Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

23 mei 2013

Zeven dingen

Afgelopen weekend werd ik 58. Een gedenkwaardige leeftijd, in de zin dat Godfried Bomans nooit ouder werd. Ai! Godfried Bomans! Tientallen boeken schreef hij in zijn veel te korte leven. En zelf heb ik er weliswaar ooit eens twee geschreven, maar die tellen eigenlijk niet. Nee, zoek er niet naar. U zult ze niet vinden, want ze zijn al tijden niet meer verkrijgbaar en volkomen terecht geheel vergeten. U merkt het al: zo'n verjaardag maakt mijmerig.

Goed. Ik besloot zeven dingen op te schrijven die ik wil hebben bereikt vóór dit 58e 59e (dank Peter van Rijn) levensjaar voorbij is. En ik ga ze hier met u delen, gewoon als inkijkje in de zieleroerselen (ik verdom het om "zielenroerselen" te schrijven) van een eetschrijver. En omdat u mij mogelijk met een enkel punt kunt helpen. Men weet het maar nooit--netwerken heet dat geloof ik.

Lijstje dus. Want iedereen houdt van lijstjes.

1. Een column of rubriek krijgen in een landelijk dagblad--Omdat afgelopen week de 3030e week van mijn leven eindigde waarin weer geen groot dagblad zich meldde voor een vermakelijke column of leerrijke rubriek van mijn hand, moet het maar eens gezegd: ik ben eraan toe. Daarom voor u, die hier leest, deze advertentie: "Ervaren eetschrijver met scherpte, humor, pakkend taalgebruik en gedegen vakkennis in zijn bagage zoekt landelijk dagblad om daarin door duizenden te worden gelezen. Zegt het voort!" Voilà. Dat móet goed komen. Bomans had trouwens ook rubrieken in dagbladen.

2. Minstens één boek schrijven--Ja, ik weet het: dit zeg ik al vier jaar. Daarom moet het dit jaar ook gebeuren, want anders zeg ik het straks al vijf jaar en dat kunnen we echt niet hebben. Morgen begin ik maar weer eens opnieuw. Aan dat ene boek of misschien wel aan één van die andere die ook zouden kunnen, en die ik misschien wel beter eerst kan doen. Enfin, u ziet het: ik heb voor mezelf helemaal helder waar ik naartoe wil.

3. Op een gewicht van 99 kilo uitkomen--Nee, hier kunt u mij niet bij helpen. Dit moet ik helemaal zelf doen, onder meer met een gezond eetpatroon. Voorleven, noemt men dat geloof ik, of om het in hip Engels te zeggen, practice what you preach. Ooit kwam ik eens, gezeten op een motor, onzacht in aanraking met een vrij dikke Mercedes. Dat was het einde van een leven vol duursport en binnen onthutsend korte keren was mijn gewicht gestegen van 89 tot ruim 130 kilo. Ik heb mezelf tijdenlang wijsgemaakt dat die ontwikkeling onomkeerbaar was. Dat bleek onzin. Ik weeg inmiddels minder dan 115 kilo en er zit forse vooruitgang in.

4. In een restaurant eten dat in de komende Michelin voor het eerst een ster krijgt--Kijk, dit is bescheiden. De kans is trouwens niet gering dat ik dit al eens gedaan heb, mogelijk zelfs meermaals. Zo ja, dan heb ik jammerlijk nagelaten dit te documenteren. En dan is het in dit internettijdperk dus niet gebeurd. Uw tips zijn overigens welkom.

5. Een misstand op eetgebied op de politieke agenda krijgen--Misstanden genoeg. Nee, te veel. En soms moet de politiek daar gewoon iets tegen doen, alleen weet de politiek dat meestal niet. Pogingen heb ik al wel ondernomen en soms mondden die zelfs uit in gesprekken met Kamerleden, om vervolgens te verzanden in vrijblijvendheid. Waarom lezen eigenlijk niet méér politici dit blog?

6. Een mooi commercieel succes scoren met margaritaijs--U weet wel, het ijs dat je gegeten móet hebben om erbij te horen. Wat? Hoort u er nog niet bij? Dan spoorslags naar de site. Margaritaijs, de zomer in elke bol! Bedacht en ambachtelijk vervaardigd door uw eigenste eetschrijver.

7. Een chef van een Nederlands sterrenrestaurant aan mijn tafel te gast hebben--Moet toch ook nog eens gebeuren, want volgens mensen die het weten kunnen, kook ik best aardig. Eigenaardig genoeg lukte het me in Canada, waar ik in 2010 een paar maanden woonde, binnen een paar weken--nou ja, behalve dat Michelin daar, in tegenstelling tot in Vietnam, nog geen sterren geeft, maar een chef van een toprestaurant was het wel. Goed, dat wil ik dus ook in eigen land.




