Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

14 juni 2010

Pirinç

Op zich was het een goede regeling. Voor de huurders die mijn woning betrokken tijdens mijn verblijf in Canada had ik tal van bewaarbare basisingrediënten voor de keuken achtergelaten, met de afspraak dat ze zouden vervangen wat ze op hadden gemaakt. Het waren nette mensen, dus dat hebben ze keurig gedaan.

Maar het waren ook buitenlanders voor wie de meeste van onze producten en verkooppunten vreemd waren. En zo kwam het dat, toen ik gisteren aspergerisotto wilde maken met de prachtige asperges die ik had meegenomen van 't Hof Welgelegen in Middelburg, ik in plaats van mijn geweldige carnaroli van bij de Italiaanse winkel een zakje risottorijst vond die ik qua vorm herkende als arborio en die voorzien was van het opschrift "Tosya Pirinç", met verder summiere verklaringen in het Duits en het Nederlands. 't Schijnt bij AH in de schappen te liggen, waar je als argeloze buitenlander natuurlijk al snel terechtkomt. Ach, met arborio lukt het ook, en die mag van mij ook best uit Turkije komen waar ze rijst "pirinç" noemen. Het resultaat wordt hooguit iets minder smeuïg dan met carnaroli. Daar moet je voor een keertje niet al te overspannen over doen. U weet tenslotte wel dat ik niet tot het fundamentalistische culivolkje behoor.

Aspergerisotto is een gerecht dat goed tetimed moet worden. Ik zette dus alles volgens een mooi spoorboekje in gang. En toen ging het fout. Niet gewoon fout, maar heel erg fout. De risotto was namelijk na vijf minuten en drie soeplepels van mijn zorgvuldig getrokken aspergebouillon compleet gaar. Terwijl hij dus nog maar heel vaag naar asperge smaakte en bovendien mijn asperges nog niet gegrild waren en mijn eieren nog niet gepocheerd. Daar stond mijn smakeloze risotto te wachten en na te (over)garen.

Natuurlijk is de diagnose snel gesteld. Deze rijst was parboiled of voorgekookt, iets wat Lassie in Nederland overigens met zijn "risottorijst" ook doet. Voorgekookte rijst is bij gewone langkorrelige rijst al overbodig, maar bij risottorijst is het ronduit catastrofaal. Zelfs op het hoogst mogelijke vuur krijg je er op geen stukken na genoeg van de smaakgevende bouillon in opgenomen.

Mocht ik ooit minister van justitie worden, dan komen er sowieso strenge straffen te staan op het in de handel brengen van voorgekookte risottorijst. Maar die straffen worden automatisch verviervoudigd als deze tekortkoming ook nog eens niet op de verpakking vermeld staat. Mijn aspergerisotto verknallen. Zijn die lui nou helemaal?

1 Comments:

  • At 14 juni 2010 om 20:02, Blogger hannie said…

    Ja, en als ik aan de macht kom zijn de rapen ook gaar! Er komt op elk pak pasta precies op dezelfde plek in GROTE CIJFERS te staan hoe lang de kooktijd is (zodat ik na aftrek van enige minuten weet wanneer ik moet gaan proeven). Daar zou de EU nou eens iets aan moeten doen! En een vaste maat voor stofzuigerzakken en een enkele soort opladers. En voorgekookte rijst (en pasta) moet gewoon verboden worden. Alleen zilvervliesrijst mag, want dat is voor kampeervakanties wel eens handig (hoewel, de slaapzakmethode geeft prima rijst) Heel jammer van die risotto. Nou, ja, het aspergeseizoen duurt nog een week, dus je hebt nog kansen.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home