Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

18 oktober 2011

De fopdrie

Elk jaar zijn ze er weer in oktober, de nominaties van het Voedingscentrum. En elk jaar vraag ik me af of ik ze niet eens gewoon helemaal zou moeten negeren. Gewoon omdat het tóch niks wordt. Omdat die jaarprijs elk jaar weer gaat naar slimmigheidjes in plaats van naar eerlijk eten. En in elk geval nooit eens naar iets waar ik graag mijn tanden in zou zetten. Misschien juist daarom die prijs: omdat anders helemaal geen sterveling 't spul zou eten. Maar dat zal wel niet.

Het is dit jaar in elk geval weer een fraai driemanschap, dat de nominatie in de wacht heeft gesleept. Blondvolkoren, een volkorenbrood dat ten gerieve van het jonge aan appelmoessyndroom lijdende volkje van een licht kleurtje is voorzien zodat het voor het oog nét op ongezond brood lijkt. Honig Vezelrijk Pasta, waar extra vezels doorheen zijn geroerd, zodat je je vezels ook binnenkrijgt als je niet genoeg groenten en fruit eet, iets waar het Voedingscentrum nog maar een week of twee geleden op hamerde maar wat we toch niet doen zodat het maar goed is dat de voormalige stijfselfabrikant bestaat. En KEES, een kees die geen kaas mag heten en daarom Kees heet, waarbij alle enge dierlijke vetten uit de receptuur zijn gepeuterd en zijn vervangen door plantaardige smeer met mogelijk als enig pluspunt dat je van het Voedingscentrum die onnoemelijk vieze Becel niet meer hoeft te smeren. Helaas is de kaas kees ook nauwelijks te hachelen.

Ga ik daar nou écht nog van alles over zeggen? Nee, eigenlijk maar niet.

7 Comments:

  • At 18 oktober 2011 17:09, Blogger PaulO said…

    En als je dan de lijst leest met winnaars van vorige jaren ... huilen.
    Maar ik moet bekennen, ik heb -voor zover ik weet- nog nooit iets uit die lijst geconsumeerd.

     
  • At 18 oktober 2011 17:40, Anonymous Job said…

    Ai, ai, ai...

    Dat is inderdaad wel bijzonder pijnlijk.

    Mijn eerste gedachte was: "Daar lusten de honden geen brood van!" maar direct daarna besefte ik dat deze veelal gezellige viervoeters ook niet tot de doelgroep behoren...
    Ze zouden waarschijnlijk ook wel uitkijken, want hoewel de hond des huizes vroeger vooral de restproducten van de tafel at, bestaat er tegenwoordig heel aardig hondenvoer, en het zou maar zo kunnen dat de gemiddelde hond slim genoeg is om dat inmiddels in veel gevallen te prefereren.
    Maar KEES ??? Dat moet toch wel een kersvers dieptepunt zijn, lijkt me.

    Overigens van harte gefeliciteerd met jullie jubileum - een ietwat verlate, maar daardoor niet minder gemeende reactie.

    Groet,

    Job

     
  • At 18 oktober 2011 21:04, Anonymous paulusfranciscus said…

    Beste Gerrit Jan,

    Het meest onthullende, maar ook verduidelijkende zit 'm in hun eigen tekst. Lees maar: "Het doel van de Jaarprijs Voedingscentrum is de levensmiddelenindustrie en – handel te stimuleren"

    Je leest het goed, het allereerst genoemde doel is de industrie en de handel.

    Pas aansluitend komt deel twee: "gezondheidsaspecten mee te nemen bij productontwikkeling en productinnovaties".

    Dus niet "vooropstellen". Niet "belangrijk vinden". Maar "meenemen". Zo van "als we toch even in de buurt zijn dan kijken we daar gelijk ook even naar".

    Het is natuurlijk al een behoorlijk inteeltwereldje, Voedingsindustrie en Voedingscentrum, maar we vinden de gezondheidsaspecten kennelijk nu ook officieel al niet écht belangrijk meer.

