Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

08 november 2011

En dan was er nog...

Geen zes zonder zeven, zoals een oud Chinees spreekwoord--dat ik zojuist heb bedacht--volkomen terecht zegt. En dit was mij ook nog opgestuurd. Weliswaar niet, zoals aan de bewoners van de Olympus der culischrijvers, twee dagen vóór de gids uitkwam zodat ze er op de dag van verschijning over konden publiceren, maar toch. Je kunt niet alles in één keer hebben. Ik heb overigens gezellig meegenoten van de originele guerrilla-actie van de enige Nederlandse restaurantgids die er écht toe doet.

Bij Lekker waren ze het namelijk goed zat dat er elke keer al vóór de verschijningsdatum gelekt werd. En dus nam de uitgever deze keer het lekwerk zelf in handen. Twee weken vóór de aangekondigde verschijningsdatum stapte de redactie in een tweetal auto's, reed de toptien van 2012 langs en maakte de plaatsing bekend--aan de slachtoffers, maar ook via Twitter. Tegelijk werd gemeld dat de gids de volgende dag in de winkel zou liggen.

Kijk, zoiets appelleert dan wel aan mijn gevoel voor humor. Ik heb er smakelijk om gelachen.

Nu vragen mensen zich af waarom ze de Lekker eigenlijk nog zouden kopen. De complete tophonderd is immers al links en rechts gepubliceerd en is ook overal op internet te vinden. Ja, klopt. Maar dan moet je het meestal wel zonder de verklarende teksten doen. Bovendien vermeldt Lekker niet de honderd, maar de vijfhonderd beste restaurants, zij het dat er 400 het zonder ranking moeten doen. Ze worden echter wél allemaal omstandig gerecenseerd. Daarom dus.

Onder meer.

Want persoonlijk vond ik het aardigste aan Lekker 2012 de bijgeleverde goodies, en dan met name het buitengewoon lezenswaardige artikel van de onvolprezen foodtrendwatcher Marjan Ippel, die 52 trends van dit moment, van minigroenten tot groene champagne, op vermakelijke wijze de revu laat passeren. Vele pagina's leesplezier zijn het resultaat. Ik heb al om minder duurdere magazines gekocht.

Goed, wie op 1, 2 en 3 staan, weet u ongetwijfeld uit uw hoofd en anders interesseert het u niet. Vooral de tweede plaats van de Zwethheul van Mario Ridder is indrukwekkend, al verbaast het mij niet. Sterker: ik tip dat restaurant dit jaar tevens voor een derde Michelinster. Laat nu nog maar eens iemand zeggen dat ik mijn nek niet uit durf te steken.

Lekker 2012 is een onmiskenbaar hebbeding voor de uiteter. € 12,95 bij ongeveer elke tijdschriftenwinkel.

1 Comments:

  • At 8 november 2011 19:29, Blogger Carla said…

    Mwah, ik heb hem wel gekocht, puur nieuwsgierigheid, maar ik ben er nog steeds niet kapot van. En De Zwethheul op 2: hogelijk verbaasd ben ik eerlijk gezegd. Ik gun het Mario Ridder natuurlijk best, maar ik ga voor De Leest. Hoewel ik eerlijk gezegd geen derde ster verwacht, maar het kan meevallen. Ik vergeet nooit dat een Lekker-rapporteur eens ergens at waar het allemaal wat minder liep, daar een opmerking over maakte en dat de eigenaar toen hij vertrok riep 'Lekker is een kloteblaadje', dat blijft op mijn lachspieren werken.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home