Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

14 juni 2011

Eureka

Voor het verkrijgen van inzicht gaat er toch niets boven een goede discussie. Ik had er vanmorgen nog één, naar aanleiding van het feit dat de courgettes bij de groentenspecialist 1,50 kosten en bij de super maar 0,49. Tja, en wat doe je dan uiteraard? Als u hier al een tijdje meeleest, kent u mijn antwoord.

Het kwam uiteraard ook nu weer voorbij, dat argument dat sommige mensen niets te kiezen hebben. Dat geef ik ook grif toe, er zijn inderdaad mensen die niets te kiezen hebben. De vraag is alleen of het voor die mensen nou werkelijk gaat over de keuze tussen een courgette van de groentenspecialist en één van de supermarkt. De andere kant: ik kom uiteraard ook regelmatig in de super en zie wat veel, echt heel veel, mensen buiten die goedkope courgette nog meer in hun karretje hebben liggen.

En zo blijf ik er bij: voor de overgrote meerderheid van de consumenten blijft het een kwestie van keuzes maken of ze al dan niet producten willen kopen waarvoor telers financieel zijn uitgeknepen of dieren slecht zijn behandeld. Langs mijn neus weg vroeg ik hoe de Belgen en de Fransen dat dan eigenlijk doen. Daar is voedsel aanzienlijk duurder dan bij ons, maar zij geven van hun besteedbaar inkomen een percentage aan voedsel uit dat ruim anderhalf keer hoger is dan bij ons. Keuzes, inderdaad.

Het antwoord dat ik kreeg was, dat eten daar nu éénmaal belangrijker was dan bij ons. Kijk, en dat is dan zo'n verhelderend moment, waarop je ineens weet wat de oplossing voor zo'n probleem is. We moeten eten gewoon ook bij ons weer belangrijk maken.

Eens nadenken dan maar wat voor bijdrage ik daaraan zou kunnen leveren...

9 Comments:

  • At 14 juni 2011 om 14:46, Anonymous Marsepein said…

    jaaaa, jij hebt een heel blog ter beschikking ipv 140 karakters... :)

    Ik volg je grotendeels, maar vraag mij af of jij je kan verplaatsen in een modern gezin dat a) het geld anders moet verdelen dat jij en b) niet de tijd heeft om zich doordeweeks over de ossenhaas en frambozen te buigen. Dat ze zich in plaats daarvan aan de shoarma en patat zetten is een ander verhaal.
    Maar ik voelde me wel aangesproken omdat jij het raar vindt dat ik niet die 5 bakjes frambozen a 3 euro p.st. voor mijn gezin van 5 haal. En ook niet het duurste brood van de bakker. Als ik mijzelf dat niet gun, zou ik een voedselbarbaar zijn?

    Pfff... En het is al zo moeilijk om foodies van mijn kinderen te maken! Maar wel graag onder de 600 euro per maand. Enne, reken dat voor de lol nog eens terug naar guldens. Hoezo, ik geef te weinig uit?

     
  • At 14 juni 2011 om 14:47, Blogger PaulO said…

    Ik denk dat de stortvloed aan kookprogramma's al een beginnetje kunnen zijn om (lekker) eten onder de aandacht te brengen. Maar wat er nog mist is de aandacht aan de maalTIJD. Het tijd nemen om goed en lekker te eten. Voor velen is eten niet meer dan een pitstop voor brandstof in de ratrace van het dagelijks leven. Breng wat meer de aandacht naar de rustmomenten waarop er SAMEN rustig aan tafel wordt gezten en onder het genot van een goed gesprek de maaltijd wordt genoten . Niet met zo'n microwave TV-dinner op schoot, met de familie voor de Tv terwijl de kids met 1 hand SMS-en met de afwezigen ....
    Ik kan genieten van foto's van een klasgenoot in Italie die met een grote groep vrienden en/of familie aan een gezellige dis zitten te tafelen. Er wordt in NL gewoon te weinig getafeld ! Hoe kunnen we dat in Nl onder de aandacht brengen? Waarom geen interview of discussie aan een eettafel op TV. Zie de gezelligheid. Goed voorbeeld doet volgen ...

     
  • At 14 juni 2011 om 14:47, Blogger Lex said…

    En dat hier dan niemand op reageert. Het is dus ernstiger dan gedacht.. Nog ernstiger.

    Wat ik zelf ook zo vreemd vind, is dat men tegenwoordig bij elke christelijke oprisping een bijbehorende stol wenst te consumeren. Waar de stol voorheen alleen in de vorm van een kerststol tot ons kwam, vrees ik dat, nu de paasstol inmiddels tot een gevestigde traditie is opgeklommen de hemelvaart-, allerzielen-, loofhutten- en secretaressedagstol zich ook wel snel aan ons zullen openbaren.

