Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 oktober 2010

Kroketten en kaas

Een lezer mailde me: hoe of ik dat nou vond, dat Nederlanders per jaar 400 miljoen kroketten en 600 miljoen frikandellen eten, respectievelijk dus zo'n 25 en 37 per persoon per jaar, inclusief zuigelingen. Nou, dat vind ik raar. Kroketten zijn immers véél lekkerder dan frikandellen, onbestemde gehaktworstjes waar werkelijk niets avontuurlijk aan is. Nee, dan kroketten, zo'n knapperig jasje met daarin geurige ragout.

Ik zou het dus beslist omgekeerd verwacht hebben. Maar dat bleek deze lezer niet te bedoelen. Hij vond gewoon dat we in Nederland kennelijk wel érg veel vette happen eten. De wetenswaardigheid was afkomstig uit een artikeltje in het Brabants Dagblad, over de overname van de Tilburgse frituurspulgigant Mora.

Veel, misschien. Maar hoeveel boterhammen met kaas zouden we per persoon per jaar eten? Ongetwijfeld een veelvoud van die 25: ik denk dat ik met 100 aan de conservatieve kant zit. Nou wil het geval dat volgens prof. Katan een kroket gezonder is dan een boterham met kaas. Niet dat ik hem daarin helemaal bijtreed, want ik ben eigenwijs genoeg om te menen dat gezond of niet vooral een kwestie is van voedingspatronen. Maar toch: wat is het probleem eigenlijk? Vooral als die kroketten in goede plantaardoge olie gefrituurd zijn (zelf gebruik ik altijd arachide) lijkt er me niet zo gek veel aan de hand.

Nog maar gisteren buitelden er weer twee berichtjes over mijn beeldscherm. Het eerste zei dat zwaarlijvigheid de samenleving méér geld kost dan stevig roken. Het tweede meldde dat overgewicht pas een ernstig risico voor hartaandoeningen vormde vanaf een BMI van 35--dat is dus 5 punten meer dan waar volgens de normen obesitas begint. Goed, ze zijn niet helemaal met elkaar in tegenspraak, maar het geeft toch te denken.

Weet u wat het is? De relatie tussen voeding en gezondheid is zó complex, dat we er eigenlijk nog steeds maar betrekkelijk weinig van weten. Dan krijg je dit soort uitschieters naar links en naar rechts. Prof. Katan vindt dat ook, en dát ben ik nu toevallig eens helemaal met hem eens.

4 Comments:

  • At 20 oktober 2010 om 21:55, Anonymous Martin Langeveld said…

    Ik ben het ook helemaal eens met de laatste conclusie. Of het nou gaat om eieren eten (hoe veel is nou slecht ?) of om chocolade (schijnt ook gezonde eigenschappen te hebben) of gewoon water, in alle gevallen gaat het om het totaal, de variatie en mijns inziens de kwaliteit.

    Wat mij vooral opvalt in het buitenland, is dat ze daar veel meer gevoel voor smaak en kwaliteit hebben. Want ik herinner me de 'Wasserbomben' in Duitsland. De nederlandse tomaat. Groot en rood en smaakloos. Dat was bijna 20 jaar geleden al een issue daar. Lokale markten met lokale producenten zie je daar veel meer. Biologisch én smaakvol.

    Waarom kan dat hier niet ? Is er geen boer die dat aandurft ? Het gevolg is dat de helft weggegooid wordt, omdat de groente niet recht/rond/groot/egaak genoeg is.

    Ach, ik ben blij met mijn (beginnende) groentetuin. Met lekkere prei en aardappelen. En genoeg pompoen voor weken soep.

     
  • At 22 oktober 2010 om 09:47, Blogger Ineke said…

    De titel liet me iets heeel anders denken dan waar de tekst uiteindelijk over ging. Ik had een fascinerend, overheerlijk receptje verwacht van magistrale kaaskrotetten. Hum, waar het hart vol van is...

     
  • At 22 oktober 2010 om 10:45, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Ineke, een recept voor kaaskroketjes heb ik wel voor je. Zie http://eetschrijven.blogspot.com/2006/11/vega.html

     
  • At 27 oktober 2010 om 16:05, Blogger Anne said…

    Geheel in stijl met je commentaar (en misschien ken je het al): http://is.gd/gmp1x
    Kort en simpel: eet zo min mogelijk bewerkt en alles komt goed!

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home