Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

10 januari 2012

Kindermenu's: kan dat ook anders?

Nog terwijl ik mijn stukje van gisteren aan het schrijven was, ontspon zich voor de zoveelste keer een leuke discussie op Twitter, deze keer over het kindermenu. Die discussies op Twitter zijn overigens net strovuurtjes: als je even niet kijkt, zijn ze alweer weg. Maar deze kon ik gelukkig even volgen.

Wat is dat toch eigenlijk met die kindermenu's? Ze zijn echt in 98% van de restaurants hetzelfde. Kinderen worden steevast geacht plat te gaan voor pannekoeken, poffertjes, frietjes, kroketten, kipkorn en knakworstjes, en áls er al eens iets groente-achtigs bij zit, is dat in 99,97% van de gevallen appelmoes. U weet wel, dat dikwijls stevig gesuikerde spul uit een potje dat menige moeder in ruime hoeveelheden op het bord van junior schept in de hoop dat het niet te snel zal opvallen dat er gezond eten onder zit.

Het is een wisselwerking tussen vele factoren natuurlijk. Om te beginnen willen de ouders niet dat de kinderen in het eethuis luidkeels gaan brullen dat ze het allemaal niet lusten, een wens die ze overigens delen met de restaurateur, om nog maar te zwijgen van de overige klanten. Omdat de meeste kinderen vitaminen als een straf en krokante, zoute en zoete kost als een feest beschouwen, mogen ze voor dat ene keertje iets eten wat voor hen een traktatie is. Een traktatie die vooral lekker goedkoop moet zijn overigens, want we blijven tenslotte zuunig hier in Nederland.

Jaja, ik weet het. Een gezin met een modaal inkomen en drie kinderen moet óók af en toe met de kleintjes uit eten kunnen gaan, en dat dat wel kunnen betalen. Zucht. Hiervoor geldt hetzelfde als wat ik ter zake ook al eens over groente en fruit uit de super opmerkte: echt eten is, in tegenstelling tot de indruk die links en rechts gewekt wordt, véél goedkoper in inkoop dan al dat gefrituurde spul; het pluspunt zit louter in het gemak. Restaurateurs hebben gewoon geen zin om zich moe te maken voor iets waarvan ze klakkeloos aannemen dat de kinderen het toch niet blieven. En ach, wat is goedkoop? Voor de restaurateur, ja. Want zeven euro voor een bordje patat met een kroketje, dat gaat dus echt een keer of zeven over de kop als je 't bij de Sligro inkoopt. De "bereiding" kun je desnoods aan de leerlingbordenwasser overlaten.

Nou zijn er best hier en daar wel ouders--en gelukkig steeds meer, is mijn indruk--die hun kinderen al vroeg wennen aan veel verschillende smaken in plaats van te kiezen voor de trilogie zoet-zout-krokant die de weg van de minste weerstand vormt. Kinderen zijn bij uitstek gewoontedieren: wen ze aan rommel en ze lusten ook louter rommel. Waar kunnen ouders die wel aan "smaakopvoeding" doen eigenlijk heen?

Wat mij betreft is het simpel: vraag bij reservering of bij binnenkomst of de mogelijkheid bestaat om van de gerechten op de gewone kaart kinderporties te serveren, uiteraard tegen een kinderprijs. Bij een beetje restaurant (nee, niet alleen bij de zaken met Michelinster) kan dat en zo nee, ga dan ergens anders heen. Een bordje pasta met een paar mooie ingrediënten moet altijd kunnen. Minder kosten, iets meer moeite en je stelt als restaurant een toekomstige kwaliteitsbewuste klant veilig. Dat zou elke restaurateur met een beetje beroepstrots moeten aanspreken.

Wie weet kunnen we zelfs toe naar een deursticker "hier krijgen kinderen écht eten"? Dat zou toch mooi zijn.

Dank @cookstr2009, @RozeMarijn_eet, @itsanuke e.a.

