Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

03 mei 2011

Gekonfijt

Soms vraag je je af hoeveel studies er nog nodig zijn waarbij zaken je recht in het gezicht staren voor er een keer dieper wordt gegraven. En dan bedoel ik studies zoals deze, die voor de zoveelste keer tot de vrijblijvende vaststelling komen dat (vul bevolkingsgroep in) te veel suiker eten. Nu weer de volwassen Amerikanen.

Je zit je toch niet daadwerkelijk voor te stellen dat deze mensen allemaal 22 keer per dag met een theelepeltje een schepje suiker uit de pot nemen en dat naar binnen werken? Ongetwijfeld zal een deel van deze suiker in de vorm van klontjes in thee of koffie naar binnen gaan. En vast en zeker zal er ook de nodige zoetigheid worden geconsumeerd. Maar wie even een blik werpt op de ingrediëntendeclaraties van voorverpakte voedingswaren, weet dat het gecompliceerder ligt. En daar gaat ook deze studie maar weer heel zijdelings op in, even snel in de laatste alinea. 't Is al meer dan de meeste andere doen.

Ik heb het al vaak betoogd: in een groot aantal voorverpakte voedingswaren die mensen bij de maaltijd--dus niet als snoeperij--gebruiken, zitten flinke hoeveelheden suiker meeverwerkt. De meeste ontbijtgranen smaken mierzoet, zoeter dan menigeen lekker vindt, en hetzelfde geldt voor voorverpakte toetjes. Maar daar stopt het niet. In soepen en sauzen zit suiker, in hartige maaltijden zit suiker, in groentenconserven en zelfs in vlees zit suiker. Allemaal suiker die je als gemaksdier tegen wil en dank naar binnen werkt.

Toch zie ik eigenlijk nooit studies die eens dieper ingaan op waar die suikerinname nu eigenlijk op terug te voeren is, niet in Amerika en niet in Nederland. En ook zie ik nooit campagnes die duidelijk maken wat al die sluipsuiker nou eigenlijk voor ons doet--zoals in het geval van de gemiddelde volwassen Amerikaan 15 tot 20% (!) bovenop je dagelijkse portie calorieën leggen. Me dunkt dat menigeen daar flink van zou schrikken.

Maar ja, hoe is het met studies? Die moeten gefinancierd worden. En kennelijk is er voor producten zonder toegevoegde suikers nog geen verdienmodel dat dat mogelijk maakt. Nog steeds niet. Zodat de modale consument rustig door mag gaan zichzelf en zijn kinderen dag in dag uit de konfijten.

Ik zal erover blijven zeuren, hoor. Maar het zou fijn zijn als dat eens wat uit ging halen.

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home