Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

15 oktober 2010

Omgekeerde rollen

Gisteren hadden mijn geliefde G. en ik iets te vieren. Wij zijn op dat punt behoorlijk monomaan: wij gaan dan altijd ergens erg lekker uit eten. En zo kwam het gisteren tot een omkering van rollen. In tegenstelling tot wat nog maar een week geleden gebeurde, zat uw eetschrijver aan tafel en mocht chefkok Peter Lute hem zijn beste kunnen laten zien.

Daar hield overigens elke overeenkomst op. Om te beginnen was het decor aanzienlijk prettiger, want restaurant Lute is bijzonder stijlvol en aangenaam om een avond te vertoeven. Verder had ik op het gebodene weinig tot niets aan te merken: we kregen een menu van vijf gangen geserveerd dat bestond uit louter hoogstandjes. En tot slot was Peter Lute die avond in het geheel niet aanwezig. Dat hoefde ook niet. Hij blijkt een buitengewoon bekwame brigade te hebben.

Hierboven ziet u mijn voorgerecht: gebakken Sint-Jakobsschelpen met wagame, wortelcrème en marshmallow van rode biet. Een prachtig gerecht, iets wat je zelfs nog ziet als een vergeetachtige eetschrijver het van zijn telefoon moet hebben om e.e.a. vast te leggen. Hetzelfde gold trouwens voor het tussengerecht, een briljante tour de force bestaand uit krokante zwezerik met een doorzichtige ravioli van knolselderij en een schuim van gerookte paling.


De overige gangen waren runderfilet van de plancha met citruspolenta en vadouvansaus, cheesecake met vijgen, hangop en duivekater en de beroemde chocoladetuin met yoghurt-basilicumijs.

Heel fijne bediening ook. Grappig detail: ze hadden uw eetschrijver onmiddellijk herkend uit het programma waarin hun werkgever jurylid is, maar dat kreeg hij pas na de koffie te horen. Dat heet stijl, en daar houd ik van. Nog een extra reden om snel nog eens in Ouderkerk aan de Amstel te gaan eten.

3 Comments:

  • At 16 oktober 2010 om 12:23, Anonymous paul van der hart said…

    Hoe leesverkeerd je kunt raken! Het duurde voor mijn doen behoorlijk lang voordat ik het mij niet bekende chinese ingrediënt vi jgen herkende als hewoon: vijgen.

    Hoe een typo en een gedeeltelijke kookverdwazing met je op de loop kunnen gaan.

     
  • At 16 oktober 2010 om 12:24, Anonymous paul van der hart said…

    hewoon is natuurlijk ook geen chinees. Gewoon gewoon.

     
  • At 16 oktober 2010 om 13:51, Anonymous Yvon said…

    Zeker een bijzonder stijlvol restaurant. Helaas ken ik het alleen van een persontbijt - met prachtige gerechtjes, dat wel. Maar als ik dit zo lees moeten we toch echt eens een diner reserveren in dat pittoreske dorpje.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home