Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

25 november 2011

Als we dan toch gaan verbieden

Nee, zo idioot als in dit alweer bijna twee jaar oude betoog lees je het gelukkig ook niet vaak. Dan weet ik er nog wel een paar. Overigens: in Wisconsin bestaat een wet die het verbiedt gedetineerden botersurrogaat te eten te geven. Dat is óók Amerika, dat u het maar weet.

Maar eigenlijk is de aanleiding voor dit stukje dat Annemieke, die van het buitengewoon lezenswaardige kookblog RozeMarijn, tevens fotograaf van mijn portret hiernaast, mij laatst meldde wel eens te willen linken naar dat stukje van mij over boter en margarine. Toen ik haar vroeg welk van de 42, wilde ze graag dat stukje met de argumenten tegen margarine. Had ik zoiets er al bij? Ik weet het eigenlijk niet. Bovendien heb ik aan één argument tegen margarine meer dan genoeg: het is gewoon niet te hachelen. Maar ja, dat is natuurlijk niet wetenschappelijk, hoewel ik dan ook wel weer vind dat eten vooral niet té wetenschappelijk moet worden.

Margarine, we zijn er in Nederland dol op en zijn zelfs het enige land waar je, als je om boter vraagt, veelal margarine krijgt overhandigd (als je op de plaatjeszoeker van Google "boter" intikt, is al de vijfde afbeelding er één van een kuipje Becel). Dat hebben de margarinemengers alvast goed voor elkaar.

Goed, wat is er tegen margarine? Om te beginnen dat het een overbodig product is. Wetenschappers--de minsten niet--betogen regelmatig dat je margarine moet eten omdat het vitamine D bevat. Geleuter. Ja, het zit er wel in, maar het is erin gestopt. Met van die druppeltjes. Als je die in jam druppelt, wordt jam ineens een verplicht nummer. Overigens: boter is één van de weinige voedingsstoffen waar vitamine D van nature in voorkomt, maar dat terzijde.

Verder zit er in margarine ook nog linolzuur en alfa-linoleenzuur, twee onverzadigde vetten die we nodig hebben en die meestal worden aangeduid met omega-6 en omega-3. Ook die zitten er niet "van nature" in, want margarine is een kunstproduct waar alleen inzit wat erin is gestopt. In dit geval gaat het om vetten die in de natuur in allerlei planten voorkomen. Ze zitten trouwens ook in vette vis, wat overigens dan weer komt doordat die vis die planten eet, dan wel andere vissen die die planten eten. Zo werkt het namelijk in de natuur. Dat heet een voedselketen. Wie evenwichtig eet, heeft die kunstmatige toevoegingen helemaal niet nodig. Helaas doen weinigen dat.

Blue Band heeft ooit eens een reclamespot de lucht in gestuurd waarin een wat triest ogende familie ging picknicken. Achter zich aan zeulden ze pallets vol eieren, avocado's en noten, behalve het zoontje, want dat had alleen een vis van anderhalve meter bij zich. In het bos aangekomen begon het gehele gezin zich ongans te eten aan deze belachelijke hoeveelheden voedingswaren. Een stukje verderop, in de zon en aan een gezellig watertje, zat een gezin dat precies hetzelfde effect bereikte met één minuscuul likje Blue Band. Van dat soort bedrog bedient Unilever zich om u wijs te maken dat margarine een wondermiddel is dat u een klein vrachtwagentje uitspaart bij het boodschappen doen. Vóór ik mijn mailtje aan de Reclame Code Commissie klaar had, was het spotje helaas alweer van de buis. Zó overbodig is margarine.

Margarine is daarnaast gevaarlijk--nou ja, laat ik het riskant noemen. Het is in elk geval ooit gevaarlijk geweest, en het is niet uitgesloten dat het dat nog steeds is. Laat ik dat uitleggen: tot een jaar of twintig geleden waren we nog niet zo ver dat we de meervoudig onverzadigde vetzuren in voeding opsplitsten in omega-3, omega-6 en omega-9. We waren alleen op de hoogte van omega-6 en dat zat dan ook in Becel en later ook in andere botersurrogaten.

Inmiddels is bekend dat omega-3 en omega-6 concurrenten van elkaar zijn. We hebben ze allebei nodig, maar wie te veel omega-6 binnenkrijgt, kan geen omega-3 meer metaboliseren (en omgekeerd). Door ons gigantische hoeveelheden kunstmatig toegevoegd omega-6 te voeren, heeft Becel gezorgd dat we decennialang aan omega-3 deficiëntie hebben geleden. Dat is, samen met het feit dat ons ook jarenlang transvetten zijn gevoerd die achteraf buitengewoon schadelijk voor onze gezondheid blijken--foutje, bedankt--overigens ook de reden dat Becel bij zijn jubileum van de Reclame Code Commissie geen reclame meer mocht maken met "al 50 jaar goed voor hart en bloedvaten".

En wat dat risico betreft, heel eenvoudig dit. We weten inmiddels méér, maar nog lang niet alles. Net zoals Becel ons geruime tijd door gebrek aan kennis in feite ondervoed en vergiftigd heeft, is het heel goed mogelijk dat ook de huidige samenstelling door nieuwe inzichten ineens blijkt nadelig te zijn in ons voedingspatroon. Dat is nu éénmaal inherent aan volgens de wetenschappelijke inzichten van dit moment samengestelde voedingsproducten, dit in tegenstelling tot de voeding die we al van oudsher eten en op basis waarvan we geëvolueerd zijn. Dat is namelijk eten waaraan ons lichaam is aangepast. Niet omgekeerd.

4 Comments:

  • At 25 november 2011 16:05, Anonymous Annemieke/Kookblog RozeMarijn said…

    Danku!

     
  • At 25 november 2011 17:00, Anonymous Anoniem said…

    Ik heb het via google.com opgezocht: het vierde plaatje is Blueband

     
  • At 26 november 2011 13:48, Blogger PaulO said…

    Helemaal mee eens, genoeg redenen om GEEN margarine te smeren. Nu graag eens een opsomming waarom WEL roomboter te gebruiken.

     
  • At 4 januari 2012 21:28, Anonymous Anoniem said…

    Omega 3 kom ik als geen viseter anders niet zo makkelijk aan op de natuurlijke manier ( zie http://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/omega-3.aspx ).

    Omega 6 zit (volgens http://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/omega-6.aspx ) vooral in plantaardige olien. Dus dan moet je daarvan ook maar even de juiste uitzoeken.

    Ik snap het probleem dat je uitlegt, over dat men het fout kan hebben, maar vooral voor omega 3 is mijn alternatief het helemaal niet eten.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home