Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

13 september 2010

Klinkt als

Laatst had ik op Twitter een buitengewoon kort gesprek over voedsel en gezondheid. De betreffende persoon liet mij weten een hekel te hebben aan discussies met personen "die dachten het te weten". Huh? Ach, laat ook maar. Het is zeker een feit dat je als eetschrijver nooit de fout moet maken te denken dat je alles wel zo ongeveer weet. Soms moet je zelfs erkennen dat je kennelijk de enige bent die iets NIET weet.

Een paar dagen geleden zag ik in een schap van een super het potje staan dat u hiernaast afgebeeld ziet. Bebogeen, heette het te bevatten. Het was van broodversierder De Ruijter, het stond tussen de chcoladepasta's, het was mij volkomen onbekend en de naam doet mij eerder denken aan iets dat je op vreselijk ontstoken wonden smeert dan op de boterham. Wie geeft een caramelpasta nu in 's hemelsnaam een naam als "Bebogeen"?

Thuisgekomen meldde ik het aan mijn geliefde G. Tot mijn verbazing bleek zij het spul heel goed te kennen; sterker nog: bij haar thuis vroeger moet iedereen er dol op geweest zijn. Verder rondvragen bracht mij tot de conclusie dat ik een statistische onwaarschijnlijkheid was: in mijn familie heeft niemand ooit Bebogeen in huis gehad en ook in eerdere gezinslevens tijdens mijn volwassenheid is het spul nooit ter sprake gekomen.

Bebogeen: ondanks de uitermate chemisch klinkende naamgeving schijnt dit broodsmeersel alom in mijn wijde omgeving warme en nostalgische gevoelens op te roepen. Ineens. Want vóór afgelopen vrijdag had niemand het er ooit met me over gehad. Ook G. niet.

Ik vind het een surrealistische situatie. Maar is dat Bebogeen met zijn bizarre genetisch gemodificeerde benaming nu een instituut of niet? Laat het me weten, alstublieft. Ik heb er altijd zo'n hekel aan als enige iets niet te kennen.

25 Comments:

  • At 13 september 2010 om 20:13, Anonymous Edith said…

    Ik ken het alleen uit de schappen van de super. Ineens was t er, maar ben nooit in de verleiding geweest. Heb jij het nu in huis?

     
  • At 13 september 2010 om 21:11, Blogger hannie said…

    Echt, nog nooit van gehoord!Je staat zeker niet alleen.

    Op wikipedia lees ik dat Bebogeen kort na de Tweede Wereldoorlog is ontwikkeld. Nog geen tien jaar daarna ben ik zelf ontwikkeld, maar wij aten MacMillans pindakaas, vruchtenhagel, bruine basterdsuiker, kaas en worst op brood. En radijsjes of tuinkers of tomaat met suiker danwel met selderijzout (al naar gelang je smaak; ik was van de selderijzoutfractie) En boter, want die was er toen alweer. Bebogeen schijnt nl uit de boterloze periode te zijn en de naam schijnt van GEEN BOter BEschikbaar te komen. Die boter bij ons thuis was eerst nog wel margarine, aanvankelijk in de vorm van Planta. Daar kreeg je op een gegeven moment hele nare uitslag van. Ook aten we geregeld een haring op brood, tot de haringworm toesloeg.Ik word er allemaal helemaal nostalgisch van, maar niet van Bebogeen.

     
  • At 13 september 2010 om 21:23, Blogger PaulO said…

    Volgens mij ken ik het zelfs uit mijn kinderjaren in Belgie. Stond bij mijn vriendjes in de keukenkast. Zelf heb ik het nooit geproeft.
    Zat het vroeger niet in een oranje/geel kartonnen bus (zoals de stroop) met en konijn er op?
    (Dacht trouwens dat het altijd Bobogeen heette)

     
  • At 13 september 2010 om 21:36, Blogger Patrick said…

    Bebogeen? Natuurlijk ken ik dat nog van mijn jongere jaren. Zal dus al sinds begin jaren 70 op de markt zijn, denk ik dan. Vooral erg zoet, voornaamste bestanddeel suiker (toen ook al).
    Het zou wel eens kunnen dat het jaren niet verkrijgbaar was, of zelfs niet in de handel, maar dat kan ook een kwestie zijn van er heel lang niet naar omgekeken.
    Ik snap G. wel dus, heb er ook zoete herinneringen aan. Kon ej namelijk ook lepelen, zonder boterham er tussen. Maar dat zal wel niet de bedoeling geweest zijn:-)
    Overigens, lijkt me niet aan te raden voor iemand met een erg frequente tandarts-relatie.

     
  • At 13 september 2010 om 22:20, Anonymous johanneke said…

    Wat grappig. Ik heb net op mijn blog een stukje (verschijnt over een paar dagen) getypt over dulce de leche en noem daar ook nog even het surrogaat: bebogeen dus. Het verhaal op wikipedia ook gelezenen dat kende ik niet. Maar bebogeen kende ik wel. Wij hadden het vroeger nooit, en ik vond het volgens mij ook niet lekker, maar ik weet wel dat vriendinnetjes het hadden. (=ong 25 jaar terug)

     
  • At 13 september 2010 om 22:22, Blogger Chris said…

    Totaal onbekend. Ik ben ook geen zoet-op-brood eter en het enige dat ik uit de schappen haal voor mijn Dame is Duo Penotti en appelstroop. Ik vind het vies klinken, zoiets als hypo allergeen ofzo

     
  • At 13 september 2010 om 22:49, Blogger hannie said…

    Ook mijn G., die net terug is badmintonnen, heeft nooit van Bebogeen gehoord. Hij is van hetzelfde bouwjaar als ik en uit een ander deel van Nederland afkomstig.

