Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

14 februari 2013

Geslaagde vrouwen in een Gortsappige roman

Gort droog? De volksmond vindt van wel. Maar Gort is lang niet altijd droog. Gort is grappig en sappig en onderhoudend. Tenminste als hij Ilja heet. Ilja maakt wijn, in Frankrijk en doet dat op zijn eigen eigenwijze wijze. Hij vertelt over wijn op de Nederlandse tv en schroomt daarbij niet de rol op zich te nemen van een zeer onderhoudende beeldenstormer. En Ilja Gort schrijft. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit iets van hem had gelezen. Maar nu wel.

Zijn nieuwste boek heet De Vrouwenslagerij. Een boek dat niet over wijn gaat en maar heel zijdelings over eten, hoewel de liefde van Gort voor die twee zaken--en dan vooral het echte en authentieke--niet onder stoelen of banken wordt gestoken. Maar De Vrouwenslagerij is een thriller. Eén in het genre waarvan Roald Dahl de onbetwiste grootmeester is, en die natuurlijk het soort thriller is dat Ilja Gort zou schrijven: met méér dan een vleugje absurditeit.

Een vrouwenslagerij. Je hoort de laatste tijd veel over paardenslagerijen en je zou de verkeerde conclusie kunnen trekken. De vrouwen worden hier niet geslacht, ze slachten. En ze doen dat zó goed dat hun winkeltje één van de drukste stekken is in het Zuidfranse dorpje waar de gebeurenissen zich afspelen. En toch is de misleidende titel niet eens zo heel ver bezijden de waarheid. Want zo'n prikstok en schietmasker blijk je ook te kunnen gebruiken als je bedreigd wordt. En als je het dan gebruikt hebt, tja--dan is weggooien zonde.

Een aanrader, dit boek. Ik heb het in één zondag uitgelezen en dat kan ook makkelijk, want Gort is een vrolijk verteller zonder veel omhaal van woorden. De macabere thematiek, die me nog het meest deed denken aan de klassieker "Specialty of the House" van Stanley Ellin, staat dat allerminst in de weg. Aanrader!

Maar Ilja Gort knoopt aan de promotie van deze roman ook een blogtournee vast. Elke deelnemende blogger mocht hem een vraag stellen en Gort zou die op het betreffende blog beantwoorden.

Nu wil het toeval dat uw eetschrijver ten tijde van de voorbereidingen ziek was. En toen hij op de allerlaatste dag van de inzendingstermijn voor vragen voldoende hersteld was om een tweetal vragen in te sturen (één reserve voor het geval dat), bleken beide al gesteld te zijn. Dat gold ook voor de derde, de vierde en de vijfde vraag. Pas de zesde bleek origineel genoeg. Want hoewel Ilja het zelf vergeten lijkt te zijn, laat hij zich in zijn boek nogal laatdunkend uit over een visje waarop ik tamelijk dol ben.

En dus luidde vraag zes ten einde raad: wat heeft Ilja Gort toch tegen snoekbaars? Dat is toch een heerlijke vis? Nou, dat vindt Ilja dus niet:

"Bij mijn weten heb ik me nooit depreciërend over de snoekbaars uitgelaten, maar dank voor je waarschuwing, Gerrit Jan. Inderdaad, een ernstige omissie. De snoekbaars is namelijk de saaiste vis die ooit de wateren heeft bevolkt. In Frankrijk heeft elk restaurant dat ten einde raad is, deze lapzwansvis, deze Fyra onder de waterdieren, op het menu staan. Doorgaans in een zeemansgraf van volvette saus, omdat je op die manier tenminste nog saus proeft. In een wanhoopspoging om er nog enig cachet aan te verlenen, gaat deze zouteloze slootbewoner in Frankrijk schuil achter het pseudoniem ‘Sandre’. Maar laat je niet in de luren leggen, hoe watertandend de tekst op het menu hem ook omschrijft, mijd dit muf smakende gratenpakhuis als je leven je lief is. Opteer in noodsituaties liever voor een ‘Omelette aux fines herbes’. Een gerecht dat doorgaans uitdraait op een bord vol opgeklopte eieren, voldoende om een acute cardiac arrest te veroorzaken, maar altijd nog beter dan een maaltijd die smaakt naar een regenachtige maandagochtend in Almere-Buiten.
Beschikt men over een aan het suïcidale grenzende levenslust, dan valt over dit alles nog heen te stappen, ware het niet dat de snoekbaars dankzij torenhoge concentraties dioxine, kwik en pcb’s een biologische bom vormt waar Al Qaida jaloers op zou zijn.
Een lekker vers visje, daar mag je me altijd voor bellen. Heerlijk. Gezond voor lijf en leden en bovendien groeit je brein ervan, zodat je homo sapiens kunt blijven of worden. Maar mijd onder alle omstandigheden deze saaimans onder de ziekenhuisvissen.
Het leven dient gevierd te worden. Elke dag opnieuw. Santé!"



De Vrouwenslagerij
Ilja Gort
Uitgeverij A.W. Bruna
220 bladzijden
Adviesprijs € 17,95 (€13,99 als e-book)
ISBN 978-94-0050-228-4

Dit is de voorlaatste aflevering van de tweeweekse blogtournee van Ilja Gort. De gehele tournee:
Ma 4/2 koken.blog.nl
Di 5/2 okvlees.nl
Wo 6/2  frankrijk.blog.nl
Do 7/2 brutsellog.nl
Vrij 8/2 culinette.nl
Ma 11/2 boeken.blogo.nl
Di 12/2 liefdevoorlekkers.nl
Wo 13/2 geschrevengoed.blogspot.nl
Do 14/2 eetschrijven.nl
Vrij 15/2 boeken.blog.nl


Labels:

1 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home