Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

09 augustus 2010

Bos

Ze zijn helemaal hip, die platte perziken met zoveel méér smaak dan de gewone variant. Ze worden meestal "wild" genoemd hoewel er niets wilds aan is. Het zou gaan om een veredeling van een Chinees ras, hoewel ik ook Zuid-Amerika heb horen noemen. In elk geval worden ze gewoon geteeld. U weet toch dat "wilde spinazie" ook gewoon volgroeide spinazie is?

Supermarkt DEEN, waar ik even was om aardbeien van Jan Robben te kopen omdat ik zin had in deze taart (een foto van het resultaat ziet u hier), vond het zelfs allemaal nog niet wild genoeg. Zij hebben het zelfs over "wilde bos perziken" (de spelling is van hen), waarbij wij ons kennelijk een noeste zoektocht in de wouden van Italië moeten voorstellen. Oho, wat een verrukkelijke romantiek. Die moeten wel héél lekker zijn.

Wanneer wordt dit soort wilde fantasie eigenlijk gewoon misleiding? Nog even en we krijgen in de super wilde boomaardbeien uit de Kalahari aangeboden. De zoveelste variant op de schoenen van nijlpaardenleer waarmee Pietje Bell al leurde.

2 Comments:

  • At 9 augustus 2010 om 13:41, Blogger Lizet Kruyff said…

    Ik lees dat toch heel anders, meer zoals een wilde bos haar :-). wa

     
  • At 9 augustus 2010 om 22:25, Blogger hannie said…

    Wild of tam, de platte perziken van mijn Turkse groentespecialist zijn in elk geval heel erg lekker en ook nog betaalbaar.

    Vrijdag kocht ik trouwens de grootste en lekkerste kersen sinds tijden bij Eriks Delicatessen. Rijp geplukt in een Nederlandse boomgaard. Met smaak en kraak.

    Tenslotte zijn er op het moment heel veel echt wilde sappige bramen. Er staan hier alweer acht potjes jam.

    Tot zover de fruitberichten.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home