Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

26 april 2012

En nu dan, AH?

Het kan soms hard gaan. Berichtte ik hier nog maar een week geleden over de ontploffing bij Unilever, vandaag komt het nieuws binnen dat ook de verwerkers Struik en Olvarit de plofkip definitief in de ban doen. Olvarit, dat een dergelijke stap naar eigen zeggen toch al van plan was, is volgend jaar over op diervriendelijker gefokte kippen, Struik is zelfs over een half jaar al zo ver. Dat is mooi nieuws en wat mij betreft laat het vooral de macht van de consument zien. U dus.

Maar vóór we de vlag uitsteken: één partij hebben we nog niet gehoord. En dat is bepaald niet de kleinste en mogelijk zelfs 's lands grootste kippenschuiver: Albert Heijn. Albert Heijn verklaarde nog maar twee maanden geleden dat overstappen op diervriendelijker gefokte kippen geen optie was. De grootgrutter beweerde met droge ogen dat er daar namelijk niet genoeg van konden worden ingekocht om aan de vraag te voldoen. Nee, het reguliere segment (AH's eufemisme voor vlees van mishandelde dieren) bood veel meer zekerheid. Bovendien kan AH het zo voor de klant lekker goedkoop houden. Want dat willen u en ik allemaal, weet AH heel zeker.

De vraag is op dit moment hoe lang AH nog kan volhouden met zijn schaamtekip regulier te zijn. Na de overstap van Olvarit en Struik zijn ze meer dan ooit een rariteit geworden. Of eigenlijk zelfs een antiquiteit. Een overblijfsel uit vroeger tijden, toen we meenden dat uitbuiting en mishandeling eigenlijk best konden als het maar goed voor de portemonnee was.

Benieuwd wanneer die tijd ook bij AH voorbij is.

Partner van bol.com (88x31)

2 Comments:

  • At 27 april 2012 11:19, Anonymous paul van der hart said…

    Een berichtje dat niet kippig is, maar wel gaat over duurzaamheid, geen eten weggooien, slim, en toch niet duur...

    Ik kwam afgelopen week bij de Aldi, en ontdekte daar iets dat ik nog niet eerder gezien had, en dat mij aangenaam verrastte: Driekropssla met kluit.

    Ik kocht nooit van die zakjes gemengde sla (lollo biondo en rosso en eikenblad) omdat het zo'n verlepte treurnis is, die voorgesneden sla.

    Zelf drie verschillende kroppen kopen en zelf maken viel ook af, want drie dagen sla eten (klein huishouden...) gaat me ook iets te ver, en weggooien doen we in principe niet.

    Dus aten wij nooit drie sla-en mix. Af en toe een kropje van de één, of van de ander, maar nooit de combi.

    Nu kwam echter de Aldi als reddende engel aan zet: ze verkopen daar sinds enige tijd een sla-mix van een krop lollo biondo, een lollo rosso en een eikenbladsla. De zaadjes worden (kennelijk) uitgezet, en bij het verspenen worden er drie kropjes in één kluit gezet. Die groeien dan tesamen op tot één machtige krop, en dan komt 'ie: de kroppen worden met kluitje en al uitgestoken, verpakt, en zo verkocht.

    Je hoeft dus thuis alleen maar de kluit in een passend bakje te zetten en nat te houden, en je kunt dde kroppen sla eindeloos ver houden! (Nou ja, in ieder geval een goeie week lang zeker, tot nog toe.

    Ik heb dus nu al een paar weken lang deze driekropsbundel in een potje op de aanrecht staan: een salade, of af en toe een blaadje ter garnering. Pas aan het einde, als er veel van de kropen geplukt is gaan de plantjes er onder lijden, en gaan ze achteruit. Maar met regelmatig water geven gaan ze best lang mee. En de laatste restjes gaan naar de kippen. Ik gooir echt niks meer weg.

    Dat zal natuurlijk best wel duur zijn, denkt u dan... Niet dus. 99 cent per driekropsraket.

    Petje af voor de Aldi, dus. En de teler die dit bedacht heeft.

     
  • At 27 april 2012 11:21, Anonymous paul van der hart said…

    Sorry: ik kwam niet afgelopen week bij de Aldi, maar afgelopen maand: dit speelt nu al een week of drie.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home