Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

15 mei 2012

Het aardappelschandaal

Aardappelen zijn nieuws vandaag. Dat is de eerste keer niet, en dat komt elke keer door Krispijn van den Dries uit Ens. Vandaag zorgde hij weer dat de pieper een dubbele pagina had in de Volkskrant. Krispijn houdt namelijk na elke winter aardappelen over. Puike aardappelen. En hij raakt ze niet kwijt.

Een paar weken geleden stortte hij tonnen aardappelen uit op de Dam in Amsterdam, die elke voorbijganger gratis mee mocht nemen. Dat deed stof opwaaien en sindsdien willen we Krispijn wel horen. Of er ook nog iets met zijn verhaal gebeurt, valt af te wachten. De super wil graag "nieuwe oogst" kunnen aanbieden, en de "nieuwe oogst" komt uit verre landen--niet eens meer Malta, maar eerst en vooral Egypte waar men ook zo naarstig onze boontjes verbouwt.

Dat door moderne koeltechniek onze bewaaraardappelen even prima smaken als de nieuwe oogst en bovendien een stuk minder foodmiles maken, dat lijkt de super niet te deren en dat is voor de zoveelste keer een schande. Zal deze golf van aardappelnieuws er dan verandering in brengen? Dat hangt, vrees ik, van u af. Nou ja, niet zozeer van ú, maar van alle Nederlanders die boodschappen doen en waarvan verreweg de meesten zich helaas nog steeds niet afvragen waar hun voedsel vandaan komt en wat de milieu-effecten ervan zijn.

Het nietige dorpje Ens, gemeente Noordoostpolder, lijkt trouwens wel een centrum te worden van dit sentiment. Nog geen drie jaar geleden vertikte ene Wim van de Burgwal uit datzelfde oord het om zijn wortelen te oogsten voor de prijs die hij via het reguliere circuit kon krijgen. In plaats daarvan liet hij voedselbanken weten dat ze gratis mochten meenemen wat ze bij hem aan groente uit de grond haalden. Dat was in zekere zin fijn voor de voedselbanken, maar niet voor Wim--en op termijn voor geen enkele van zijn collega's en ook niet voor u en mij. Maar over Wim praat niemand meer. Hopelijk vergaat het Krispijn beter, al heb ik daar een hard hoofd in.

Duurzaamheid, het is een mooi begrip maar elk kan ermee doen wat hij wil. Albert Heijn plakt op zijn vlees tegenwoordig "beter leven" stickers om aan te geven dat de beestjes het niet zo slecht meer hebben als in de kiloknallerdagen van 's lands grootste kruidenier, die overigens voor de kippen nog steeds niet voorbij zijn.

Nog even en groenten moeten worden voorzien van eenzelfde sticker. Met sterren. Vier sterren betekenen dat de teler zijn kredieten kan afbetalen en zelf nog een beetje behoorlijk kan leven. Drie betekenen dat hij zijn kredieten kan afbetalen en voor zijn voedsel van een bijbaan afhankelijk is. Twee betekent dat hij weliswaar zijn kredieten niet kan afbetalen, maar dat de bank hem nog even respijt geeft. Eén betekent dat hij momenteel weliswaar niet van honger omkomt, maar dat hij binnen een jaar of drie onontkoombaar op de fles gaat en in de bijstand riskeert te belanden.

Stapelkorting!

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home