Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

27 september 2010

Magistraal-coquinarische mijmeringen

Hartelijk dank, eetlezers, voor alle belangstelling en de vele aanmoedigingen en vragen betreffende mijn verschijning in de eerste Nederlandse Masterchef. Om maar met de vermakelijkste te beginnen: nee, ik kan geen handtekening van Renate Verbaan regelen, en al zeker niet haar 06-nummer vragen. Sorry.

Nee, u hebt mij niet met mijn eend voor de scherprechters zien staan. Of en wanneer dat wel gebeurt? Ik moet u helaas zeggen dat ik geen inspraak heb gehad in de montage, maar ik vermoed dat ik aanstaande zondag in deze--naar ik u kan verzekeren buitengewoon intimiderende--situatie te zien zal zijn. Anders weet ik het ook niet.

Of ik door de voorrondes ben? Ik zou het u graag zeggen, maar u moet weten dat ik net als alle andere deelnemers een in strenge bewoordingen gestelde overeenkomst heb moeten tekenen en dat er allerlei onprettige dingen boven mijn hoofd hangen als ik uit de school klap, wat overigens van de zijde van de producent alleszins begrijpelijk is. Wie het wil weten zal dus moeten kijken, hoewel een enkeling al tot een schrandere deductie kwam.

Wat ik nou zelf van het programma vind, nu ik die eerste aflevering gezien heb, luidde een al evenzeer begrijpelijke vraag. Ik hoop dat u het net zo begrijpelijk vindt dat u daarover van mij geen woord zult horen. Nou, vooruit: er zijn keuzes gemaakt, en keuzes zijn een kwestie van smaak. Dat zult u vast met mij eens zijn.

En nee, de voorronde waarvan gisteren beelden te zien waren was niet eens de eerste. Er is nog een schiftingsronde aan voorafgegaan, waarbij geen opnamen zijn gemaakt. Deze schifting bestond erin dat we een in eigen keuken bereide specialiteit mee dienden te nemen om ter plaatse te laten proeven. Ik wil wel verklappen dat dat in mijn geval chocolademousse met saffraansaus was.

Ik kan u één ding vertellen: ik zal nooit meer bij het rustig vanaf mijn comfortabele sofa bekijken van een programma als Masterchef iets laatdunkends zeggen over dommiteiten van deelnemers. Ik weet namelijk inmiddels dat koken onder competitiedruk, vooral als dat in een strak geregisseerde omgeving gebeurt waarin elke ademtocht wordt opgenomen, echt een héél ander vak is. De kans is dan ook niet denkbeeldig dat u mij in de loop der afleveringen de nodige krachttermen zult horen bezigen, waarvoor bij voorbaat mijn verontschuldiging.

Zo. Ik hoop dat u een beetje bijgepraat bent. Wie weet kijkt u volgende keer weer, wanneer de verbluffende eerlijkheid van de drie juryleden over mij en mijn eend wordt uitgestort. De eend heeft het overigens, in tegenstelling tot mijzelf, niet overleefd.

7 Comments:

  • At 27 september 2010 om 18:07, Blogger geesj said…

    De laatste zin, waarin u stelt dat u het wel (en de eend niet) heeft overleeft, is dat niet een klassieke uit-de-school-klapper? Of is dit wishful thinking vanuit mijn persoon? Ah, daar mag je natuurlijk ook niks over zeggen... Maar de deductie uit de quote van gisteravond is mij wel duidelijk. Denk ik.

     
  • At 27 september 2010 om 18:18, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Volgens mij verklap ik niets. Sterker: ik kan moeilijk beweren dat ik het niet overleefd heb zonder op deze plek met mijzelf in tegenspraak te geraken. :-)

     
  • At 27 september 2010 om 20:11, Anonymous Anoniem said…

    in de loop van de volgende afleveringen #krachttermen zegt toch genoeg, heb je vandaag (DVR opname) 2 x gespot.
    Volgende uitzending staat al geprogrammeerd.

    Bjula51

     
  • At 27 september 2010 om 20:17, Anonymous Nell Nijssen said…

    met alle respect voor u - waarschijnlijk als voortreffelijk hobbykok - en als culinair recensent: ik vond het programma drie keer niks. Het háált het niet bij de BBC-versie, die simpelweg over het bereiden van eten gaat. Daarin geen egotripperij, geen massaal evenement, nee, gewoon 4 of 6 mensen bijeen die aan het koken slaan. Om daarna beoordeeld te worden door mensen met kennis van zaken die vaak ook wat anders te zeggen hebben dan het woord passie. Bovendien zijn de camera's bij de BBC gericht op de pannen, in Nederland maken ze weer slechts opnamen van de leuke smoeltjes.
    Enfin, voor u hoop ik natuurlijk op een goede beoordeling, want het ligt niet aan u. Nee, het is Nederlands op zijn smalst.

     
  • At 27 september 2010 om 22:38, Anonymous Mirjam said…

    Ben het helemaal eens met Nell (zoals ik bij de eerdere post over masterchef al schreef). Sorry Gerrit Jan, alle respect voor jou en je ongetwijfeld geweldige kookkunst. Maar ik vermoed toch dat , gezien je eerdere commentaren, je oordeel minimaal zo hard zou zijn geweest als dat van Nell en ondergetekende; niet om aan te zien.

     
  • At 28 september 2010 om 08:10, OpenID nightwolfa said…

    Ik sta achter u hoor, Meneer Eetschrijver. Ben heel benieuwd wat gaat volgen in de komende afleveringen!

     
  • At 3 oktober 2010 om 00:05, Anonymous Anoniem said…

    Hi Gerrit Jan,

    Het is alweer een hele tijd geleden dat we elkaar gesproken hebben, maar zag je net in een flits langs komen in de reclame en ga morgen zeker kijken!! Hoop dat je er door bent...

    Groetjes, Tamara (Vlot)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home