Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

09 maart 2012

Rehabilitatie voor de appel

Wat is er eigenlijk mis met de appel? Niets natuurlijk. Appels zijn lekker en gezond, ook al veroorzaken ze meer tandbederf dan een stukje verzadigd volvette kaas. Nee, het leven is niet makkelijk. Want de enige tekortkoming die de appel verder heeft, is dat hij niet hip en niet sexy is. Hij is te gewoon. En dus kun je er, zoals elke grootgrutter en voedingsindustrieel weet, niet veel geld voor vragen.

Dat zit heel anders met frambozen, zwarte bessen en--superchic!--acaïbessen. Die mag je reuze duur maken. De ellende is dat deze vruchtjes ook behoorlijk duur ZIJN, heel wat duurder dan een appel. Daarvoor is een creatieve oplossing gevonden die vrij kamerbreed wordt toegepast: je druppelt wat sap van framboos, zwarte bes of acaïbes bij een basis van appelsap en drukt er in het groot de dure vruchtjes op af. Presto! En niemand die er iets van proeft. Dat zijn pas goudappeltjes!

Maar het mag niet meer. Van de Europese Unie moeten etiketten op vruchtensappen in het vervolg eenduidig zijn. Het enige fruit dat nog prominent op het etiket mag voorkomen is het fruit dat het hoofdbestanddeel van het sapje is.

Er mag nog meer niet meer, bijvoorbeeld vermelden dat er geen suiker is toegevoegd. Dat er geen scheppen bij gaan is namelijk geen pluspunt van het product, maar een intrinsieke eigenschap van vruchtensap, omdat het anders geen vruchtensap mag heten.

Duidelijkheid dus, en dat is mooi. Weliswaar pas over 18 maanden, maar je kunt niet alles hebben. Benieuwd hoeveel appelsap we tegen die tijd drinken.

7 dagen lang 24 topelektronica-aanbiedingen

4 Comments:

  • At 10 maart 2012 11:55, Blogger Dionne said…

    Goede zaak. Hoef ik eindelijk mijn schoonmoeder niet meer uit te leggen dat ze vooral appelsap drinkt.

     
  • At 12 maart 2012 10:31, Blogger Job said…

    Tsja,

    Het klinkt goed, maar ik ben toch niet onverdeeld enthousiast.
    Natuurlijk is het goed wanneer er duidelijkheid is over de samenstelling - dat staat buiten kijf.
    Dat kun je prima regelen met de verplichte ingediëntendeclaratie - en die mag je dan eventueel ook wel wat prominenter aanwezig en/of duidelijker maken - een taartdiagram is al veel aanschouwelijker dan een eenvoudige opsomming.

    Maar buiten de prijs heeft appelsap ook het voordeel dat het héél veel fruitsmaken uitstekend kan ondersteunen zonder zelf al te veel op de voorgrond te komen. Het is dus niet alleen maar simpelweg verdunnen. En wanneer het karakter van bijvoorbeeld frambozen duidelijk naar voren komt, zonder dat er met synthetische esters wordt geknoeid mag die vrucht van mij ook best prominent op het etiket staan (onder voorbehoud van een duidelijke ingrediëntendeclaratie). Je zou ook nog iets kunnen bedenken als een ondertitel á la "vruchtensap op basis van..." of zoiets.

    Want wat is het volgende station? Mag er in de toekomst op de verpakking van truffelolie alleen nog maar een olijf worden afgebeeld? Een suikerbiet op een zakje vanillesuiker? Op deze manier lijkt het er op dat de wetgever de consument op een nogal betuttelende manier tegen "z'n eigen onwetendheid" wil beschermen, terwijl die consument ten eerste altijd al het achteretiket kon lezen, en er bovendien in veel gevallen misschien helemaal niet in geïnteresseerd is. Hij/zij wil vooral weten hoe de smaak/het aroma is, en kan zelf prima beslissen wat acceptabel is. Voorlichting: OK! Betutteling: NEE!

    Zelf vind ik het wel handig dat de fruitsappen met een bosvruchtensmaak in het schap te herkennen zijn aan bosvruchtenplaatjes. Als mijn eigen frambozen en japanse wijnbessen rijp zijn, geniet ik daar volop van, net als van de geplukte bramen of bosbessen in het seizoen. Maar dat neemt niet weg dat de in de winkel verkrijgbare vruchtensappen een heel aardig alternatief bieden buiten het seizoen.

    Overigens: Chapeau voor de appel, die dit mogelijk maakt! Met dat stuk ben ik het volmondig eens.
    Een appel hoeft ook niet hip en sexy te zijn - de appel is een vaste waarde.
    Goede wijn behoeft geen krans en zo.

     
  • At 14 maart 2012 06:21, Blogger Lex said…

    @Job Het is een mooi verweer: de appel als nobele drager van edele smaken. En ja, we moeten de consument serieus nemen. Maar heeft de industrie het niet een beetje aan zichzelf te danken?

    Bosvruchtenhagel met 0,03% bosvruchtensap, nou ja, framboos en nog iets. Pizza's die worden bedolven onder een dikke laag analoge kaas, nodig om anders de smaak van de cheddar (3%) niet optimaal tot zijn recht komt? Die laatste kaas wordt wel gemeld op de doos "met echte Cheddar!", maar nergens komen we het woord analoge kaas tegen.

    Truffelolie is toch echt een heel ander verhaal. Bovendien mag je wel verwachten van consumenten dat ze in dat geval snappen dat het voornamelijk olie is die ze kopen en bovendien heet het product ook truffelOLIE.

     
  • At 14 maart 2012 09:48, Blogger Job said…

    @Lex

    OK, daar heb je natuurlijk gelijk in - maar als er op een verpakking "vruchtensap" staat is daar in de meeste gevallen ook geen woord van gelogen.

    Ik vermoed dat we er eigenlijk hetzelfde over denken: de consument moet niet belazerd worden. De voorbeelden die je aanhaalt zijn natuurlijk ook wel erg extreem, en dergelijke volksverlakkerij is wat mij betreft ook niet verdedigbaar.

    zo zijn ook de voorbeelden die ik zelf uit de kast trek nogal gepolariseerd: truffelolie, vanillesuiker. Een beetje chargeren om het argument te onderstrepen is wat mij betreft niet verkeerd.

    Waar het mij vooral om gaat is het feit dat de wetgever klaarblijkelijk meent voor de consument te moeten denken.
    Geef de consument de juiste (!) informatie en laat ze dat alsjeblieft zelf doen?

    Als bij alle samengestelde fruitsappen alleen nog maar een appel afgebeeld mag worden, lijkt me dat voor de keuze geen voordeel. En een vruchtensap waar daadwerkelijk méér dan 50% frambozen- of bosbessensap in verwerkt is zal zo veel duurder worden, dat het voor de gemiddelde consument niet meer interessant is, schat ik zo. Moeten we er dan maar een eliteproduct van maken?

    Er speelt nog iets anders mee: Als ik moet kiezen tussen een product met bv. 20% vollegrondsaardbeien in het seizoen geoogst, of 51% zo snel mogelijk op hydrocultuur gekweekte Elsanta's, dan kies ik toch echt voor het eerste. Maar daar mag dan geen aardbei op de verpakking prijken?

    Er speelt veel mee, het is niet allemaal zwart-wit. Bottomline is (wat mij betreft) dat de consument niet vals moet worden voorgelicht.
    Maar ik vind het zelf ook onverteerbaar wanneer door dergelijke maatregelen de slinger de andere kant op zwaait, en de consument inherent niet voor vol wordt aangezien.

    Overigens blijf ik onverkort staan op mijn appelstandpunt :-)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home