15 Comments:

  • At 10 januari 2012 15:09, Anonymous Susan said…

    "Die discussies op Twitter zijn overigens net strovuurtjes: als je even niet kijkt, zijn ze alweer weg"

    Klopt, alleen als het aan mij ligt dooft dit vuurtje niet al te snel :-)

     
  • At 10 januari 2012 15:25, OpenID irinarempt said…

    Onze jongste heeft er hoogstpersoonlijk voor gezorgd dat de plaatselijke Griek ook een kindermenu met vis heeft, gewoon door erom te vragen. 10 jaar later staat het nog steeds op de menukaart!

     
  • At 10 januari 2012 16:32, Blogger Ghis said…

    Ik ben er helemaal voor! Heel soms tref je een restaurant dat zn best doet met mini-porties 'normaal' en vooral gezond eten, maar tis niet vaak helaas..

     
  • At 10 januari 2012 16:42, Blogger Majikthijs said…

    Het schijnt dat je minstens 15 keer moet proeven voordat je aan een nieuwe smaak went. Dus, het zit em in de herhaling, niet de hoeveelheid want 'van proberen kan je leren'. Het werkt echt. Onze zoon van 5 lust bijna alles behalve courgette, aubergine en courgette.

     
  • At 10 januari 2012 16:42, Blogger Majikthijs said…

    er kiwi, bedoelde ik

     
  • At 11 januari 2012 15:53, Blogger Citroenvlinder said…

    Mijn ouders hebben ons een uitstekende opvoeding gegeven op eetgebied: ze verbouwden zelf groenten en vonden dat zelf het summum van eetgenot. Wij kinderen ook al snel. Zo werkt het.

     
  • At 11 januari 2012 15:59, Anonymous Madelon said…

    Een kleine portie pasta is vaak ook wel mogelijk, met erwtjes en kaas, en wat tomaat. Ik vind in ieder geval dat die keuze toegevoegd kan worden. Naast de vette hap (al lust ik af en toe zelf ook wel een frietje).

     
  • At 11 januari 2012 16:11, Anonymous Robin said…

    Ik vind het toch een beetje gezeur hoor. Is een restaurant zo aardig een kindermenu op de kaart te zetten voor 85% van de zeurkinderen die niks anders lusten en dus niet van de gewone kaart willen mee-eten, is het nog niet goed!

    Ik kan je wel vertellen dat als ik een restaurant had ik absoluut geen kindermenu zou serveren. Die blagen lusten niks, eten weinig, ouders willen er niet voor betalen, ze drinken geen wijn bij hun eten, andere gasten hebben er last van, je hebt er echt helemaal niks aan, aan kinderen in je zaak. Geen kindermenu, geen kinderstoel, niks waaruit zou blijken dat ze welkom zijn.

     
  • At 11 januari 2012 17:04, Blogger Klimaatzuster said…

    O ja een deursticker! Net als winkels de de deur dichthouden in het stookseizoen een bordje op de deur hebben ("ik houd de warmte binnen") of een duurzaam aanbod hebben ("ja wij zetten onze schouders onder realiseren van de millenniumdoelen en daarmee de Fair Trade Gemeente) etc.
    Ik heb er helemaal genoeg van om in restaurants te vragen of ze een andere oplossing voor de kinderen hebben als er weer eens alleen patat met appelmoes op de kaart staat voor de kinderen en grote porties voor grote mensen. Dat de serveerster dan zuchtend naar de keuken loopt alsof ze de kok voor een geweldige uitdaging gaat stellen. Een sticker! Dat zou een geweldige oplossing zijn! Zou puuruiteten.nl hier niet iets in kunnen betekenen? Of specialbite.nl, dat zoeken op "kindvriendelijk" niet alleen betekent dat obers uberhaupt tegen kinderen kunnen en er kleurpotloden zijn maar ook dat kinderen iets te eten krijgen dat echt lekker en gezond is. Lijkt me goed om te beginnen met die recensiewebsites als iens.nl en specialbite.nl: dat ze ook het eten voor kinderen op kwaliteit beoordelen! Er zijn restauants die sympathisant/ ambassadeur zijn van Slowfood en waar ze het eten voor de kinderen in een kartonnen doos serveren (ik zweer het!), net als bij de McDonalds.
    Tot slot: de manier om strovuurtjes op internet te laten smeulen is een goede #hashtag. Neem bijvoorbeeld #nme20: dat betekenent Natuur en Milieueducatie 2.0. Ik zou kiezen voor #nme20 plus #kindermenu. EN misschien ook #mvo. Dan ben je gelijk in t vizier bij de duurzame denkers van Nederland. En het onderwerp pluggen bij Nationaal Schoolontbijt en bijvoorbeeld Paul Rosemoller die gaat over t probleem van te dikke kinderen in Nederland. Succes! Restaurants hebben de functie om te laten zien hoe je voedsel kan laten schitteren. Juist ook aan kinderen!

