Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

22 maart 2012

Un pranzo all'italiana





Vandaag, waarde eetlezer, was ik uitgenodigd voor de lunch. Dat soort momenten zijn een welkome onderbreking van mijn monotone eetschrijvende leven. Een belangrijke ook, want anders zou ik op den duur mijn referentiekader verliezen.

U ziet hier achtereenvolgens de crostini (al cavolo nero, rossi alla Chiantigiana, neri all'Aretina), de cacciucco alla Livornese met assaggio di Gnudi, de agnello primaverile in porchetta met sedano alla Pratese en fagioli nel fiasco, de zuccotto en de spongata di Pontremoli. Er waren nog een paar meer dingen, maar ik wil uw afgunst niet tot nóg grotere hoogten opstuwen en u u hebt nu in elk geval een aardige indruk van wat ik in Roberto's, het Italiaanse restaurant van het Amsterdam Hilton te eten kreeg.

De kenners onder u hebben het gezien: al deze specialiteiten komen uit de Toscaanse keuken. De receptuur schijnt ook allemaal in het boek De Zilveren Lepel - Toscane te staan. Dat is allemaal minder toevallig dan het lijkt, want dit boek werd daar vanmiddag gepresenteerd.

Wat ik maar wil zeggen: ik duik zo snel mogelijk met mijn neus in dit verleidelijk ogende boekwerk en u leest hier begin volgende week een recensie. Maar nu eerst even verder uitbuiken, want als die Italianen lunchen, nou, dan hebben ze ook gegeten.

Overigens weet ik dus nooit of het all'italiana of all'italiano is. Ik zal het dus wel weer fout gedaan hebben, want dat dicteert de heer Murphy.


6 Comments:

  • At 22 maart 2012 17:58, Blogger PaulO said…

    Zit jij nu ook met leesbrilletje op ook steeds die Italiaanse namen en termen te controleren die je zelf schrijft? Ik ga zo vaak de fout in met de dubbele letters, de e en i door elkaar haalt, etc ... en dan merken dat ze op Google meerdere schrijfwijzen accepteren.

     
  • At 22 maart 2012 18:39, Blogger Job said…

    Potdorie!

    't Is als kleine ondernemer al sappelen in de huidige economie - en nou moet ik óók nog een nieuwe zilveren lepel gaan kopen? De pasta- en zomervariant had ik al noodgedwongen aan me voorbij laten gaan - maar het woord "Toscane" is akelig magisch voor een liefhebber van Italiaans eten. Alsof het oorspronkelijke werkje(!) nog niet prijzig genoeg was...
    Je zult maar van koken èn van boeken houden! 't Is een triest lot :-)

     
  • At 22 maart 2012 20:13, Blogger Angelika said…

    Ik kijk er naar uit, naar de recensie!

    Waarom moeten we bij u bewijzen dat we geen robot zijn, kan dat niet uitgeschakeld?

    Ik moest 'ruakdoce idrepti' typen ... is dat Italiaans?

    Saluti, Angelika

     
  • At 22 maart 2012 21:29, Blogger hannie said…

    Ik vermoed dat het all'Italino is als het zelfstandig naamwoord waar het naar verwijst manlijk is en all'Italiana als dat vrouwelijk is. Maar het is niet meer dan geinspireerde gok. Dat zou in dit geval dus op all'Italiano wijzen. Erg smakelijk allemaal. Ja, dat wordt weer sparen!

     
  • At 23 maart 2012 17:02, Blogger Anja said…

    Als ik dit soort posts lees, dan word ik eerst jaloers en vervolgens denk ik schamper: ach, hoef ik die extra calorieën er ook niet vanaf te rennen. Bij dit specifieke blogstukje blijft echter de eerste gedachte het meest hangen; oi wat houd ik van de Italiaanse keuken. Enfin, het is u gegund :)

    En over Italiaans spreken/schrijven gesproken: niet moeilijk doen. Een Siciliaan die ik sprak vertelde me dat je heel eenvoudig Siciliaans kunt spreken. Hij deed zijn rechterhand in Godfather-houding, trok een scheve smoel en sprak steenkolen-Engels. :D

     
  • At 2 april 2012 08:25, Anonymous Nicoletta said…

    All'italianA, dus helemaal correct. ;)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home