Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

25 oktober 2012

Met roomboter bereid. En dat proef je... niet


Je bent in Gouda, dus als je dan ook nog langs een warme bakker loopt, neem je stroopwafels mee. De firma Van Vliet vervaardigt deze al sinds 1884, dus hij zal wel weten wat hij doet. Bovendien lees je dat ze met roomboter zijn bereid. Kortom: alles staat in stelling voor een fijne stroopwafelervaring.

Ik heb er weer veel van geleerd, vooral om zelfs bij de leukste bakkerswinkels even goed naar een eventueel aanwezige ingrediëntendeclaratie te kijken. Nu deed ik dat pas nadat ik een eerste en tegelijk ook laatste hap had genomen van de "lekkernij". Wat was dat smerig!

De roomboter waarmee het spul bereid is, blijft beperkt tot een klein likje in de vulling en in totaal 5% van het product. Wel is er royaal gebruik gemaakt van margarine, die blijkens de opsomming tussen haakjes ook nog eens van het twijfelachtigste allooi is. Niet dat ik die precisering nog nodig had, want dát had ik allang geproefd. Nou ja, margarine dateert van 1869, dus misschien doet de firma Van Vliet het al sinds 1884 zo.

Overigens heetten deze stroopwafels volgens de verpakking "siroopwafelen". Het heeft mijn achterdocht ten opzichte van Oudhollandsch Taelghebruyck andermaal bevestigd: doorgaans bestaat de functie daarvan er louter in nog wat schijnbare klasse te geven aan een anderszins zwaar onderdemaats product. In een "eethuys" heb ik eigenlijk ook nog nooit echt geweldig gegeten.


Elektronica Weekendsale

3 Comments:

  • At 26 oktober 2012 06:15, Blogger remi said…

    Hmmmm, stroopwafels..

    Voor de Amerikanen "stroepwaffels".
    Ik ben er dol op, en zelfs een beetje verslaafd. Heb er veel geproefd, gegeten weg gesmikkeld. De ene gort droog, de ander warm vanuit het ijzer.

    Zelf maakte we ze thuis af en toe, niet dat mama te beroerd was maar vooral omdat wij ze bij wijze van spreken uit haar handen trokken, na het bakken in het wafel-ijzer, op gas, snel het mes er door en de karamel er op. Zelf gemaakte karamel die wel eens mis ging en te donker werd. was er geen tafelsuiker dan werd er gerust basterdsuiker gebruikt. Soms te veel kaneel. Maar nooit droog.


    Gek he!, kinderjaren, mislukte stroopwafels, mislukte karamel en toch... smullen.

    Ik moet maar eens gaan kijken of ik een wafel-ijzer op de kop kan tikken, en toe geven aan de verslaving om walnoot grote bolletjes deeg...

    Remi

     
  • At 26 oktober 2012 13:08, Anonymous Michiel said…

    Geweldig stukje weer GJG. Misschien een idee om eens een boek(je) te gaan schrijven? Dat kan je ook weer geld opleveren.

     
  • At 27 oktober 2012 08:27, Blogger Odette Sprong said…

    Bah, margarine verpest de smaak van alles! Hier op de markt in Amersfoort heb je nog een authentieke stroopwafelkraam gelukkig, die zijn echt fantastisch. Elders koop ik al lang geen stroopwafels meer ;)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home