Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

11 maart 2013

Koetje boe

Een paar weken geleden was ik uitgenodigd voor een bijeenkomst hier in het mooie Almere. Doel was te zien of we op een bepaalde plek (om precies te zijn een archeologische vindplaats) misschien iets van stadslandbouw van de grond konden krijgen. Daar ben ik persoonlijk erg voor.

Al brainstormend raakten we het erover eens dat we in elk geval moesten proberen om kinderen bij het project te betrekken. Logisch, want kinderen moeten weten waar hun eten vandaan komt. Honden en katten hoeven geen idee te hebben hoe hun voer in die blikken belandt, maar het is toch wel triest als kinderen niet beter weten dan dat melk uit een pak van de super komt, kip de vorm heeft van gepaneerde klompjes en tomaten op pizza liggen.

Maar al snel viel, tot algemeen enthousiasme, het woord "kinderboerderij". En dat is dan weer jammer, vind ik.

Want een kinderboerderij is natuurlijk geen boerderij. Het is een plek waar kinderen geitjes, lammetjes en varkentjes knuffelen, waarna ze 's avonds thuis een koteletje eten zonder enig idee dat dit een stukje van het dier is dat ze die middag hebben geaaid en waar ze enthousiast "knor, knor" tegen hebben geroepen.

Natuurlijk is het mooi als kinderen van dieren houden. Ik ben zelf ook dol op dieren. Maar een kinderboerderij vertelt ze hooguit de halve waarheid over de diertjes en totaal niets over de boerderij als bron van ons voedsel.

Uiteindelijk vrees ik dat het belangrijkste effect van de kinderboerderij is dat kinderen opgroeien tot hypocriete consumenten die vooral de dierlijke aard van een aantal voedselproducten zo ver mogelijk willen wegstoppen. Voor wie je dieren hebt en lapjes vlees waartussen je liefst geen verband legt. Zodat het ook niet bezwaarlijk is dat je de lapjes zo goedkoop mogelijk koopt. Dierenleed? Dat is als kwajongens steentjes gooien naar een zielig eendje.

Ik weet het niet, hoor, met de educatieve waarde van zo'n kinderboerderij. Herstel dan maar liever de schooltuintjes in ere. Dan leren de kindertjes weliswaar ook niet over de geit, maar tenminste over de kool.

Overigens, gisteren bestond deze stek op het web, ooit begonnen met dit stukje proza van niets om te kijken "of hij het deed" (en ja hoor, hij deed het), zeven jaar. Lang zal ik leven. En u ook, natuurlijk!


Elektronica Sale

Labels: , ,

1 Comments:

  • At 11 maart 2013 19:04, Anonymous Anoniem said…

    Gefeliciteerd!
    Uw stukjes lees ik al een hele tijd met veel plezier.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home