     
  • At 13 september 2010 om 23:53, Blogger Arden said…

    O ja, Bebogeen! Mijn moeder kocht het nooit, maar ik at het bij een vriendinnetje. Dat is alweer 40 jaar! geleden. Ik heb het later zelf wel eens gekocht, maar toen vond ik het niet meer te eten. Het is natuurlijk niet te vergelijken met Dulche de leche, wat ook in 1 van de reacties wordt genoemd.

     
  • At 13 september 2010 om 23:59, Anonymous Paul said…

    Hier in huis is het voor de Groninger roots volslagen onbekend terwijl de andere helft, uit EIndohoven het wel kent van vroeger..

     
  • At 14 september 2010 om 00:33, Blogger hannie said…

    Het wordt interessant: wie kent Bebogeen wel en niet? aan het geboortejaar lijkt het vooralsnog niet te liggen. Deel van Nederland? Welstand? Geloof?

     
  • At 14 september 2010 om 09:28, Blogger global said…

    Geboren in '82, maar altijd op brood gehad bij het ontbijt!

    Volkoren boterham met koude boter en Bebogeen, echt wel lekker! Heb het nu al een jaar of 15 niet gegeten omdat ik niet meer van zoet hou, maar voor kinderen is het wel een lekker caramel-achtig superzoet smeersel.

     
  • At 14 september 2010 om 10:31, Anonymous Bertus said…

    Nee, nooit van gehoord zelfs, ook nooit zien staan in een supermarkt waar ik al vele jaren bijna dagelijks kom. Maar ik neem alleen hartigheid op de boterham.

     
  • At 14 september 2010 om 11:36, Anonymous Anoniem said…

    Vroeger als kind vond ik het heerlijk, al was er iets wat nog veel lekkerder was, namelijk Caramelco. En die smaak had ik laatst weer te pakken toen ik zelf gecondenseerde melk inkookte tot dulce de leche.
    Maar Bebogeen: ken ik dus al zo'n 35 jaar. Al vraag ik mij af of ik het nu nog lekker zou vinden.

     
  • At 14 september 2010 om 11:52, Anonymous Yvon said…

    Het staat hier standaard in de kast, huisgenoot is er dol op. Kook je gecondenseerde melk een uur of 3 dan heb je hetzelfde effect, alleen iets minder chemisch van smaak. Bij de naam heb ik een andere associatie: bebo als in 'kinderspul'. Dat is ook de eerste reactie van mensen als ze de pot zien staan, vinden ze komisch dat het in een kinderloos huishouden staat.

     
  • At 14 september 2010 om 11:59, Anonymous Yvon said…

    Wat vind je dan van de naam "Mijn Oma" voor Dulce de Leche? http://shop.dulcedeleche.nl/product_info.php?products_id=1 Is wel lekkerder dan Bebogeen, alleen wat lastiger verkrijgbaar (wel bij AH XL). Handig voor Portugese taartjes.

     
  • At 14 september 2010 om 12:36, Anonymous Robin said…

    Ik ken het niet uit mijn jeugd, maar wel als instituut inderdaad. Volgens mij is het jarenlang uit de handel geweest en dat heeft bijgedragen aan de mythevorming.

     
  • At 14 september 2010 om 15:55, Anonymous Carla said…

    Nooit van gehoord en dus ook nooit gegeten. En dat blijft ook zo.

     
  • At 14 september 2010 om 17:23, Anonymous evelien said…

    Bebogeen is echt heerlijk (ik ben van 84)heb altijd we l een pot in huis.

     
  • At 15 september 2010 om 01:08, Anonymous Jeroen said…

    Rotterdam, uit '77 - echt nog nooit van dit spul gehoord, en toch echt wel een zoetekouw...

     
  • At 15 september 2010 om 12:25, Anonymous Richelle said…

    Ik ben van '66 en uit 't Gooi, maar echt nooit van gehoord en ook nog nooit gezien in de supermarkt.

     
  • At 15 september 2010 om 20:46, Anonymous Anoniem said…

    Ja hoor, het is een begrip! Ik heb het zelden gegeten (ben van 1976), maar ik vond het niet eens zo vies. Zelf maken is natuurlijk veel beter!
    Heb je het al geprobeerd??

     
  • At 15 september 2010 om 20:52, Blogger PaulO said…

    Zat net wat na te kijken inzake "Dulce de leche", en in WikipediA werd daar ook verwezen naar bebogeen.

    [ http://nl.wikipedia.org/wiki/Dulce_de_leche ]

    greetz,
    PaulO

     
  • At 16 september 2010 om 00:25, Blogger Frank said…

    Is dit niet 'gewoon' een geïndustrialiseerde versie van het Normandische confiture de lait??

     
  • At 22 september 2010 om 11:55, Blogger Matthea said…

    Wist niet dat dat nog bestond! Kreeg het vroeger bij vriendinnetje thuis op brood. Thuis kwam het er niet in. Achteraf gezien snap ik dat wel de vullingen springen uit je tanden:)

     
  • At 1 oktober 2010 om 05:42, Anonymous Bjula said…

    vrij recent een discussie gehad over Bebogeen tijdens het zwemmen, medecursist vertelde dat zij de Bebogeen smolt/verwarmde en dan over haar ijs deed, was volgens haar heerlijk.
    Ook ik kan mijn Bebogeen al van heel lang terug herinneren.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home