Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

01 juli 2013

Een leucke zaterdagmorgen

Of ik zin had eens een workshop wecken mee te maken en daar iets over te schrijven, was de vraag. Dat wilde ik wel. Waar en wanneer? Eh, in Rotterdam, op zaterdagmorgen tien uur. Pfoe. Rotterdam is een flink eind van mijn pittoreske eetschrijverwoninkje en het was de avond tevoren heel laat geworden. Kortom, het eerste wecken, met mijn weckerradio, verliep wat moeizaam. Maar ik was zowaar op tijd bij Foodelicious waar de pret zich zou afspelen.

Foodelicious is een leuke winkel. Sterker, volgens mij zijn er in Nederland weinig of geen plekken waar je zo'n ruim assortiment olie en azijn kunt proeven. Verder is er nog een aardig assortiment van de betere zoetwaren (nougats, chocolades, fudges en zo meer) en nog wat worst, kaas en koelverse paté, naast een ruime sortering artikelen voor keuken en tafel. Ze hebben overigens ook een prima functionerende webshop.

Het geven van workshops is nieuw voor ze, en dat gold trouwens ook voor Margo en Harm van Picnic in the Park. Dit vrolijke stel is enige tijd geleden vrijwel per ongeluk in het inmaakwezen beland en heeft inmiddels naam gemaakt met zijn piccalilly's, chutneys en relishes die onder creatieve namen als Mediterranean Sunshine en Piccalilly Circus op de markt zijn. De kennis die ze daarin hebben verworven dragen ze nu dus ook over aan anderen. Dat doen ze relaxt, met een goede balans tussen achtergrond, product- en feitenkennis (waaronder tamelijk nuttige zaken als het voorkomen van botulisme) en praktische vaardigheden. Na een uurtje of twee ben je vertrouwd met de basisprincipes en heb je je eerste inmaaksels vóór je staan. In die tijd heb je ook nog eens een hoop plezier gehad.

Toen ik mijn eerste aarzelende schreden in kookland zette (wij schreven de jaren '60) was er voor wecken nauwelijks nog belangstelling. Oma's deden het nog omdat ze oma's waren, maar natuurlijk was het feitelijk overbodig geworden. We hadden immers die mooie naoorlogse verworvenheid de koelkast in onze keuken staan, dus al dat ouderwetsche gedoe was nergens meer voor nodig.

Daar zijn we inmiddels wel van teruggekomen. De koelkast (en dat geldt ook voor de diepvriezer) zijn bepaald geen alleskunners. Een watermeloen goed houden van juni tot december kunnen ze niet, laat staan er zulke lekkere dingen mee doen als ik die zaterdag leerde--met fijne toevoegingen als gember, koriander, chilivlokken en cayenne. Nee, ik heb nog niet geproefd want het wezen van wecken is dat je het gemaakte even laat staan. Maar het lekkers dat me van achter dat glas aanstaart, maakt me bij elke aanblik weer vrolijk. Net zo vrolijk als Margo en Harm.

Nee, ik ga beslist zo'n weckketel aanschaffen. Ik heb ze bij de kookwinkel al zien staan voor 99 euro, waarbij ik bovendien nog bedacht dat zo'n ding, met zijn instelbare thermostaat, volgens mij een prima werkbaar alternatief is voor de Roner, zo'n geval waarmee topchefs sous-vide koken en waarvoor je een veelvoud van dat bedrag moet neertellen. Zo hoef ik ook niet te zondigen tegen mijn stelregel dat in mijn keuken geen ruimte is voor dingen die maar één kunstje kennen.




Opruiming (Nederland)

Labels: ,

1 Comments:

  • At 1 juli 2013 22:08, Anonymous Henk Verhaar said…

    Je schreef:

    [Nee, ik ga beslist zo'n weckketel aanschaffen. Ik heb ze bij de kookwinkel al zien staan voor 99 euro, waarbij ik bovendien nog bedacht dat zo'n ding, met zijn instelbare thermostaat, volgens mij een prima werkbaar alternatief is voor de Roner, zo'n geval waarmee topchefs sous-vide koken en waarvoor je een veelvoud van dat bedrag moet neertellen.]

    Klopt, maar dan moet je er wel een fatsoenlijke controller bij aanschaffen, anders moet je nog zelf elke twee minuten met een thermometer in de hand de juiste instelling controleren. Met zo'n controller kun je overigens zelfs een 'crock pot' -of electrische slowcooker- omtoveren tot sous-vide kookbad...

    Henk

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home