Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

24 februari 2011

Onderscheidende hamburgers

Het klonk allemaal zo aardig: "Eigenaren Robin en Stefan, liefhebbers van hamburgers, waren er van overtuigd dat er meer verse, sappige en smaakvolle hamburgers op de markt moeten zijn dan nu het geval is". Kijk, daar is geen speld tussen te krijgen, want dat vind ik ook. Het menu ziet er ook best aardig uit (al blijft het jammer dat er alleen fris van de gigant uit Atlanta te krijgen is, maar je kunt niet alles hebben) vooral in het vooruitzicht dat alle burgers écht op houtskool worden gegrild. En dat in mijn eigen Almere. Ik was al vast van plan eens bij BBQ Burger te gaan proeven.

Maar toen werd via Twitter het eerste wapenfeit van de nieuweling met de wereld gedeeld. Ineens was ik niet enthousiast meer. Dat je je wilt onderscheiden van de doorsneeburgers die we in Nederland allemaal wel kennen, prima. Maar dat gaan we toch alsjeblieft niet doen door de VS te overtreffen in obscene vreterij? Met een burger van anderhalve kilo vlees in een buitenmodel broodje, welk geheel je in je eentje moet opeten om je geld terug te krijgen en op de Wall of Fame vermeld te worden?

Sorry, jongens, maar dit is om tientallen redenen die ik hier niet allemaal ga uitspellen écht niet van deze tijd en die Wall of Fame is wat mij betreft een Wall of Shame. Gewoon nú meteen mee ophouden, want ik ben vast niet de enige die op slag geen trek meer heeft.

9 Comments:

  • At 24 februari 2011 om 16:16, Blogger PaulO said…

    Als het al mogelijk is om 1 hamburger van 1500 gram op een BBQ te grillen. Lijkt me de consumptie echt misselijkmakend. Een overkill.
    Op het menu kan ik niet eens zien in welke gewichtsklasse de S, M en L hamburger vallen.
    In Groningen at ik graag bij pizzeria Contini en daar heb je ook gigantische pizza's met centimeter dik beleg. Eigenlijk alleen geschikt voor rugbyers, roeiers en een verdwaalde student tandheelkunde.
    En las ik ook niet over een truckerscafé alwaar ze een gepaneerde schnitzel van 1200 gram aanbieden voor hun Hall of Fame.

    Maar 1,5 kg vlees? Ik geloof dat er alleen nog in Australie een stam van bosjesmensen leeft, die zoiets zonder levensgevaar kunnen verwerken ...

     
  • At 24 februari 2011 om 16:39, Blogger Daily stuff and more.. said…

    Toen ik dit las moest ik ook gelijk denken aan de kilozware schnitzel van Truckerscafé Frans op den Bult.

    Volgens mij is er maar een lekkere hamburger en die maak je zelf.

     
  • At 24 februari 2011 om 17:46, Blogger Anja said…

    "En dat in je eigen Almere."


    Sorry, ik kon het niet laten ;-) Naar mijn idee past deze werkelijkheid beter bij Almere dan waar jij voor opteerde. En dat is dan eigenlijk wel weer heel zuur. Hopelijk krijg je ooit nog wél eens een etablissement waar de door jou in dit stukje besproken ideologie hoogtij viert.

    Time will tell. Zou voor Almere geen overbodige luxe zijn.

     
  • At 24 februari 2011 om 21:49, Anonymous kleinbureau said…

    Ik bedenk me net dat ik van één zo'n hamburger, samen met mijn vriendin, bijna twee maanden zou kunnen eten.

