Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 februari 2013

Beste Bert,


Bovenstaande reactie schreef je op mijn stukje over de aan den lijve ondervonden ziekenhuismaaltijd, inmiddels alweer drie weken geleden. Het is een welsprekend stukje proza waarin je aan het eind ook nog eens flink persoonlijk wordt. Dat is een beetje jammer, want in het persoonlijke vlak praat je al snel over dingen waar je te weinig van weet. Dat geldt in jouw geval overigens ook voor de rest van je betoog.

Een broodje kroket is fout, vind jij, want vet en zout. Dat mogen mensen met hartproblemen van jou niet willen. Interessant. Je hebt misschien liever een boterham met kaas, zoals er in elk ziekenhuis dagelijks vele worden gegeten? Professor Katan zou het in elk geval alvast niet met je eens zijn, want die heeft luid en duidelijk verklaard dat je beter een broodje kroket kunt eten dan een broodje kaas.

En dat is ook niet zo raar, want wat is een kroket tenslotte? Een dikke ragout in een korstje broodkruim, gefrituurd in liefst plantaardige olie zoals arachide. Weinig mis mee, vindt ook prof. Katan. Je hoeft je dus niet bestolen te voelen voor al die veelvreters aan wie jij je blauw betaalt.

Het zal je overigens genoegen doen dat ik het niet helemaal met de professor eens ben. Niet zozeer omdat het tegendeel waar zou zijn, maar omdat ik van mening ben dat we veel te veel denken in termen van specifieke voedingsproducten die dan "gezond" of "ongezond" zouden zijn. Dat is precies het denken dat gezonde voedingsgewoonten om zeep helpt. Wie uitsluitend kroketten eet, wordt net zo ziek als wie zich uitsluitend voedt met kaas, kiwi's, kool of koffie. Gezond en ongezond zit niet in voedingsmiddelen, maar in voedingspatronen, waarin variatie en regelmaat sleutelbegrippen zijn. Je afvragen of kaas gezonder is dan een kroket is van dezelfde orde als je afvragen wat je beter achterwege kunt laten, slapen of eten. Enfin, dat heb ik allemaal al eens uitgelegd.

Tot slot, Bert, heb jij foto's van mij gezien en blijkt mijn gestalte je niet ontgaan te zijn. Bravo. Daar kan deze semi-bekende Nederlander het mee doen. Er mogen wel wat kilo's af en dat vind ik zelf ook. Maar je moet weten, Bert, dat ik in 1999 (mijn gewicht was toen een keurige 91 kg bij een lichaamslengte van 1.96 meter), een heel zwaar verkeersongeluk heb gehad, waardoor ik lange tijd in een rolstoel heb gezeten. Dat was het abrupte einde van een leven dat gevuld was met intensieve sportbeoefening, waaronder triatlon, tennis en nog zo wat. Ik kan je wel vertellen dat zoiets rare dingen doet voor een metabolisme. Sindsdien ben ik dus inderdaad tot mijn eigen spijt chronisch te zwaar.

Maar je moet wel weten, Bert, dat ik geen hartpatiënt ben, ook niet sinds half januari. De verschijnselen waarvoor ik naar het ziekenhuis was gebracht, bleken te wijten aan een zware griep die ik genegeerd had en ik mocht dezelfde avond alweer naar huis met de raad toch maar even goed uit te zieken. Daarnaast zijn mijn bloedwaarden overigens uitstekend en ook met mijn conditie is weinig mis. Hardlopen kan ik met mijn verwoeste knieën niet zo goed meer, maar als je wilt, speel ik graag bij gelegenheid eens een partijtje tennis tegen je, een best of five bijvoorbeeld. Ik zou dat alleen niet doen als je slecht tegen je verlies kunt.

Extra veel voordeel met kortingscodes

8 Comments:

  • At 20 februari 2013 19:21, Blogger gereon_DL said…

    Bravo.

     
  • At 20 februari 2013 19:34, Anonymous corrine said…

    wij sluiten ons aan bij het Bravo van Gereon!

