Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

16 juni 2010

Nepzoet en gemiste kansen

Uit Brussel komt vandaag een lijvig document met voorstellen voor nieuwe regels voor etikettering van voedingsproducten. Liefst 93 pagina's lang is het en ik moet eerlijk zeggen dat ik er de tijd nog niet voor heb genomen. Gelukkig staat in mijn volglijst op Twitter Stephan Peters van het Voedingscentrum.

Hij wordt er naar eigen zeggen voor betaald om dit soort rapporten te lezen en dat maakt het natuurlijk wel iets makkelijker, vooral voor anderen. Zo kon ik in telkens 140 lettertekens vernemen dat a) er geen stoplichtsysteem wordt ingevoerd (waar ik overigens ook vier jaar later nog steeds geen voorstander van ben), b) er geen regelgeving komt voor 'biologische wijn' (iets wat volgens een wijnbouwer in mijn kennissenkring ook helemaal niet bestaat), c) melk die langer dan 7 dagen houdbaar is niet langer als 'vers' mag worden geëtiketteerd, d) de oorsprong van vis, vlees en zuivelproducten goed leesbaar op de verpakking moet worden vermeld en e) zout, suiker en (verzadigd) vet verplicht moeten worden vermeld.

Dat laatste vond ik interessant en ik vroeg Stephan of er daarbij verschil werd gemaakt tussen toegevoegde en van nature in ingrediënten aanwezige suikers. Dat bleek niet zo te zijn, en Stephan zag de noodzaak daar ook niet zo van in. Ik wel, maar dat wist ik hem niet in 140 tekens te vertellen. Daarom doe ik het even hier, in de veronderstelling dat u, waarde eetlezer, dit misschien ook wel interessant vindt.

Kijk, in fruit zit van nature suiker. Een heleboel suiker zelfs, percentueel gesproken meestal meer dan in Coca-Cola. In die bij het jonge volkje popupaire frisdrank zit 11% suiker, een appel--toch verstandig snoep--bevat ca. 13%, een druif zelfs nog meer.

U ziet waar ik heen wil. Als etiketteringsregels ook voor verse producten zouden gelden, zou al snel de indruk ontstaan dat we beter Coca-Cola voor onze kinderen kunnen kopen dan een appeltje. Natuurlijk is dat absurd en iedereen weet dat.

Maar voor samengestelde producten wordt het moeilijker. Stel dat je aardbeienijs fabriceert. Je zou dat kunnen doen met een heleboel aardbeien en relatief weinig geraffineerde suiker kunnen toevoegen. Je kunt ook heel weinig aardbeien gebruiken, eventueel wat bietennat toevoegen voor de kleur en een heleboel geraffineerde suikers toevoegen. In beide gevallen zou het percentage suiker in het product gelijk kunnen uitkomen. Maar koestert er iemand enige twijfel dat het vanuit voedingskundig oogpunt beter is de eerste variëteit te eten? De fabrikant zal echter liever de tweede verkopen. Geraffineerde suiker is namelijk vele malen goedkoper dan aardbeien. En u hebt geen duidelijkheid, want hij hoeft niet te vertellen hoeveel aardbei hij precies heeft gebruikt--als hij ze maar op de goede plek in de ingrediëntendeclaratie zet.

Dáárom vind ik het van belang dat vooral toegevoegde suikers verplicht op etiketten worden vermeld. En vind ik dus dat het Europees Parlement met deze regelveging een kans heeft gemist. En dat het Voedingscentrum op dat punt misschien ook niet ver genoeg heeft doorgedacht.

3 Comments:

  • At 16 juni 2010 om 21:11, Anonymous Marc said…

    Maar Gerrit, (en vergeef me mijn naïviteit) geraffineerde suikers zijn toch andere suikers dan die in fruit e.d. worden aangetroffen? Ik dacht n.l. dat de van nature voorkomende suikers veel minder snel in vetten worden omgezet...

    Ik ben het overigens volkomen met je eens dat alleen toegevoegde suikers moeten worden aangegeven.

     
  • At 16 juni 2010 om 21:17, Anonymous Marc said…

    Oh... je hebt het eigenlijk al helemaal uitgelegd in je "leer etiketten lezen" bericht... :*|

     
  • At 17 juni 2010 om 19:54, Anonymous Kasper said…

    Je kan dit probleem ook anders oplossen: niet (alleen) focussen op de voedingsstoffen die je wil verminderen (zoals suikers), maar juist focussen op de balans tussen positieve en negatieve voedingsstoffen. In het appel vs cola voorbeeld is dit simpel toe te passen. Beiden bevatten suikers. Maar appel bevat vitamines, mineralen en vezels. Dus is de balans voor appels positief en voor cola negatief, ook al bevat een appel meer suiker. Zie voor een mooie wetenschappelijke beschrijving van dit idee:
    http://bit.ly/dxa3VK

    Dat is voor mij ook de reden dat ik erg blij ben dat het stoplichtensysteem er niet is gekomen - dit focust enkel op de afwezigheid van stoffen die je zo weinig mogelijk in moet nemen, in plaats van de positieve kant van het voedingsmiddel te benadrukken en integraal naar het dieet te kijken. Zie ook:
    http://bit.ly/akKY09

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home