Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

31 mei 2010

Sweet home

En daar was ik weer. Na vier maanden transatlantische omzwervingen zette ik dit weekend zowaar weer voet op Nederlandse grond. Het is even wennen, waarde eetlezer, aan van alles en nog wat. Was mijn keuken echt zó groot? Prettig is het vermoedelijk wel, al geef ik toe dat ik nog niet veel gekookt heb.

De huurders hadden mijn woning volgens afspraak keurig weer voor me vrijgemaakt en waren zelfs zo vriendelijk geweest een paar elementaire zaken voor me klaar te zetten. Er stonden eieren in de koelkast en in de vriezer lag een gesneden brood (wit, wat ik nooit eet, maar de bedoeling was goed). En in de kast stond een potje oranjemarmelade. Van AH. Het kwam uit, want ik had flink trek na die nachtelijke vlucht.

Maar wat me verbaasde: wat was die marmelade ongelooflijk zoet! Ik had me nota bene daar in Canada en de VS voortdurend geërgerd aan allerlei zaken die ik steevast door overmatige toevoeging van suiker oneetbaar zoet had gevonden (een kennis van mij heeft de gewoonte om in elk Amerikaans bakrecept de hoeveelheid suiker te halveren, en dat lijkt mij persoonlijk heel zinvol). Maar deze marmelade was aanzienlijk zoeter dan die van Smucker's (die weliswaar "no sugar added" op het etiket had staan).

's Middags deed ik even snel wat boodschappen. Echte boerenkaas bij Ardaan de Groot, iets waarnaar je wel gaat uitkijken na vier maanden Noordamerikaanse kazen die wel willen maar beslist niet durven. Wat andere elementaire spulletjes. En een lekkerbekje van de viskraam. Zo'n eerste dag moet je niet te moeilijk willen doen.

Bij dat visje had ik ravigottesaus. En verdomd, die bleek toch ook weer mierzoet. Oneetbaar zoet zelfs. Ik weet toch heel zeker dat ravigottesaus friszuur hoort te smaken, maar daarvan was totaal geen sprake. Een babysausje was het. Een belediging voor die lekkere vis.

Ik ben nog niet uitgebreid aan het proeven geweest, maar ik mag toch hopen dat er tijdens mijn afwezigheid geen totale smaakomslag heeft plaatsgevonden? Want dan moet ik ernstig overwegen mijn biezen weer te pakken, vrees ik.

5 Comments:

  • At 31 mei 2010 om 11:05, Blogger TafelDertien said…

    Hmmm... je dreigt de laatste tijd wel opvallend vaak het land te verlaten. Moeten we ons serieus zorgen gaan maken?

     
  • At 31 mei 2010 om 11:23, Blogger PaulO said…

    Maar waarheen dan? waarheen moet je gaan? (Belgie?) Lijkt me dat de hele westerse maatschappij met suiker doordrongen is ...

     
  • At 1 juni 2010 om 17:22, Anonymous Dennis said…

    Come on back to Vermont! We didn't have a chance to cook for you -- no sugar and almost no salt used in our home. Maple syrup (eenhorn stroop) for sweetening, salish or other sea salt to occasionally supplement flavor. We will welcome you back any time!

     
  • At 2 juni 2010 om 08:46, Blogger TafelDertien said…

    @Dennis: It's a near miss, but a funny one: "eenhoorn" (with an extra "o") means "unicorn". I know Canada is an extraordinary country, but unicorn syrup...? ;-)

    (I guess what you meant is "esdoornstroop")

     
  • At 2 juni 2010 om 13:24, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Dennis, since Ralph already took care of the linguistics bit (the word you meant to use is either "esdoornstroop" or "ahornstroop"), yes, I guess we didn't leave any time-space for your home cooking and we really should have. So if life gets too sweet here, it's good to know we have a place to go to. And if it doesn't, we'll come over to gorgeous Vermont for a bite anyway.

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home