Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

18 maart 2010

Koffie (niet) na


Het verhaal over restaurant Locals dat ik u gisteren beloofde, houdt u nog een dagje te goed. Ik had vandaag terug zullen reizen naar North Vancouver, maar toen we ontwaakten bleek het ineens een schitterende staalblauwe dag, de eerste sinds we op dit eiland zijn gearriveerd, en konden we niet aan de verleiding weerstaan om ons verblijf met een dag te verlengen en heerlijk op Mount Washington te gaan skiën. En nu zijn G. en ik dus echt compleet bekaf, en lonkt het heerlijke bed (met veren matras) in Belle Vue B&B wel heel nadrukkelijk. Terwijl we morgen vroeg op moeten om de veerboot te halen.

Daarom maak ik me er vandaag vanaf met een korte observatie. Toen we vanavond in Martine's Bistro in Comox (dat overigens wordt gedreven door een geëmigreerde Nederlander met wie we nog genoeglijk hebben zitten bomen) een dessert bestelden, werd ons gevraagd of we ook koffie wilden. Dat wilden we wel. Vervolgens werd de koffie eerst gebracht, en pas toen die op was het dessert. Dat is niet alleen daar zo; ze doen dat in Canada overal. Vraag je waarom, dan vragen ze "Waarom niet?" en daar heb ik dan eigenlijk ook niet echt een antwoord op. Maar opmerkelijk is het wel, dat van die dingen die je als totaal vaststaand aanneemt, eigenlijk lang niet overal vast staan.

Zo vindt men hier onze manier van eten, met het mes in de rechter- en de vork in de linkerhand eigenlijk nogal ongemanierd. Ook al merkwaardig, want wij Europeanen vinden gewoonlijk precies hetzelfde van de Noordamerikaanse manier. Maar daarover een andere dag weer eens.

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home