Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

10 februari 2012

Respect voor gevoelige zielen


Je hebt natuurlijk gelijk, Anna. Dat doen wij in Nederland toch beter. Zo'n varkentje dat deskundig van alle herkenbare attributen ontdaan wordt en door een zorgzame slager tot pulp wordt vermalen, zodat je er een vrolijke bal van kunt draaien waaraan niemand meer kan zien dat hij een dier zit op te eten dat ooit oogjes en een bek had en leefde (maakt niet uit hoe goed of slecht), dat is natuurlijk een stuk fijngevoeliger. Dat ze dat bij de Volkskrant nou weer niet snappen, zeg.

Gratis Verzending

5 Comments:

  • At 10 februari 2012 11:22, Blogger PaulO said…

    Tja, sommigen ontgroeien nooit het kinderstadium. Mijn zoontje lust graag kip en worst, maar beseft nog niet dat daar een dier voor gekeeld moest worden. Dat komt wel, wanneer hij vragen gaat stellen en dan laat ik het hem wel zien. Ik groeide op naast een slager die nog z'n eigen varkens slachtte op maandag. Het geluid kon je nooit ontvluchten, en ik ben 1 keer wezen kijken. Was niet fijn, maar de karbonaatjes bleven me lekker smaken. Het hoort bij het (over)leven.

    Heb wel ooit een video gezien van hoe sommige vissen in een Japans restaurant werden opgediend. Daar werden de vissen op een of andere wijze met een strategisch sneetje verlamd en levend gefrituurd (aan tafel) en kwamen nog "naar lucht happend" op bord en werden daar ter plekke uit geplozen en geconsumeerd. Dat raakte me -als volwassene- in m'n donder en vond ik wel wat te ver gaan...

     
  • At 10 februari 2012 11:32, Blogger Es said…

    En, ook niet onbelangrijk, wéét je tenminste dat het een eend was. Je zou ze de kans moeten geven die je een heel ander dier voorschotelen dan je gevraagde eend.
    Zeker Chinezen, die berucht zijn om het eten van alles dat niet harder kan lopen dan zijzelf.
    ;)

     
  • At 10 februari 2012 12:00, Blogger PaulO said…

    @Es: inderdaad. In Belgie hadden we wat dorpsgenoten die na de jacht altijd wel een haas bij ons achterlieten. Die brachten we dan na het afhangen naar de slager voor het villen. We kregen die dan altijd terug met de ongevilde kop en poten om te bewijzen dat we geen "kat in de zak" terug kregen. Zelf even met de wildschaar afknippen en het paste weer in de Romertopf ...

     
  • At 10 februari 2012 17:09, Blogger Job said…

    Bij ons thuis heet zoiets een snavel, en die hoort op een eend - dicht of open. De oogjes zijn trouwens óók een standaard onderdeel.

    Zelf word ik trouwens over het algemeen juist mìnder triest van het eten van eend - maar ik ben dan ook een barbaar.

    Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet weet of er in de eendenfokkerij ernstige misstanden zijn. Maar ik weet wel dat het bij sommige vleeskuikens niet handig is om het beest in z'n geheel te presenteren - omdat de snavel gekort is en het dier door de volstrekt onnatuurlijke opfok niet echt meer overeenkomsten met een gezonde volwassen kip vertoont. Liever een "anoniem" fileetje dan maar? Geef mij dan toch die complete eend met snavel alsjeblieft.

     
  • At 16 februari 2012 21:33, Blogger Unknown said…

    http://www.flickr.com/photos/petrick/6509046001/in/photostream zoiets?

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home