Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

01 februari 2011

Zout op de korrel

Robert Jan van Houten, voormalig collega-eetblogger die zijn moede handen stilzwijgend aan de wilgen lijkt te hebben gehangen, wees me erop: een berichtje dat verscheen op de voedingsindustriesite EVMI, met de titel "Overheid moet zoutreductie verplichten". Voor de duidelijkheid: de aanhalingstekens maken deel uit van de titel. Het gaat dus om andermans mening.

In de zes alinea's van het bericht wordt aandacht besteed aan een rapport van 50 pagina's met de titel "Minder zout graag"! - Hoe en waarom de voedingsmiddelindustrie ons gezonder kan maken" van een drietal studenten aan de Open Universiteit Nederland. Zes alinea's is natuurlijk niet veel en dus is het begrijpelijk dat er keuzes gemaakt moeten worden. Eén van die keuzes was het besteden van een alinea aan een uitgelichte maatregel:

"Ze stellen dat het daarbij vooral gaat om reductie van de hoeveelheid zout in bewerkte voeding. Ze pleiten onder meer voor een verplichting voor restaurants om de hoeveelheid zout in hun producten te vermelden. Daardoor worden restaurants namelijk aangespoord het zoutgehalte van hun eten te verlagen".

Een interessante zienswijze. Ik weet niet hoe het met u is, maar zó vaak eet ik nu ook weer niet in restaurants--in ieder geval, dunkt me, niet zo dikwijls dat zelfs een zeer radicale reductie in de hoeveelheid zout die daar in mijn voedsel gaat een significante vermindering van mijn globale zoutinname kan leiden. Dan krijg ik zin om zo'n rapport eens lekker te gaan fileren.

Maar daar bleek weinig aanleiding toe. "Restaurants" (men heeft het over "eetgelegenheiden buitenshuis: snackbars, (afhaal)restaurants, kantines, verkoopunten op stations, etc." en met name McDonald's en Burger King worden genoemd) spelen volgens het rapport een rol die "ook belangrijk" is, maar zeker geen hoofdrol. Veel harder krijgen de producenten van prefabvoedsel ervan langs, in taal die mij uit het hart gegrepen is:

"Of iets "gezond" of "ongezond" is hangt altijd af van de context en in die zin zijn labels als "gezond" of "ongezond" eigenlijk per definitie misleidend. Over deze nuances hebben producenten het liever niet. Als ze dat wel deden zouden ze namelijk in veel gevallen tegen hun klanten moeten zeggen dat ze beter minder (of helemaal niets) van hun producten zouden moeten kopen. Dat is, gelet op het doel dat ze nastreven - geld verdienen - tegennatuurlijk en gebeurt dus ook niet. Treffende illustratie hiervan is een rapport waarin, in het kader van de bestrijding van obesitas, de mogelijkheden worden onderzocht om meer lucht en water aan producten te kunnen toevoegen".

Vindt u het nou ook zo gek dat evmi.nl, tenslotte een site voor en door de voedingsmiddelenindustrie, dit aspect er niet heeft uitgelicht? Nee, ik eigenlijk ook niet. Je wordt er als prefabvoerfabrikant lelijk op gezet door het drietal onderzoekers. Dan liever de zaak in het licht belachelijke trekken en naar de restaurantkeuken wijzen.

Maar dat blijkt dus suggestief bedrog. Het rapport wijst ondubbelzinnig naar bewerkte voedselproducten, die verantwoordelijk worden gehouden voor 70-85% van onze dagelijkse zoutinname. En ook zegt het rapport letterlijk dat we van het bedrijfsleven vermoedelijk geen vrijwillige zoutreductie kunnen verwachten--dat heeft immers tot doel winst te maken. De bal móet dus wel bij de overheid worden neergelegd, want ook convenanten werken niet: men houdt zich er niet aan en dus leiden vrijwillige overeenkomsten om maatschappelijk verantwoord te ondernemen in de praktijk louter tot vertraging van wettelijke maatregelen.

Het is harde, zeg maar ongezouten, taal. Ik ben benieuwd in wat voor wollige termen één en ander door de diverse belangengroepen zal worden vertaald. De berichtgeving op evmi.nl lijkt een veeg teken.

Overigens ga ik overmorgen op werkbezoek bij HAK. Daar gaat men mij onder meer laten zien hoe de hoeveelheid zout in de producten drastisch is gereduceerd. Het kan dus wel.

3 Comments:

  • At 1 februari 2011 15:47, Anonymous Laura said…

    Het kan aan mij liggen, hoor, maar waarom denkt de voedselindustrie dat ze minder verkopen als ze wat minder zout aan hun voedingsmiddelen toevoegen? Of begrijp ik iets niet?

     
  • At 1 februari 2011 16:18, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Laura, zout is een heel goedkope smaakmaker, net als suiker. Bovendien helpt het (allebei) bij het conserveren. Als ze 't weglaten, moeten ze duurdere dingen gebruiken.

     
  • At 3 februari 2011 21:49, Anonymous Anoniem said…

    GJG,
    Ik ben het niet met je eens want www.africantaste.nl is het bewijs dat je een product kan maken met minder zout zonder dat het duur hoeft te zijn.
    http://www.innofood.org/nl/nieuws/1166/80-minder-zout-in-africantaste-en-heinz-tomato-ketchup-balanz.html

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home