Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 maart 2013

Kindermenu's, 14 maanden later

Veruit de meeste keren dat ik aan een wieg stond, was ik niet de verwekker van de inhoud. En zo was ik ook begin vorig jaar gewoon even op precies de goede virtuele plek, toen zich op Twitter een discussie ontspon over het onderwerp kindermenu's. Ik  had daar zelf ook bedenkingen bij en schreef een stukje waar flink op gereageerd werd. Ik vond namelijk dat dat strovuurtje niet uit mocht gaan. Wist ik veel.

Want Susan Aretz, één van de partijen in genoemde discussie, was helemaal niet van plan dat vuurtje uit te laten gaan. Zij was genoemde discussie heel doelbewust begonnen vanuit een al langer gevoelde frustratie en was dan ook wel de allerlaatste die voornemens was over te gaan tot de orde van de dag. In plaats daarvan was amper vijf weken later de site Smulpaapje een feit, een site die restaurants op de kaart zet die méér bieden dan het bijna onvermijdelijke standaard repertoire van pannenkoeken en vette happen uit de frituur.

Inmiddels is de site heel aardig gevuld met restaurants waar kinderen wél als volwaardige eters worden gezien en is er een actieve community van sympathisanten ontstaan, wat tot uitdrukking komt in de volgstoet op Twitter (660) en de leukvinders op Facebook (540). Zij zijn het voor een groot deel die de site voeden met nieuwe adressen, inmiddels al ruim 130 door heel Nederland.

Dat is nog relatief weinig (het is tenminste te hopen dat er nog wel iets méér eethuizen zijn waar men voor kindern iets anders doet dan koeken bakken en kroketten in het vet leggen), maar wel groot genoeg om een uitgebreide zoekfunctie relevant te maken. Ook de mogelijkheid recensies te plaatsen is een hartewens van initiatiefneemster Aretz. Helaas behoort dat met de huidige techniek, die in wezen op een budget van nul euro met houtjes en touwtjes aan elkaar hangt en die hoofdzakelijk een vrijetijdsproject is vanuit persoonlijke betrokkenheid, niet tot de mogelijkheden. Daarvoor is inzet nodig van professionals. Lees: geld.

Nu kun je je site laten sponsoren, maar dat lijkt me in dit geval enigszins op gespannen voet te staan met de doelstelling. Vandaar een sympathiek crowdfunding-initiatief, waar weinig meer tegenover staat dan een plekje in de Hall of Taste op de site, hoewel Aretz wel heeft aangekondigd om voor bedrijven die een "substantiële bijdrage" leveren gratis te willen komen opdraven als gastspreker tijdens een bedrijfspresentatie of -evenement.

Of dat laatste ervan komt en of dat wenselijk is wil ik hier vanuit mijn bureaustoel niet beoordelen. Maar stiekem hoop ik dat de bijdragen vooral--of misschien zelfs uitsluitend--afkomstig zullen zijn van privépersonen zijn die de jongste generatie Nederlanders weg willen hebben uit dat vermaledijde patroon van ongevaarlijk on-voedsel. Gewoon omdat dat mij in elk geval de hoop zou geven dat het nog wel goed kan komen met Nederland, op eetgebied.


Voordeel (234x60)

Labels: ,

3 Comments:

  • At 20 maart 2013 16:16, Blogger Unknown said…

    Ben benieuwd hoeveel kinderen zullen storten.

     
  • At 20 maart 2013 17:26, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Waarschijnlijk net zo veel als ter ondersteuning van een vaccinatieprogramma. Je weet wel, met van die prikjes.

     
  • At 20 maart 2013 18:15, Anonymous Carla said…

    Niet om het een of het ander en ik vind het zeker een leuke site, maar als ouder ben je er toch zelf bij? Mijn kinderen aten in Nederland nooit een kindermenu (te onwijs voor woorden nl.), heel af en toe in Frankrijk en elders in Europa, maar al heel snel aten ze gewoon met ons mee. Weliswaar niet het uitgebreide menu, maar wel gewoon drie gangetjes. En elke kok was helemaal van mening dat dat best kleinere gangetjes mochten zijn, maar wel volwaardig qua ingredienten. Het is maar hoe je je als ouder opstelt volgens mij.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home