Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

02 april 2010

Tafelmanieren

We hebben allemaal wel eens Noordamerikanen zien eten. U weet wel: eerst wordt alles op het bord gesneden en vervolgens wordt het mes neergelegd, verdwijnt de vork naar de rechterhand en wordt alles met één hand leeggegeten, waarbij de linkerhand dikwijls op de knie wordt gelegd. Wij vinden dat allemaal nogal boers.

Ik had het er laatst over met één van inboorlingen hier. Die wist mij vervolgens te vertellen dat men hier vindt dat wij in Europa juist heel ongemanierd eten. Daar keek ik toch even van op. Wij ongemanierd, terwijl wij onberispelijk met twee handen het juiste bestek hanteren en altijd onze handen boven tafel houden? Daar blijkt men hier een andere kijk op te hebben. Volgens deze man gebruiken wij ons mes om "gigantische porties" op onze vork te "bulldozeren" en zo ons eten met onbehoorlijk grote happen in snel tempo weg te werken. "Zo zou ik mijn kinderen niet willen zien eten", kreeg ik te horen.

Mja, en wie zal zeggen dat daar niet wat in zit? We hebben toch nogal de neiging onze eigen manier van doen als de norm te beschouwen. En met wat voor reden eigenlijk?

Wat ik wel koddig blijf vinden is hoe op dit continent echt ongelooflijk star wordt gedaan over welk bestek je bij welk gerecht hoort te gebruiken. Er wordt ingedekt volgens wat je besteld hebt, en vervolgens heb je je aan die gekozen indeling te houden. Van de week had ik één mes en twee vorken gekregen, wat erop duidt dat je je voorgerecht dan wel je hoofdgerecht wordt geacht met alleen een vork te eten. Dat lukte mij dus echt niet. Nadat ik het voorgerecht op had, had ik mijn mes en een vork op het gebruikte bord gelegd. De ober die mijn bord kwam weghalen (dat hoort volgens de etiquette hier zo snel mogelijk nadat je het leeg hebt, ongeacht of de anderen nog zitten te eten, ook weer zoiets) wierp een misprijzende blik en legde zwijgend en met een overdreven delicaat gebaar mijn gebruikte mes weer van het bord op de tafel. Dat ik maar goed in de gaten had dat dat voor mijn hoofdgerecht was en dat ik voor mijn beurt had zitten snijden. Ik hoefde tot mijn opluchting gelukkig niet in de hoek te staan.

Een hoofdgerecht heet hier trouwens een entree (zonder accent op de tweede e). Waar ze dat nou toch vandaan hebben, heb ik nog niet kunnen achterhalen.

1 Comments:

  • At 4 april 2010 om 16:24, Blogger Niels said…

    http://www.allesamerika.nl/forum/viewtopic.php?f=3&t=20705&hilit=uitspraak

    Hier staat je vraag en het antwoord.

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home