Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

23 maart 2012

Zuivel met lof

Ik weet het, eetlezer: ik heb er altijd de mond van vol dat ik liefst niet uit pakjes, zakjes en bakjes eet. En nu ziet u mij hier temidden van een heleboel bakjes met zichtbaar genoegen de lepel roeren, in gezelschap overigens van niemand minder dan Eric van Veluwen, bekend van teveel eetgerelateerde zaken om op te noemen.

In de bakjes zit dan ook boerenzuivel. Boerenzuivel die alleen maar is aangeduid met een nummer. Er moet namelijk gekeurd worden: wie maakt de beste boerderijzuivel van Nederland? Eén en ander gebeurt in het kader van Boerenkaas Cum Laude, waarvoor uw eetschrijver andermaal als jurylid was gevraagd. Aan de glunderende gezichten op de foto te zien, hebben wij hier boerenyoghurt nummer 625 te pakken. Ja, dat was een héél fijne yoghurt. Maar daarover straks meer.

Zo'n dag proeven van het beste dat Nederlandse zuivelboerderijen te bieden hebben, behoort wat mij betreft tot de vreugden van mijn beroep. Hier geen saaie spullen waarbij elk vermoeden van eigen smaak zorgvuldig is vermeden zoals je steeds vaker hebt op de schappen van de super, maar durf, durf om smaken te creëren waar een mens écht lyrisch over kan worden. Goed, soms zit je er daarmee naast. Maar onverschilligheid krijg je in elk geval nooit.

Het zwaartepunt van dit evenement is, zoals de naam al aangeeft, boerenkaas. Juist daarom had ik me opgegeven als jurylid voor de afdeling overige zuivel. Dat zorgde ervoor dat ik in de namiddag de beste boerenkaas te jureren kreeg van de voorronde, terwijl ik in de ochtend een mooie staalkaart voorgeschoteld kreeg van karnemelk, yoghurt, kwark, boter en zelfs ijs. Een feest was het. Wát een karakter stond daar op één tafel verzameld.

Goed, het was niet allemaal even subliem. Sommigen hadden meer risico genomen dan anderen, anderen hadden risico genomen en zaten er toch wat naast. Dat neemt niet weg dat ik alles van die ochtend verre prefereerde boven het beste wat in de schappen van de super te vinden is. En de voltreffers--die waren totaal geluk.

Die karnemelk bijvoorbeeld van Lisette van der Burg in Berkel en Rodenrijs. 22 jaar is ze nog maar en ze komt naar eigen zeggen "nog maar pas kijken". Maar wat kan zij karnemelk maken! Vol en romig met een tintelend fris zuurtje en verrassende minerale noten. Karnemelk zoals je vroeger wel eens proefde maar nu bijna nooit meer. Daar rijd ik graag een flink eind voor om. Een mooie winnaar!

En dan die winnende boerenyoghurt, nummer 625 inderdaad. Ach, lieve eetlezers, was me dát een yoghurt. Mooi lobbig van structuur en een mondvullende smaak die je in één klap mild stemt over alles wat in de wereld omgaat. Een yoghurt van gastronomische allures waar werkelijk niets beter aan kon. Wij als jury gaven hem unaniem een tien, de maximale score. En wie schetst mijn geluk nu blijkt dat deze yoghurt afkomstig is van Heida in Lelystad, bijna bij mij om de hoek?

En zo ging het maar door. De winnende boerenboter, van Schellach in Middelburg, een prachtige boerse boter, volvet en met veel diepgang. De boerenkwark van De Kern in Drunen, met zijn mooie mondgevoel, zijn prikkelende zuurtje en zijn fijne reliëf.

De winnende boerenkaas, van de familie Boogaerdt in Stolwijk, kwam 's middags langs aan een andere jurytafel dan de mijne. Maar de nummer twee, van de familie Lekkerkerker in Montfoort, proefde ik wel. Geweldig.

Er waren nog veel meer winnaars, de één al mooier dan de ander. Eén ervan wil ik hier nog even met name noemen, en dat was de "Honing Hooi Geitenkaas Artisanal des Pays-Bas" van de Brömmels in Winterswijk. Een uiterst gedurfde kaas die heel knap gemaakt was en die ik, na het nemen van een proefstukje, nog vier keer ben gaan savoureren, louter om het plezier.

Het leven bestaat natuurlijk niet alleen uit winnaars, en soms is dat jammer. Want één van de producten die het niet haalden was één van mijn eigen absolute topfavorieten: de boerentruffelkaas van Marijke Booij uit Streefkerk. Goed, je kunt betogen dat Nederlandse boeren geen truffelkaas behoren te maken, maar dat is onzin--dan moet je hetzelfde zeggen over kaas met komijn, van afkomst zelfs nog exotischer dan truffel. Deze kaas was echt subliem: een diep en rijk aroma van Umbrische truffel wat de kaas zowaar niet belette nog heel veel aan smaak in te brengen. Een topprestatie. Wat zeg ik? Glorieus! En ja, de geruchten kloppen: ik heb Marijke, aanwezig op het evenement, inderdaad ten huwelijk gevraagd. Maar geloof me: dat was uitsluitend om haar kaas.

3 Comments:

  • At 23 maart 2012 16:10, Anonymous Irina said…

    En zei ze ja?

     
  • At 23 maart 2012 19:49, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Laten we zeggen dat ze het nog in beraad heeft. :-)

     
  • At 26 maart 2012 19:35, Blogger hannie said…

    Toevallig proefde ik dit weekend twee fantastische zuivelproducten: slagroom van de Drentse Aa http://www.drentseaazuivel.nl/ en volle kwark van de Novalishoeve http://www.novalishoeve.nl/.

    En verder ben ik een groot fan van de karnemelk en helemaal van de hangop van http://www.loeigoeiezuivel.nl/

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home