     
  • At 11 januari 2012 17:12, Anonymous Robin said…

    Zo'n aanbeveling op iens.nl lijkt mij ook wel wat. Weten we welke restaurants we beter over kunnen slaan. ;-)

     
  • At 11 januari 2012 21:16, Anonymous Sonja said…

    Je kan je kind toch ook gewoon uit de voorgerechten laten kiezen?

     
  • At 12 januari 2012 08:27, Anonymous Novi O'Magum said…

    Mijn zoontje is net op de leeftijd dat mee-eten van ons bord geen optie meer is (dan blijft er namelijk niets meer voor ons over), en ik kan alleen maar zeggen: hear hear!

    Overigens vind ik de opmerking van Sonja, net hierboven, een hele goede. Heel stom, maar daar had ik zelf nog niet eens aan gedacht.

     
  • At 16 januari 2012 10:52, Blogger OrangeFarmhouse said…

    Die sticker zou geweldig zijn! Mijn kinderen (lees de oudste de jongste eet nog niet) eten wat de pot schaft, dus gewoon wat wij eten. Wij eten ook geen kindermenu's in een restaurant dus de meisjes straks ook niet, ben het volmondig met je eens in deze.
    Bovendien denk ik dat als je thuis niet moeilijk doet met eten, ze in een restaurant echt niet gaan schreeuwen lust ik niet, maar misschien heb ik het gewoon nog niet meegemaakt en komt dat nog...
    Groet!

     
  • At 27 januari 2012 08:30, Anonymous Henk said…

    Onze kids eten 6 van de 7 dagen gezond. Op die dagen alltijd verse groente. 1 dag in deweek mogen ze zelf (om de beurt, maar nooit 2 weken achter elkaar hetzelfde) kiezen. ze kiezen dan meestal 1 van de drie P's. Pasta, pizza of patat. Maar ook soms vis. Of verse lasagna. Of chinees. Geen pijl op te trekken.

    Als we uit eten gaan mogen ze ook zelf kiezen. De ene keer kiezen ze kindermenu, de andere keer iets van de kaart. Ik ben nog nooit een restaurant tegengekomen die niet een half portie wil serveren. Half stukje zalm, pasta met beetje kip, paar spare ribs, samen een biefstukje, een echte hamburger, etc. Of een grote portie voorgerecht (sushi) bijvoorbeeld.

    Uit eten gaan is toch ook beetje feest. Dus af en toe een kindermenu mag van ons best. Ze mogen ook af en toe zelf restaurant kiezen. Wel ligt de grens bij fastfood food restaurants. Daar zit bij ons een verbod op. Willen ze zelf ook niet. "je krijgt er te weinig en het is niet lekker" en "niet gezellig"

    Kortom... Nooit kindermenu 's en altijd verantwoord... Gaat mij veel te ver. Laat ze gewoon alles proeven en zelf meebeslissen.

    Henk

     
  • At 27 januari 2012 08:32, Anonymous Henk said…

    Nog aanvulling ..."discussies op twitter zijn overigens als strovuurtjes" ...dat gaat op Google+ veel beter. Alles mooi onder elkaar en terug te vinden + makkelijk op te slaan.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home