en die worden geproefd, en daarvan worden proefnotities gemaakt.

Boot doet in wat ze zelf noemen specialty coffees. Het gaat om koffies van individuele plantages die dus elk een eigen karakter hebben. Bij de bepaling van dat karakter speelt nogal wat mee: klimaat, microklimaat, teeltwijze, wijze van oogsten, verdere verwerking, transport--en dan is het aan de brander om al dat karakter maximaal naar boven te halen. Zijn expertise is cruciaal.

Je hebt dan ook wel wat. Ik proefde vorige week bij Boot twee bijzondere koffies, een Nyeri uit Kenia en een Hachira uit Ethiopië. Wat opvalt is de enorme schakering aan geur- en smaaktonen. Zo had ik bij de Nyeri walnoot en framboos en bij de Hachira chocolade, leer en zelfs boerenkaas. Je bent dan echt ver weg van de massakoffies van de grote producenten. Je betaalt ook circa 15 euro per half pond, dat wel.

Ik zou me zó maar kunnen voorstellen dat restaurateurs een koffie zouden kiezen met dat soort avontuurlijke geur- en smaakeigenschappen en daar hun friandises op zouden afstemmen, op dezelfde manier als ook wijn-spijscombinaties worden bedacht. Dat zal nog niet voor morgen zijn, vermoed ik. Maar ik ga toch eens opletten welke restaurateur de eerste is, straks.




Koele acties!

Labels: ,

1 Comments:

  • At 4 augustus 2013 15:56, Anonymous Henk Verhaar said…

    Lekker. Denk ik...

    Ik gebruik meestal commercieel verkrijgbare koffiebonen (niet lachen, mijn veruit favoriet is Italian Roast van Starbucks). Thuis een Hario Skerton handmolentje, op vakantie een no-name maalwerk op een zelfgedraaid houten onderstel). Thuis een 'French press' (cafetiere), op vakantie een bialetti stovetop espressopot.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home