    En ook hier is smaak van ondergeschikt belang, er komt geen roomboter, amandel of andere eerlijke noot meer aan te pas. Stol zullen we eten bij elke feestdag en tegen de laagst mogelijke kosten.

     
  • At 14 juni 2011 om 14:49, Anonymous Marsepein said…

    Nou ja, wie mijn blog ziet, weet wel dat er bij ons geen rotzooi op tafel komt.

     
  • At 14 juni 2011 om 15:26, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    @Marsepein: Ik weet heel zeker dat er bij jou geen rotzooi op tafel komt. Nou moet ik aan de andere kant ook wel zeggen dat wij thuis met zijn tweeën zijn en het samen prima met één bakje frambozen kunnen doen. En dat we die ook niet elke dag eten, omdat ik toch echt liever één keer per maand goede frambozen eet, dan één keer per week flutframbozen. Maarre, vind jij het dan niet raar dat er bijna gesuggereerd wordt dat 3 euro voor een bakje frambozen diefstal is?

     
  • At 14 juni 2011 om 15:28, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    @PaulO: Jammer dat samen en aan tafel eten in Nederland gewoon niet sexy wordt gevonden. Met een groep vriendjes voor de deur van de super elk een gezinszak chips leegvreten is dat kennelijk wel. Bizar.

     
  • At 14 juni 2011 om 19:35, Anonymous Martin Langeveld said…

    Vergelijken met het buitenland gaat in grote lijnen wel, maar wat vaak vergeten wordt is de vergelijking met de overige (woon)lasten. Nederland is één van de duurste landen van europe met energieprijzen, wonen is duur. Dan is het niet gek dat er voor eten ook minder overblijft.

    Zie bijvoorbeeld :
    De woonlasten in Nederland zijn de hoogste van Europa. Hier slokken de woonlasten gemiddeld 30,9 procent van het besteedbaar inkomen op, terwijl het Europese gemiddelde 22,2 procent is. (http://www.geldenrecht.nl/artikel/2010-09-17/nederland-heeft-hoogste-woonlasten-van-europa)

    Ook in de energiekosten is Nederland één van de duurste landen van Europa.

    Dus ik denk dat het feit dat hier in Nederland minder (procentueel) aan eten wordt uitgegeven mede wordt veroorzaakt door de hoge (procentuele) lasten op andere woonlasten. Naast de gegroeide situatie dat bij de supermarkt de inkoper de dienst uitmaakt. En mede daardoor heb je maar twee keuzes. De (goedkope...) supermarkt of de echte maar veel duurdere speciaalzaak.

     
  • At 14 juni 2011 om 20:29, Anonymous Marsepein said…

    Heb er ook over na zitten denken. Ik kwam erachter dat ik zowel de goedkope als de dure producten koop en op verschillende momenten gebruik: slobberpickwick-thee 's morgens en 's middags de duurste groene thee. Maar ik wil en kan niet alle momenten alleen maar Japanse thee drinken. Heb ook niet de tijd om elke week alle boerenmarkten en kasteeltuinen af te struinen naar het neusje van de zalm.
    En als die courgettes uit het voorbeeld nu echt 1 euro goedkoper zijn, dan wordt de keuze wel erg moeilijk. Dan neig ik ook naar goedkoop, want in die supermarkt kom ik toch. Als de AH nu eens 2 varianten te koop heeft, duur en goedkoop, dan zou ik best wel eens de dure versie kunnen kopen. Bij de Plus koop ik ook graag de Gijs-produkten.

    Overigens zijn het niet alleen de telers die worden benadeeld, maar elke fabrikant die in de supermarkt ligt. Misschien mag je tegenwoordig als fabrikant blij zijn dat je bij de AH MAG liggen. Een grote supermarkt voert over een heel jaar heen 20.000 produkten en daar moeten zware beslissingen over worden genomen (herinner je je de Peijnenburg-ruzie nog?), want ruimte is altijd schaars. Het eigen merk neemt steeds meer prominente plek in en als fabrikant kom je daar alleen nog tussen als je iets te bieden hebt: meestal een lage prijs. Zo niet, voor jou tien anderen.
    Tja, dilemma? Nooit meer naar de super? Sorry, dat gaat hier echt niet gebeuren.

     
  • At 15 juni 2011 om 12:24, Blogger Daily stuff and more.. said…

    Ik heb er heel wat voor over om nooit meer naar de supermarkt te hoeven, zelfs mijn inkomen.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home