     
  • At 20 februari 2013 19:39, Blogger Paul Oosten said…

    Well spoken.
    BTW - Is er een supporters tribune aanwezig?

     
  • At 20 februari 2013 20:05, Blogger rayalichan said…

    Oops :-) Fijn polemiekje GJ!

     
  • At 23 februari 2013 00:00, Anonymous Anoniem said…

    Beste Gerrit Jan,
    Waar ik nou een beetje pissig van word is dat een mens na één ziekenhuismaaltijd onmiddellijk begint te klagen over de kwaliteit van het voedsel. Nee, dan liever een broodje kroket. Verwende zeurneuzen noem ik dat. Geen woord over de medische behandeling, goed of slecht, nee, meneer miste een plakje bacon en ging geschrokken naar huis, zowel van de medische uitslag en van het eten. Eenmaal thuis ging waarschijnlijk onmiddellijk de frituurpan aan. Waren er nog kaaskroketten in de diepvries?
    Gerrit Jan, vetarm en zoutarm eten in ziekenhuizen, dan ben je echt de klos, pas dan heb je recht om te klagen. Was de verdere zorg wel goed?
    Wat ene professor Katan over kaas en kroketten zegt maakt mij verder weinig uit, morgen zegt een andere professor weer wat anders.
    Nogmaals; ik ben over het algemeen ook niet zo te spreken over het ziekenhuisvoedsel, dat kan her en der stukken beter maar je moet na één maaltijd een gegeven paard ook niet in de bek kijken.
    Ik wist uiteraard niets van je medische achtergrond, mijn excuus voor die wat ongenuanceerde uitval inzake je omvang maar je stelling dat een mens in een ziekenhuis gewicht verliest zou voor zwaarlijvige mensen toch niet slecht zijn.
    Tot slot; nee, we gaan niet tennissen. Twee krakende veteranen, het is werkelijk geen gezicht.
    Bert

     
  • At 23 februari 2013 00:08, Anonymous Anoniem said…

    nlearedOh, kan je dit antwoord ook RT op twitter? Jij bent tenslotte bekender dan ik. Een beetje raar vond ik dat.
    Bert

     
  • At 23 februari 2013 12:17, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Beste Bert,

    Je zit er nog steeds een beetje in vast, hè, in je wereld van persoonlijke veronderstellingen. Zo weet je nu alweer dat ik bij thuiskomst uit het ziekenhuis meteen de frituurpan heb aangezet. Bijzonder! Ik denk dat je per ongeluk bij de buren hebt gekeken of zo. Daar krijg ik je duidelijk niet vanaf, ondanks je excuus. Dat ga ik ook niet meer proberen.

    Daarom alleen nog even dit: ik klaagde niet over die ziekenhuismaaltijd, ik had er een mening over. En die mening deel ik met de wereld omdat dat bij mijn vak hoort. En de reden dat ik mijn (zeer positieve) visie op mijn medische verzorging NIET via deze website met de wereld deel, is dat medische verzorging niet mijn vak is. Dat deel ik dus met mijn vrienden.

    't Is allemaal echt niet zo moeilijk, hoor. Gewoon een kwestie van professionele opinie, persoonlijke opinie en veronderstellingen uit elkaar houden.

    Overigens lijkt het mij niet zo'n goed idee om een ziekenhuisverblijf te baat te nemen voor gewichtsverlies. Het organisme heeft dan echt andere prioriteiten.

    Zo. Nu zal ik, conform je verzoek, mijn volgers op Twitter even op dit betoog van je attenderen.

     
  • At 24 februari 2013 10:39, Blogger Daily stuff and more.. said…

    Waar ik mij zo over op kan winden (en ja, dom, dom, dom) is dat mensen zoveel aannemen en invullen voor een ander, vaak zelfs zonder dat ze de ander kennen.

    Onthoud dat nivea ook betekent: Niet Invullen Voor Een Ander!

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home