Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

08 april 2011

Over keurige en ondeugende boerenkaas

Deze week zat ik in de smaakjury voor Boerenkaas Cum Laude, de verkiezing van de beste boerenkaas van Nederland. Dat kon ik best waarderen, want ik ben een groot liefhebber van Nederlandse boerenkaas. Dat prachtige product van eigen bodem kan mij niet genoeg in de schijnwerpers worden gezet. Niet dat ik niet van andere kaas houd, hoor. Zo blijk ik een geliefde culi-collega van me erg in de war te hebben gemaakt door zowel van blauwe als van rode kaas te houden. Ik ben niet gemakkelijk in een hokje te stoppen, ook al gezien mijn gestalte.

Nu verloopt zo'n verkiezing van Nederlandse boerenkaas buitengewoon zorgvuldig. Er komt eerst een aantal technische deskundigen proeven of de gekandideerde kazen wel volgens de regelen der kunst vervaardigd zijn. In de tweede ronde komen de smaakexperts (waarvan ik er dus dit jaar één was) die het een stuk makkelijker hebben: zij hoeven alleen maar te zeggen of ze de kaas lekker vinden of niet. Daarbij moeten ze het overigens wel eens zien te worden met minstens drie andere proevers in eenzelfde team, want elk smaakteam geeft één gemeenschappelijk cijfer. Uit deze eerste twee ronden blijven 25 kazen over, die van een VIP-jury hun definitieve klassiering krijgen.

En zo zit je dan op een dinsdag tientallen verschillende boerenkazen te proeven en van een cijfer te voorzien. Eén ding is duidelijk: smaken verschillen*. Zelf ben ik bijvoorbeeld nogal dol op de Stolwijker, een boerenkaas die een flink aantal regels aan zijn laars lapt. En zo zijn er nog wel "ondeugende" kazen waar ik erg van houd maar die waar de keurmeesters wel het nodige op aan te merken hebben. Kaasmakers zijn kennelijk net koks: met durf maak je zowel uitgesproken vrienden als uitgesproken tegenstanders. Dat is natuurlijk meteen het mooie van een ambachtelijk product.

Mijn persoonlijke favoriet komt overigens niet in de top-25 voor. Dat was geen keurige kaas maar een ondeugende bengel met een uitgesproken persoonlijkheid die buiten mijzelf maar weinigen bijzonder bleek te kunnen bekoren. Maar ik ga zelf zeer zeker binnenkort eens langs in Bodegraven om daar bij Kaasboerderij De Graaf een stukje te halen, want voor mij smaakte die kaas naar méér. Als u ook wilt proeven, doe ze dan beslist de groeten van me.

Gelukkig heb ik ook naar objectieve criteria nog wel smaak. Drie andere favorieten van mij eindigden alle bij de beste tien: die van Lekkerkerker uit Montfoort (4e), die van Van Vliet uit Snelrewaard (8e) en die van Terlouw uit Nieuw-Lekkerland (10e). De kazen die eerste, tweede en derde werden, vond ik trouwens ook allemaal weliswaar keurig, maar ook erg lekker. Het gaat om winnaar Noordam uit Hellouw (glunderend op de foto), De Wit uit Kamerik en Captein uit Zoeterwoude.

Er waren nog meer winnaars: boerengeitenkaas, boerenkruidenkaas, boerenleidsekaas, bijzondere kaas, boerenkarnemelk en boerenyoghurt. Hier een compleet overzicht.

Wat ik alleen totaal niet snap na deze belevenis: waarom wordt er eigenlijk nog zo veel fabriekskaas gekocht in Nederland?

* Er is nog iets anders duidelijk kaasfondue staat in de dagen na zo'n proeverij niet meer op het menu. In vijf uur tijd schat ik dat ik een klein pond kaas naar binnen hadc. Lekker, maar je bent daarna thuis geen grote eter meer.

2 Comments:

  • At 8 april 2011 18:23, Anonymous Carla said…

    Joh, je zit helemaal in mijn (kaas)gebied. Er zit ook nog een kaasmaker (uniek) die Doruvael maakt. Tegen Montfoort aan. Heerlijk, als zijn humeur meewerkt tenminste.

     
  • At 8 april 2011 20:25, Anonymous Nico said…

    Waarom er nog zoveel fabriekskaas gekocht wordt? Ga eens langs in de rayon Camenbert (zelfs in Frankrijk) en kijk eens hoeveel AOP's je er vindt.
    Echte kaas heeft smaak, en dat is er voor de meeste mensen teveel aan...

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home