Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

12 april 2011

Mag er niet zijn

Regelmatige eetlezers weten dat ik een groot voorvechter ben van eten met de seizoenen. Van mij geen recepten met aardbeien rond de kerst of spruitjes in mei. En hoewel we momenteel al met ons hoofd vol lente zitten, biedt moeder natuur nog volop rodekool en peren.

Gelukkig zijn er ook al rabarber en asperges. Hoewel die laatste er, ondanks hun aanwezigheid, officieel nog niet zijn. Dat mag namelijk niet van de commercie.

Dat zit zo: de gezamenlijke aspergetelers hebben besloten het Nederlandse aspergeseizoen flink te hypen. Op de derde donderdag in april zijn ze er ineens in overvloed, op de voorlaatste vrijdag van juni is het gedaan met de pret. De media zitten op en geven pootjes, want net zoals rond het haringseizoen kun je hier leuke verhalen rond maken. Want hoewel we dol zijn op vliegende groenten en fruit, zijn we diep in ons hart toch nog doller op folklore.

Mooi, zou je zeggen, dat die folklore ervoor zorgt dat tenminste één groente zijn seizoen krijgt. Maar die strak geregisseerde hype heeft een keerzijde, bijvoorbeeld wanneer na een betrekkelijk koude winter een vroege lente volgt, zoals momenteel het geval is. Dan heeft moeder natuur, die een broertje dood heeft aan marketingkalenders, er namelijk voor gezorgd dat er al weken prachtige witte asperges zijn. Die er dus niet mogen zijn. En dus maar zo half en half in het geniep verkocht worden door de telers, die tenslotte met hun oogstrijpe spul wel ergens heen moeten. Een bizarre situatie.

Overigens heten asperges, zoals kennelijk het lot is van elk voedsel dat enige visuele gelijkenis vertoont met de menselijke genitaliën, wel een aphrodisiacum te zijn. Ik heb dat zelf nooit zo kunnen vaststellen, maar weet wel dat liefhebbers van orale seks er beter mee kunnen oppassen: het eten van asperges geeft voornoemde genitaliën een nogal aparte en zeer zeker doordringende geurigheid. Niet voor niets zal een deskundig cateraar ze, seizoen of niet, nooit op het menu zetten bij een bruilofsfeest. Ziezo, dat weet u ook alweer.

2 Comments:

  • At 12 april 2011 18:56, Anonymous woutel said…

    Het specifieke geurtje dat het eten geeft aan bepaalde lichaamssappen wordt alleen geroken door diegenen die dat geurtje zelf ook hebben. Je hebt er weinig aan, maar het is wel waar.Alhoewel? http://www.culinair.net/index.php?action=item&m=y&table=culinair_abc&form_name=titel&id=6349 en http://www.kennislink.nl/publicaties/de-geur-van-het-witte-goud

     
  • At 12 april 2011 19:07, Blogger PaulO said…

    'tuurlijk, wanneer je een 'goed adresje' hebt voor asperges, dan kun je er al terecht. Straks hier in Bergen op Zoom de 3 A's festijn (Asperges, Ansjovis en Aardbeien).
    @ Woutel: link is een 404.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home