Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

21 oktober 2011

Leuke berichten over plekken die je kent

Kijk, eetlezers, ik ben niet van het blindelings overnemen van persberichten. Daarvoor hebt u tenslotte de Metro en de Spits, 's morgens in de trein. Ik krijg regelmatig mailtjes waarin mij op obligate jubeltoon van van alles en nog wat kond wordt gedaan, maar tenzij ik er zelf meerwaarde aan kan geven--uitdiepen, bekritiseren, duiden, u kent dat--laat ik ze liggen. Zo blijven we blij met elkaar, denk ik dan maar.

Maar heel soms bekruipt een eetschrijver de onbedwingbare neiging om een uitzondering te willen maken, bijvoorbeeld als in één week berichten in de digitale brievenbus ploffen over plekken die hem na aan het hart liggen. En komaan, het is toch ook niet alle dagen vrijdag, laten we wel wezen. Hup dan maar.

Vandaag bereikt mij het bericht dat 't Nonnetje in Harderwijk, echt één van de allerleukste restaurants van Nederland (wie mij ooit eens in het echt wenst te ontmoeten, bijvoorbeeld op jacht naar een handtekening, heeft in deze zaak de beste papieren), dit jaar de grootste stijger is in de top-100 van Lekker. En aangezien het restaurant van Robert-Jan Nijland en Michel van der Kroft momenteel op nummer 62 staat... Eigenlijk vind ik dit uit puur egoïstische motieven niet onverdeeld goed nieuws, want ik wil er nog wel een tafeltje kunnen krijgen straks. Maar voor hen is 't geweldig en dik verdiend ook nog.

Eerder deze week was er ook al nieuws van Caulils Delicatessen in Amsterdam, een zaak waar ik als ik in Amsterdam ben ook graag eens een kaasje, een worstje of een gigantische zak goodies ter waarde van drie met bloed, zweet en tranen bijeengeschreven columns mag gaan halen. Ook hier een vreugdevol persbericht: Caulils heeft, na vorig jaar al in de halve finale te hebben gestaan, dit jaar voor het eerst de finale bereikt in de door het Vakcentrum Foodspecialiteiten georganiseerde verkiezing. Hier het complete persbericht. De winkel van Maarten moet het in de finale opnemen tegen nog vier andere winkels. Op 15 november is de winnaar bekend.

Ik gun het Maarten en zijn vier mededingers allemaal van harte. Want, de profundis, winkels als deze zijn een verademing in een landschap gedomineerd door supergiganten waarvan het assortiment pure middelmaat is, en nog eens het hele jaar door vrijwel hetzelfde ook, alsof er geen seizoenen bestaan. Dan is het goed dat er nog mensen zijn die vanuit echte liefde voor mooie producten hun nek durven uit te steken en tegen de stroom in roeien, met winkels die je al blij maken vóór je zelfs maar een hap geproefd hebt. Zet 'm op!

1 Comments:

  • At 22 oktober 2011 09:57, Blogger Chris said…

    Geweldig voor 't Nonnetje. Het blijft toch voor mij altijd het restaurant van mijn ouders :-). Jeugdsentiment!

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home