    Zeggen ze zelf.

     
  • At 18 oktober 2011 22:38, Blogger Carla said…

    Ach, gewoon een lobby. Ik lig er niet wakker van hoor.

     
  • At 19 oktober 2011 00:51, Anonymous Gezonde tussendoortjes said…

    Bedankt voor de informatie;)

     
  • At 19 oktober 2011 13:48, Anonymous Michiel said…

    Copy-paste

    Ik kwam enige dagen geleden het gratis Slim Boodschappenblokje van het Voedingscentrum tegen. Nou ja, echt gratis was het natuurlijk niet want het Voedingscentrum is een subsidieparasiet zodat iedereen er verplicht aan heeft meebetaald.

    Het werkje zelf is een soort bloknootje met bovenaan iedere pagina een voedselstichtelijke tekst ter lering ende vermaak van het gemene volk der proleten, altijd beginnend met “Dit boodschappenlijstje weet dat…”, bijvoorbeeld dat “eten is om op te eten, weggooien is zonde”. Kom daar maar eens zelf op, denk ik dan want ik gooi mijn boodschappen doorgaans meteen in de vuilnisbak als ik thuiskom maar door deze tekst zie ik mijn dwaling in en zal ze voortaan consumeren.

    Het Slimme Boodschappenlijstje weet ook dat je eerst oude producten op moet maken, je alleen aanbiedingen moet kopen die je echt gebruikt, dat TGT-producten op de uiterlijke datum (moet dit niet uiterste datum zijn ?) opgemaakt moeten worden, tenzij ze nog goed ogen en goed ruiken natuurlijk.

    Ook weet het Slimme Boodschappenblokje dat je aardappelen kunt afwegen en rijst en spaghetti kunt afmeten om niet te veel te koken. En kliekjes en vlees kun je nog twee dagen in de koelkast bewaren terwijl een maaltijd zonder vlees beter is voor jezelf en het milieu.

    Een verzameling gesubsidieerde wijsheden van de kouwe grond dus, gebaseerd op de socialistische gedachtengang dat iedereen die niet voor de staat werkt een debiel is en daarom door de wijze staat (= ambtenaren en politici) met behulp van uitkeringen, regeltjes, boetes en adviezen door het leven moet worden geloodst.

    Ik ben wat gaan neuzen op www.voedingscentrum.nl en daar werd de gebruikelijke verzameling voorspelbare obligate en politiekcorrecte waarheden geëtaleerd. Vlees eten is slecht voor alles, we moeten vooral duurzaam ondernemen, dierenwelzijn, eerlijke handel, het milieu ontzien vanwege de global warming, blablabla en wat er verder nog meer aan politiekcorrecte waanzin momenteel in staatskringen de mode is terwijl het Voedingscentrum beweert objectieve informatie over voeding te geven.

    Het probleem met dit soort overheidsclubs dat ze beginnen als adviesorgaan maar in de loop van de tijd in hun jacht naar echte macht een zodanige positie binnen de staat weten op te bouwen dat hun adviezen wettelijk dwingend worden. Zo was de filmkeuring (censuur) ergens in de jaren 70 afgeschaft. Vervolgens is in de jaren 80 een (uiteraard gesubsidieerde) stichting opgericht die adviseerde voor welke leeftijdsgroepen films geschikt waren terwijl dit zich in de loop der jaren zo heeft ontwikkeld dat die adviezen nu dwingende wetten zijn geworden en zelfs voor computerspelletjes gelden.

    Voeding (en computerspelletjes) zijn geen overheidszaak, eigenlijk is helemaal niets een overheidszaak zodat al die clubs en wat dat betreft deze hele socialistische dwangstaat zo snel mogelijk moeten worden opgedoekt.

    Weg ermee en hoe eerder hoe beter.

     
  • At 19 oktober 2011 13:54, Anonymous Michiel said…

    Dat was een stuk van Wladimir van Kiel.

    Het is wel een accentenjury met Hélène, Hélène en Valérie.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home