Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

07 februari 2011

Stofwolken rondom de fooi

Zelden heeft een bijdrage op dit blog zo veel stof doen opwaaien als mijn stukje over fooien--of eigenlijk over Misset Horeca--hier afgelopen vrijdag. Uren woedde het debat op Twitter en het aantal bezoekers hier piekte op bijna het drievoudige van normaal. En dan was er de mail nog. De discussie is kennelijk hard nodig.

Interessant was dat er grosso modo twee kampen waren: de mensen uit de horeca die mij in grote meerderheid mijn stukje buitengewoon kwalijk namen en de klanten die mij er over het algemeen dankbaar voor waren. Zo mailde iemand "Afgelopen zaterdag in Amsterdam geluncht. Zeer slecht bediend. Voor het eerst in mijn leven geen fooi gegeven. Zonder jouw stukje had ik dat niet gedurfd". En iemand die zich bediende van een Hotmail-account waaraan alleen maar af te lezen viel dat hij/zij in de horeca werkzaam is, schreef: "Mocht ik u ooit op mijn werk aan een tafeltje zien zitten, dan is er wel kans dat er 'per ongeluk' een kop koffie over u heen gaat". Dezelfde tekst dook hier later als (eveneens anoniem) commentaar op.

Gelukkig waren niet alle reacties uit de horecahoek zo extreem, al ging het er soms stevig aan toe. Zo werd mij verweten dat ik me door niet automatisch een fooi te geven "niet als een goede gast gedroeg". En ook werd ik erop gewezen dat bedienend personeel in de horeca het vaak met een "schamel" loon moest doen en van de fooi afhankelijk was voor een behoorlijk inkomen. Ook de auteur van het stukje op Misset Horeca alludeerde daarop in een commentaar hier.

Om met het laatste te beginnen: het is natuurlijk bij de wilde beesten af dat een betalende klant (ja, ik weet dat ik "gast" hoor te zeggen maar ik heb de verhoudingen in deze discussie graag even helder) wordt lastiggevallen met het loonbeleid van het bedrijf dat hij beklant. Als ik thuis een loodgieter laat komen, ga ik me ook niet zitten afvragen of de man wel genoeg betaald krijgt van zijn baas en of ik daar eventueel niet een aanvulling op moet verschaffen. We leven niet meer in 1930 en je mag als klant simpelweg verwachten dat er geen morele chantage bij je wordt neergelegd. En wat het eerste betreft: ik ken geen enkele werknemer die het niet prettig vindt buiten het inkomen dat hij van zijn werkgever geniet ook waardering te krijgen van de klant, maar ook geen enkele andere branche waar men het vanzelfsprekend vindt dat die waardering financieel is. In de meeste bedrijven is dit zelfs (wat mij betreft terecht) verboden. Patron-cuisinier Niven Kunz, niet de minste zou je zeggen, heb ik naar aanleiding van een opmerking op Twitter gevraagd of hij een "goede gast" soms definieert als een fooienmachine. Ik geloof niet dat ik nog antwoord krijg. Mocht het idee leven dat iemand alleen een goede gast kan zijn als hij extra geld schuift, dan vind ik dat van een bedroevende armoede en vraag ik me af wie van de twee partijen dan eigenlijk de duitendief is.

Want laten we even niet vergeten dat het dáár allemaal om begon: Misset Horeca dat zich aanmatigde om mensen die geen of een "te kleine" fooi te geven als "te zuinig" neer te zetten. Dat getuigt wat mij betreft--en gelukkig was ook een enkeling uit de horeca dat met mij eens--van een bijzonder slecht begrip van wat goed gastheerschap inhoudt. Met zo'n mentaliteit verbeur je wat mij betreft elk recht om "goede gasten" te verlangen.

Nogmaals: voor bijzonder fijne en attente bediening heb ik heus wel een extraatje over (al lijkt het me ook dan dat in de eerste plaats de exploitant zijn handen zou moeten dichtknijpen en zien dat hij zo'n goede kracht ook goed beloont). Maar voor normale bediening betaal ik de normale prijs--immers inclusief bedieningsgeld--en bij slechte of onbeleefde bediening klaag ik bij de gerant.

Enfin, ik merk wel of ik mijn kleding de komende tijd in de horeca schoon weet te houden.

3 Comments:

  • At 7 februari 2011 20:16, Blogger PaulO said…

    Tja, blijft opvallend dat dit (bijna*) de enige werknemers zijn die een vaste verwachting inzake een fooi hebben.
    (*) want hoe zit het met personeel dat met de koffers meeloopt naar de hotelkamer en de gordijnen open of dicht doen?

     
  • At 9 februari 2011 04:13, Anonymous Yvon said…

    Las de reacties bij "Te krenterig" en lastig om daar zelf een heldere mening over te geven. Fooien zíjn lastig. Ik geef het uit principe wel, al kom jij met een wet uit '88 dat het is afgeschaft. Maar 10% in euro's valt tegen bij betere restaurants. 'Wat dan wel geven'. Wel iets geven, niet lullig afgerond. Ik heb ook enige horeca-ervaring en dankzij de fooien kon ik het studentenleven beter financieren, niet dankzij de Italiaanse baas. Maarja, ook weer een punt dat het niet op de klant moet neerkomen, om het salaris naar een acceptabel niveau te helpen.

     
  • At 11 oktober 2014 01:17, Anonymous Anoniem said…

    Als ik pin, pin ik in elk geval NOOIT de fooi mee. Dat steekt dan meestal de baas in de zak. Weet ik uit eigen ervaring. Ik heb wel eens gevraagd, krijgen jullie de fooi? Antwoord nee, nooit. Daar geef ik dus niks, vond de bediening ook beter. De baas betaalde daar de lonen van! Sommige werkgevers zijn werkelijk erg.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home