Bulkweken mei 2013

Labels:

5 Comments:

  • At 23 mei 2013 23:21, Blogger hannie said…

    Gefeliciteerd met je verjaardag en ik hoop dat er een aantal van je wensen voor het komende jaar vervuld zullen worden!

     
  • At 24 mei 2013 08:55, Anonymous Henk Verhaar said…

    Je schreef:

    [3. Op een gewicht van 99 kilo uitkomen--Nee, hier kunt u mij niet bij helpen. Dit moet ik helemaal zelf doen, onder meer met een gezond eetpatroon. Voorleven, noemt men dat geloof ik, of om het in hip Engels te zeggen, practice what you preach. Ooit kwam ik eens, gezeten op een motor, onzacht in aanraking met een vrij dikke Mercedes. Dat was het einde van een leven vol duursport en binnen onthutsend korte keren was mijn gewicht gestegen van 89 tot ruim 130 kilo. Ik heb mezelf tijdenlang wijsgemaakt dat die ontwikkeling onomkeerbaar was. Dat bleek onzin. Ik weeg inmiddels minder dan 115 kilo en er zit forse vooruitgang in.]

    Zelf ging ik vorig jaar ook terug van 110 naar 91, door, met name, hoeveelheden te matigen (niet voor de tweede keer opscheppen), minder te snaaien tussendoor, en (ondersteunend) weer wat meer te bewegen. Mijn persoonlijke ervaring is dat je dat soort diëten alleen volhoudt als je van datgene WAT je eet kunt genieten. Lekker eten dus. Ik ben met name het laatste jaar dus nog 'bewuster' gaan koken. Bewust niet zozeer als 'geitenwollen sok' (die tijd heb ik reeds lang achter mij gelaten ;-) ) maar wel algemeen als 'nadenken' over wat je eet en waarom. Ook beter zelf brood bakken dus bijvoorbeeld - zo is de broodbakmachine die al 15 jaar voor ons dagelijkse brood zorgde inmiddels vervangen door een mengmachine (Assistent), bakstenen in de oven, en ouderwetsch handwerk.

    [4. In een restaurant eten dat in de komende Michelin voor het eerst een ster krijgt--Kijk, dit is bescheiden. De kans is overigens niet gering dat ik dit al eens gedaan heb, mogelijk zelfs meermaals. Zo ja, dan heb ik jammerlijk nagelaten dit te documenteren. En dan is het in dit internettijdperk dus niet gebeurd. Uw tips zijn overigens welkom.]

    Het Veerhuis?

    [5. Een misstand op eetgebied op de politieke agenda krijgen--Misstanden genoeg. Nee, te veel. En soms moet de politiek daar gewoon iets tegen doen, alleen weet de politiek dat meestal niet. Pogingen heb ik al wel ondernomen en soms mondden die zelfs uit in gesprekken met Kamerleden, om vervolgens te verzanden in vrijblijvendheid. Waarom lezen eigenlijk niet méér politici dit blog?]

    Over het algemeen leidt politieke aandacht voor misstanden alleen maar tot meer bureaucratie, vaak tot zinloze of zelfs averechtse regelgeving, en niet zelden tot lobby-gestuurde onzin (denk bijvoorbeeld aan de Europese regels voor de kromheid van komkommers, en de ophef afgelopen week over de voorgenomen -en inmiddels in de ijskast geplaatste- regels over flesjes olijfolie op restauranttafels). Je ziet, van politici heb ik geen hoge pet op.

    Henk

     
  • At 24 mei 2013 09:33, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Dank je wel, Hannie!

     
  • At 24 mei 2013 09:38, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Henk, dank voor je uitgebreide reactie. Ja, lekker eten is een must. Je eetpatroon blijvend veranderen is niet vol te houden als je tegen heug en meug eet. Dat zit hier wel goed. En wat brood betreft: dat is nu een uitzonderingsproduct, maar als ik het eet, moet het lekker zijn. ik ga dan ook over twee weken een workshop broodbakken volgen.

    Grappig dat je het Veerhuys noemt. Dat is wat mij betreft bepaald geen onwaarschijnlijke kandidaat. Pluspunt: ik heb er al meermaals gegeten.

    En wat die misstanden betreft: nee, ik heb op dat punt geen al te hoge verwachtingen. Op zich heb ik van politici niet per definitie een lage dunk, maar ze zijn ook maar machinisten op een mammoettanker. Desondanks houd ik goede moed. Relativeringsvermogen helpt.

     
  • At 24 mei 2013 12:41, Anonymous gereon de leeuw said…

    Beste Gerrit Jan,

    Wat een heerlijke voornemens. Ik zelf was gisteren jarig en nam me ook wat dingen voor. Erg inspirerend.

    Groet Gereon

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home