Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

25 januari 2012

Andermans nostalgie

Ik weet niet waaraan het ligt, maar er zijn mensen die denken dat ik alles van eten weet. Daarnaast zijn er overigens ook mensen die denken dat ik denk dat ik alles van eten weet. Ze hebben het allebei mis. Ik weet niet alles van eten en ik denk ook niet dat dit ooit het geval zal zijn. Ik weet er in verhouding natuurlijk best veel van, anders betaalde niemand mij om erover te schrijven. Maar dat is nog altijd maar een fractie van wat er te weten valt. Gelukkig weet je elke dag weer iets méér, en zo weet ik nu wat er in het hiernaast afgebeelde potje zit en hoe het smaakt.

Als u, eetlezer, nog nooit van meloja had gehoord, dan hoeft u zich daar niet voor te schamen, want tot voor kort gold dat ook voor mij. Maar onlangs kreeg ik het opgestuurd met de vraag of ik eens wilde proeven. Kijk, dat wilde ik wel. Zo begint kennis bij een eetschrijver vaak.

Meloja is een traditioneel Spaans product dat in een aantal streken in Andalusië (met name Jerez de la Frontera en Aracena) ongeveer dezelfde status heeft als hete bliksem bij ons: het is iets uit grootmoeders keuken. Wie er even in het Spaans op googelt, stuit dan ook al snel op nostalgische verhalen waarin Spanjaarden lyrisch vertellen over de verrukkelijke meloja die hun oma altijd maakte. Het gaat om fruit of fruitgroenten in honing; de meloja die ik opgestuurd kreeg is gemaakt met citrusvruchten, maar ook pompoen schijnt regelmatig te worden gebruikt. Het lijkt qua structuur enigszins op marmelade (zij het veel grover en met grote stukken in de honing gekonfijt fruit), maar smaakt toch duidelijk anders. Waarnaar? Naar meloja, dus.

En daarmee wist ik twee dingen die ik voorheen niet wist: wat het was en hoe het smaakte. Maar één ding wist ik nog niet: wat ermee te doen. Ik belegde er op zondagmorgen een toastje mee en dat was lekker. Ik serveerde het op woensdag bij pannekoeken en dat was óók erg lekker, maar zo bleef ik natuurlijk op veilig terrein. Een week later besloot ik dus maar eens twee kippenbouten in hete boter aan te braden en die vervolgens op 80 graden in de oven te stoven met wat bouillon, wat witte wijn, een paar eetlepels meloja, wat tuinkruiden en wat chilivlokken. Dat was eigenlijk heel lekker en het smaakt naar meer. Maar wat?

Eigenlijk, eetlezer, vind ik dat u maar 's zo'n potje in huis moet halen en er ook maar eens wat mee moet experimenteren. Daar lijkt dit me nu typisch een product voor. Het is erg lekker, maar hoe is het allemaal lekker? En iets tot nog toe vrijwel onbekends uit andermans nostalgie nu eens helemaal hip maken, hebt u dat nou ook niet altijd al eens willen doen?

Meloja is in Nederland te koop bij de leuke internetwinkel spaansewinkel.nl, waar ze overigens nog veel meer heerlijke (en over het algemeen bekendere) producten uit Spanje hebben. Als u ermee aan de slag gaat, hoor ik graag wat u ervan vond.


Partner van bol.com (88x31)

2 Comments:

  • At 25 januari 2012 17:31, Anonymous Richelle said…

    Leuk om te lezen, woon hier al 11 jaar en nog nooit van gehoord of gezien!!

     
  • At 25 januari 2012 20:29, Anonymous Maria en Pierre said…

    Van harte bedankt voor het leuke verhaal. Wij zijn blij verrast dat je het lekker vond en ook nog eens zo een leuk verhaal over schreef. Deze meloja bevat zelfs Biologische honing en is ambachtelijk gemaakt in het Natuurpark Sierra de Grazalema vlakbij Ronda, Andalusië. Zelfs in Spanje zeer onbekend. Echt iets van oma's tijd.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home