     
  • At 25 februari 2011 om 11:20, Anonymous ilonavg said…

    Zeg, GJ, over hamburgers gesproken.. Als tegenhanger voor zo'n vieze. dikke bonk vlees raad ik je dit leesvoer aan, afkomstig van het olijke en niet te missen burgerblog A Hamburger Today:
    http://aht.seriouseats.com/archives/2010/05/the-burger-lab-the-worlds-best-burger-for-a-single-man-or-woman.html

    Klein pannetje, één extreem los gevormde burger.. Dat resulteert in een waanzinnige hoeveelheid knapperige randjes, en je kunt de binnenkant indien gewenst moeiteloos lekker roze houden. En kaas smelt geniaal in het ruige oppervlak..
    Sinds ik dit las maak ik er elke maand een keer zoeentje. :)

     
  • At 25 februari 2011 om 11:24, Anonymous ilonavg said…

    (Nu even als linkje:
    The World's Best Burger for a Single Man

    Afgezien van een puike burgertechniek, ook een heerlijke tekst. Van a tot z lezen!)

     
  • At 27 februari 2011 om 22:59, Anonymous Anoniem said…

    10uz, inmiddels heeft deze zaak meer vaste klanten in een week, dan welk restaurant dan ook. De hamburgers op het menu zijn exclusief en ontzettend lekker. De bediening is meer dan correct en behulpzaam. Dat van die burger is een soort gimmick en moet met humor benaderd worden - iets wat ik nog nimmer bij eetschrijver heb kunnen ontdekken. Wist je trouwens dat er louter met verse ingrediënten gewerkt wordt en dat de drank uit Atlanta uit de fles geserveerd wordt - dus geen post mix!!! De grill komt overigens van een top chef van een Amstelveens toprestaurant en vond het idee briljant. Waardeer lef en neem zelf eens risico door eerst te proeven en dan te oordelen, zoals een echte 'Van Dam'.

     
  • At 28 februari 2011 om 08:37, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Beste Anoniem,

    Als je goed hebt gelezen zie je dat ik ook vond dat een restaurant volgens deze formule zeer welkom was, dat ik zeer gecharmeerd ben van het aanbod en dat het menu mij bepaald zin geeft eens te komen proeven. Het succes waarvan je spreekt, lijkt dat te bevestigen. Allemaal mooi: dat moeten we hebben, hamburgerrestaurants die met een onderscheidend aanbod op kwaliteit mikken.

    Allemaal reden waarom ik des te verbaasder ben over een gimmick waarbij mensen ertoe worden aangezet een plaatsje te verwerven op een "Wall of Fame" door in hun eentje een hamburger van anderhalve kilo naar binnen te werken. Dat heeft totaal niets met smaakvol of smakelijk te maken en alles met de ongezonde schranspartijen waarvan we blij waren dat ze zich tot nu hoofdzakelijk tot de VS beperkten.

    Zo'n actie is tegenstrijdig met het kwaliteitsimago dat BBQ Burger met succes weet uit te dragen en lijkt contraproductief voor de positionering en het succes waarover je het in je reactie hebt.

    Goed eten is één, beestachtig schransen iets heel anders. Kwaliteit en kwantiteit liggen aan tegenovergestelde kanten van het spectrum en horen niet samen op één affiche thuis. Daar hoef je het natuurlijk niet mee eens te zijn, maar je loopt wel het risico dat er in je doelgroep méér mensen zijn die er zo over denken. Misschien allemaal zure, humorloze mensen--maar de weg naar falen is bezaaid met de wrakken van leuke grappen waar achteraf niet iedereen om bleek te kunnen lachen. Of je dat nu leuk vindt of niet. Als je dat verteld wordt door een kritische journalist en blogger, kun je daar eventueel je voordeel mee doen.

    Ik kreeg tegelijk met deze reactie een mailtje waaruit duidelijk wordt dat er in plaats daarvan liever op de boodschapper wordt geschoten. Tja, dat zij dan zo--ik heb nog nooit mijn mond gehouden uit vrees inkomsten te verliezen en ga daar ook nu niet mee beginnen. De tijd zal leren wie er gelijk had.

     
  • At 28 februari 2011 om 09:34, Blogger Klary said…

    Ik moet in in ieder geval vaak om je lachen. En wat die idiote mega-burger betreft, heb je natuurlijk helemaal gelijk.
    Alleen: waarom tot 2 x toe de VS noemen als voorbeeld van land waar dit soort dingen gewoon zijn? Ordinaire en smakeloze commerciele gimmicks zijn volgens mij van alle landen.

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home