Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

06 april 2012

Zinloos geweld

Iedereen lijkt het wel vanzelfsprekend te vinden: met Pasen zet je lamsvlees op tafel. Volgens mij is dat bij ons een vrij jonge traditie, hoewel dat soort dingen vaak regionaal sterk kan verschillen. Uit mijn jeugd in de jaren '60 ken ik het in elk geval niet, lam aan de Paasdis--al kan dat komen doordat dat gewoon niet zo'n welvarende tijd was.

Dat is echter niet de belangrijkste reden dat ik het nu nog steeds niet doe. En ook laat ik het niet achterwege omdat die voorjaarslammetjes zo lief en vertederend zijn. Nou ja, een klein beetje misschien, vooruit. Al zou het mij op zichzelf niet noodzakelijk tegenhouden. Ik ben beslist een dierenvriend en toch ben ik geen vegetariër, hoe hypocriet een enkeling dat ook mag vinden.

De belangrijkste reden is echter van zuiver pragmatische aard: er zit rond deze tijd--en dit is dan nog een betrekkelijk late Pasen--nog nauwelijks vlees aan de diertjes, en nog niet zo gek veel smaak ook. Reden genoeg voor mij om ze lekker nog wat langer te laten leven. Rond deze tijd van het jaar zie ik lam liever in de weide dan op mijn bord.

Lamsvlees wordt naar mijn mening lekker zo rond juni, als de lammeren wat gegraasd hebben en wat vet hebben ontwikkeld. Dat is overigens een moment waarop niet weinigen lamsvlees juist niet meer lekker vinden, wegens te veel smaak. Maar dat is nu éénmaal het verdriet van deze tijd.

Lentevoordeel

3 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home